Ενεργειακή διείσδυση της Τουρκίας στη Συρία: Ανακοινώθηκαν σχέδια για γεωτρήσεις και έρευνες υδρογονανθράκων

Η Τουρκία εμφανίζεται έτοιμη να διευρύνει σημαντικά την ενεργειακή της συνεργασία με τη Συρία, προχωρώντας ακόμη και σε κοινές έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στο συριακό έδαφος και στις θαλάσσιες ζώνες της χώρας. Τη σχετική πρόθεση ανακοίνωσε την Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2026, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου στη Δαμασκό με τον Σύρο υπουργό Ενέργειας Μοχάμεντ αλ-Μπασίρ.

Σύμφωνα με τον Μπαϊρακτάρ, η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία TPAO (Turkish Petroleum), αλλά και τουρκικές ιδιωτικές επιχειρήσεις, είναι έτοιμες να πραγματοποιήσουν σεισμικές έρευνες και ερευνητικές γεωτρήσεις, τόσο σε χερσαίες όσο και σε υπεράκτιες περιοχές της Συρίας. Η κίνηση αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα βήματα για την επανεκκίνηση της αξιοποίησης των ενεργειακών πόρων της χώρας μετά από χρόνια πολέμου και καταστροφών στις υποδομές.

Η σχεδιαζόμενη παρουσία στη Συρία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της Άγκυρας για ενίσχυση της τουρκικής δραστηριότητας στον τομέα της έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων εκτός συνόρων.

Η Τουρκία διαθέτει στόλο γεωτρύπανων βαθέων υδάτων και έχει ήδη επεκτείνει τις επιχειρήσεις της σε άλλες περιοχές. Όπως ανέφερε ο Μπαϊρακτάρ, πραγματοποιείται ερευνητική γεώτρηση ανοικτά της Σομαλίας, ενώ η TPAO έχει εξασφαλίσει άδεια για αναζήτηση πετρελαίου σε υπεράκτιες περιοχές της Λιβύης.

Παράλληλα, η τουρκική κρατική εταιρεία έχει επιδιώξει μέσα στο 2026 νέες διεθνείς συνεργασίες με μεγάλους ενεργειακούς ομίλους, στο πλαίσιο της προσπάθειας της Άγκυρας να αυξήσει την παραγωγή της και να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγόμενους ενεργειακούς πόρους. Τον Μάρτιο, ο Μπαϊρακτάρ είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, προκαταρκτικές συμφωνίες της TPAO με ExxonMobil και Chevron, καθώς και συνεργασία με τη Shell για έρευνες στη Μαύρη Θάλασσα.

Τριπλασιάζεται η ηλεκτρική διασύνδεση Τουρκίας – Συρίας

Η συνεργασία Άγκυρας και Δαμασκού δεν περιορίζεται στους υδρογονάνθρακες. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην αποκατάσταση και ενίσχυση του συριακού συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας. Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό, νέες υποδομές αναμένεται να τεθούν σε λειτουργία μέσα στις επόμενες εβδομάδες, με αποτέλεσμα η δυνατότητα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των δύο χωρών να τριπλασιαστεί και να ξεπεράσει τα 800 μεγαβάτ.

Η εξέλιξη αποτελεί συνέχεια της ενεργειακής προσέγγισης που είχε ξεκινήσει ήδη από το 2025. Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς άρχισε η διοχέτευση φυσικού αερίου προς τη Συρία μέσω Τουρκίας, στο πλαίσιο συμφωνίας που περιλάμβανε και το Αζερμπαϊτζάν, με το Κατάρ να συμμετέχει στη χρηματοδότηση. Οι τότε σχεδιασμοί προέβλεπαν έως 2 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως προς τη Συρία, με στόχο την τροφοδοσία των υφιστάμενων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής και την αντιμετώπιση των σοβαρών ελλείψεων ηλεκτρικού ρεύματος.

Στο τραπέζι και οι φωσφορικοί πόροι

Νέο πεδίο συνεργασίας αποτελεί και ο μεταλλευτικός τομέας. Κατά την επίσκεψη της τουρκικής αντιπροσωπείας στη Δαμασκό, η κρατική μεταλλευτική εταιρεία MTA IC και η Γενική Διεύθυνση Ορυκτών Πόρων της Συρίας υπέγραψαν μη δεσμευτική συμφωνία για τους φωσφορικούς πόρους της χώρας.

Η συμφωνία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διερεύνηση μιας μελλοντικής κοινής επιχειρηματικής δραστηριότητας, σε έναν τομέα που θα μπορούσε να αποκτήσει ιδιαίτερη οικονομική σημασία για τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση της Συρίας.

Ενέργεια και ανοικοδόμηση στο επίκεντρο

Οι τελευταίες κινήσεις καταδεικνύουν ότι η ενέργεια εξελίσσεται σε βασικό πυλώνα της οικονομικής προσέγγισης μεταξύ Άγκυρας και Δαμασκού. Η Τουρκία επιχειρεί να αποκτήσει ενεργότερο ρόλο στην αποκατάσταση των συριακών ενεργειακών υποδομών, ενώ παράλληλα αναζητά νέες ευκαιρίες για τις κρατικές και ιδιωτικές εταιρείες της στον τομέα των υδρογονανθράκων και των ορυκτών πόρων.

Ενδεικτικό του ευρύτερου σχεδιασμού είναι ότι ήδη από τον Μάρτιο του 2026 η Άγκυρα είχε θέσει στις συριακές αρχές και το ζήτημα μιας πιθανής σύνδεσης των ροών συριακού πετρελαίου με τον αγωγό αργού Ιράκ-Τουρκίας, στοιχείο που δείχνει ότι η τουρκοσυριακή συνεργασία ενδέχεται να αποκτήσει στο μέλλον και περιφερειακή διάσταση στις ενεργειακές μεταφορές.