Επιχειρήσεις: Υποχρέωση ασφάλισης για φυσικές καταστροφές – Τι ορίζει η ΚΥΑ, ποιες οι εξαιρέσεις

Σε ισχύ τέθηκε από την 1η Ιουνίου 2025 η υποχρεωτική ασφάλιση επιχειρήσεων κατά φυσικών καταστροφών, βάσει του άρθρου 5 του νόμου 5116/2024, ο οποίος ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2024. Η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση εκδόθηκε την Τρίτη 3 Ιουνίου από τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Ανάπτυξης, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Η απόφαση προβλέπει ότι στο μέτρο υπάγονται όλες οι επιχειρήσεις με ετήσια ακαθάριστα έσοδα άνω των 500.000 ευρώ. Οι εταιρείες οφείλουν να ασφαλίσουν τις εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό τους για τουλάχιστον το 70% του συνολικού ενεργητικού τους, καλύπτοντας τρεις βασικούς κινδύνους: δασική πυρκαγιά, πλημμύρα και σεισμό.

Οι εξαιρέσεις

Από την υποχρεωτική ασφάλιση εξαιρούνται: το Δημόσιο και οι φορείς του, η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε., τα αυθαίρετα που δεν δικαιούνται κρατικής αρωγής, τα μέσα μεταφοράς όπως πλοία και αεροσκάφη, οι υπόγειες και υποθαλάσσιες υποδομές, οι καλλιέργειες και τα ιχθυοτροφεία, καθώς και οι νεοσύστατες επιχειρήσεις χωρίς δημοσιευμένους ισολογισμούς.

Επιπλέον, όσες επιχειρήσεις αποδείξουν τεκμηριωμένα αδυναμία ασφάλισης –λαμβάνοντας δύο αρνητικές απαντήσεις από διαφορετικές ασφαλιστικές εταιρείες– μπορούν να εξαιρεθούν από την υποχρέωση για δύο έτη. Αν η διαδικασία επαναληφθεί και μετά το πέρας της διετίας, η απαλλαγή τους γίνεται μόνιμη.

Πρόστιμα για μη συμμόρφωση

Για τις επιχειρήσεις που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις της ΚΥΑ, προβλέπεται επιβολή διοικητικού προστίμου 10.000 ευρώ από τη Διυπηρεσιακή Μονάδα Ελέγχου Αγοράς (ΔΙ.Μ.Ε.Α.). Αν δεν ασφαλιστούν εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης επιβολής του προστίμου, το ποσό του διπλασιάζεται.

Η εν λόγω ΚΥΑ αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης στρατηγικής που στοχεύει στη σύμπραξη κράτους και ιδιωτικής ασφαλιστικής αγοράς για την πρόληψη και διαχείριση κινδύνων από φυσικά φαινόμενα. Το νέο πλαίσιο φιλοδοξεί να ενισχύσει την ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων απέναντι στις φυσικές καταστροφές, μέσα από ένα συνδυασμό κανονιστικής παρέμβασης και οικονομικής υπευθυνότητας.