Ενστάσεις αντισυνταγματικότητας από την αντιπολίτευση για την τροπολογία για τον Αγνωστο Στρατιώτη

Αρκετές ενστάσεις αντισυνταγματικότητας κατατέθηκαν το πρωί της Τρίτης 21/10 στην Ολομέλεια της Βουλής, με φόντο την τροπολογία που αφορά την προστασία του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι με την έναρξη της συνεδρίασης στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Πλεύση Ελευθερίας, με παρεμβάσεις των εκπροσώπων τους αφού υπέβαλαν το αίτημα αντισυνταγματικότητας στη συνέχεια κατήγγειλαν ότι πλήττεται το άρθρο 11 του Καταστατικού Χάρτη της χώρας για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Παράλληλα όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν ότι πρόκειται για «διχαστική» ρύθμιση.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης υποστήριξε πως κανείς δεν έχει βεβηλώσει το μνημείο, ενώ πρόσθεσε απευθυνόμενος στην κυβέρνηση «Είναι προφανές ότι αυτό το οποίο η Νέα Δημοκρατία κάνει είναι να δημιουργήσει ψευτοδιλήμματα και να δημιουργήσει προβλήματα, τα οποία θα τα απαντήσουμε σήμερα. Άλλο ο σεβασμός στο μνημείο και άλλο η απαγόρευση των συναθροίσεων». Ακολούθως, ο Νίκος Παππάς από τον ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε πως η τροπολογία «συνδέεται» με «την ήττα της κυβέρνησης από τον Πάνο Ρούτσι».

Για το ζήτημα της συνταγματικής αρτιότητας της ρύθμισης η κυβέρνηση έχει ήδη τοποθετηθεί παραθέτοντας στο συνολικό κείμενο της τροπολογίας αποσπάσματα σχετικής απόφασης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας όπου αναφέρει ότι υπάρχουν όρια και για το δικαίωμα της συνάθροισης.

Αναφέρει χαρακτηριστικά η τροπολογία «Το εν λόγω δικαίωμα [της συνάθροισης] οριοθετείται, σε ό,τι αφορά το περιεχόμενό του, από τις διατάξεις των υπολοίπων άρθρων του Συντάγματος, ισοκύρων με το άρθρο 11», από τις οποίες, μεταξύ άλλων, προκύπτουν ο σκοπός διατήρησης της συνέχειας και της ενότητας του ελληνικού έθνους [ΣτΕ 460/2013 Ολομ., ειδικότερη γνώμη Συμβούλου Μ. Πικραμένου ως προς το άρθρο Ι παρ. 3 του Συντάγματος], η άμυνα της Πατρίδας ως συνταγματικός σκοπός [άρθρο 4 παρ. 6] και η προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος και των μνημείων [άρθρο 24 παρ. Ι και 6]).

Η επιφάνεια άλλωστε που καταλαμβάνει η προτεινόμενη ρύθμιση περιορίζεται σε λιγότερο από το ένα πέμπτο της συνολικής επιφάνειας της Πλατείας Συντάγματος στην οποία μπορεί να ασκηθεί το δικαίωμα συνάθροισης σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Στην πραγματικότητα, συνεπώς, και υπό τα ανωτέρω δεδομένα η προτεινόμενη ρύθμιση δεν συνιστά περιορισμό, αλλά εννοιολογικό προσδιορισμό της έννοιας της συνάθροισης, που διευκολύνει λειτουργικά την άσκηση του δικαιώματος».