Eurostat: Η Ελλάδα ήταν τελευταία στην ΕΕ σε κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας το 2024

Η διαθεσιμότητα νοσοκομειακών κλινών στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνέχισε να υποχωρεί και το 2024, επιβεβαιώνοντας μια μακροχρόνια τάση που συνδέεται με την πρόοδο της ιατρικής τεχνολογίας και τη διεύρυνση των υπηρεσιών ημερήσιας και εξωνοσοκομειακής περίθαλψης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την Eurostat, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικόνα της Ελλάδας, η οποία καταγράφει μία από τις χαμηλότερες επιδόσεις στην ΕΕ όσον αφορά τις κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας.

Το 2024, στην ΕΕ αντιστοιχούσαν κατά μέσο όρο 507 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους, έναντι 511 το 2023. Πρόκειται για συνέχεια μιας πτωτικής πορείας που ξεκίνησε το 2009, όταν ο αντίστοιχος δείκτης ανερχόταν στις 582 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται κυρίως στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις, οι οποίες έχουν περιορίσει τη διάρκεια νοσηλείας και έχουν μεταφέρει μεγάλο μέρος των υπηρεσιών σε δομές ημερήσιας ή εξωνοσοκομειακής φροντίδας.

Ανάμεσα στα κράτη-μέλη, η Βουλγαρία διέθετε τη μεγαλύτερη αναλογία νοσοκομειακών κλινών, με 870 ανά 100.000 κατοίκους, ενώ ακολουθούσαν η Γερμανία (759), η Ρουμανία (731), η Αυστρία (655) και η Τσεχία (639). Στον αντίποδα, τις χαμηλότερες επιδόσεις κατέγραψαν η Σουηδία (187), η Ολλανδία (221), η Δανία (226), η Φινλανδία (248), η Ισπανία (283) και η Ιρλανδία (293).

Η Ελλάδα στις τελευταίες θέσεις στη μακροχρόνια φροντίδα

Ιδιαίτερα αρνητική είναι η εικόνα για την Ελλάδα στις κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας, οι οποίες αφορούν νοσηλευτικές και άλλες εξειδικευμένες δομές για άτομα που χρειάζονται συνεχή υποστήριξη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2024, η Ελλάδα διαθέτει μόλις 20 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους, τη χαμηλότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Βουλγαρία (26). Ακολουθεί η Πορτογαλία με 94 κλίνες, γεγονός που αναδεικνύει το σημαντικό χάσμα που χωρίζει τις χώρες αυτές από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης βρίσκονται η Ολλανδία με 1.390 κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους, η Σουηδία (1.298) και το Βέλγιο (1.249), καταδεικνύοντας τις μεγάλες διαφορές που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ των κρατών-μελών ως προς την ανάπτυξη των υπηρεσιών μακροχρόνιας φροντίδας.