Exxon Mobil: Προβλέπει αύξηση κερδών έως και κατά 2,9 δισ. δολάρια στην παραγωγή λόγω του πολέμου

Η γεωπολιτική αστάθεια, οι φόβοι για περιορισμό της προσφοράς και η άνοδος των τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου δημιουργούν συνθήκες αυξημένης κερδοφορίας για τους ενεργειακούς κολοσσούς, με την Exxon Mobil να βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση.

Οι υψηλότερες τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου λόγω του πολέμου ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν θα μπορούσαν να ενισχύσουν τα κέρδη της Exxon Mobil στον τομέα της εξόρυξης για το α’ τρίμηνο του 2026 έως και κατά 2,9 δισ. δολάρια, αντισταθμίζοντας τον αντίκτυπο από τις διαταραχές σε μέρος της παραγωγής της στη Μέση Ανατολή, ανέφερε η εταιρεία την Τετάρτη.

Ωστόσο, τα κέρδη από τον τομέα διύλισης και εμπορίας ενδέχεται να δεχθούν πλήγμα περίπου 5,3 δισ. δολαρίων, εν μέρει λόγω χρονικών διαφορών, σύμφωνα με το Reuters. Παρ’ όλα αυτά, η Exxon ανέφερε σε κανονιστική κατάθεση ότι τα κέρδη θα ενισχυθούν σε επόμενα τρίμηνα, όταν παραδοθούν φορτία πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η σύγκρουση που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου εκτόξευσε τις τιμές του πετρελαίου έως και κατά 65%, ενώ ορισμένα πεδία πετρελαίου και αερίου στη Μέση Ανατολή ανέστειλαν την παραγωγή τους, καθώς τα Στενά του Ορμούζ – μέσω των οποίων διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ενεργειακής ροής –  ουσιαστικά έκλεισαν. Οι τιμές του Brent διαμορφώθηκαν κατά μέσο όρο στα 78,38 δολάρια ανά βαρέλι στο α’ τρίμηνο, αυξημένες κατά 24% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, σύμφωνα με στοιχεία της LSEG.

Οι χρονικές διαφορές ενδέχεται να μειώσουν τα κέρδη του α’ τριμήνου κατά 3,3 έως 4,1 δισ. δολάρια σε σύγκριση με το δ’ τρίμηνο.

Η «ασυνήθιστα μεγάλη αρνητική επίδραση χρονισμού» είναι προσωρινή και οφείλεται σε λογιστικούς κανόνες στο πρόγραμμα εμπορίας, δήλωσε ο οικονομικός διευθυντής της Exxon, Neil Hansen.

Όπως και άλλες πετρελαϊκές εταιρείες, η Exxon Mobil χρησιμοποιεί αντιστάθμιση κινδύνου για τις πωλήσεις αργού πετρελαίου, φυσικού αερίου και διυλισμένων προϊόντων μέσω χρηματοοικονομικών παραγώγων, προκειμένου να περιορίσει τον κίνδυνο μεταβολών στις τιμές κατά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη μεταφορά των φορτίων στους πελάτες — κάτι που μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες μεταξύ των ΗΠΑ και της Ασίας.

Η αξία της φυσικής αποστολής δεν αποτυπώνεται στα κέρδη έως ότου ολοκληρωθεί η συναλλαγή, ανέφερε η εταιρεία στην κατάθεσή της.

«Αυτές οι επιπτώσεις θα εξομαλυνθούν με την πάροδο του χρόνου και θα οδηγήσουν σε καθαρά θετικό κέρδος όταν ολοκληρωθούν οι υποκείμενες συναλλαγές. Πρόκειται για υγιείς συναλλαγές και η κερδοφορία που θα προκύψει από αυτές θα είναι σημαντική», δήλωσε ο Neil Hansen.

Η εταιρεία ανέφερε επίσης ότι θα καταγράψει απομείωση ύψους 600 έως 800 εκατ. δολαρίων, καθώς οι διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα εμπόδισαν τη φυσική μεταφορά φορτίων που συνδέονται με ορισμένες στρατηγικές αντιστάθμισης.

Η αντίδραση της αγοράς και τα οφέλη

Η αγορά αντιδρά στον πόλεμο όχι μόνο με βάση τις πραγματικές απώλειες προσφοράς, αλλά και με βάση τον φόβο ότι αυτές μπορεί να προκύψουν. Αρκεί η πιθανότητα διαταραχής στις θαλάσσιες μεταφορές, στις εξαγωγές ή στις περιφερειακές υποδομές για να ενισχυθεί το λεγόμενο “risk premium”, δηλαδή η πρόσθετη τιμή που πληρώνουν οι αγοραστές λόγω κινδύνου. Αυτό το premium ενσωματώνεται άμεσα στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, με αποτέλεσμα οι εταιρείες upstream, δηλαδή όσες δραστηριοποιούνται στην έρευνα και παραγωγή, να βλέπουν τα περιθώρια κέρδους τους να διευρύνονται.

Για την Exxon Mobil, αυτή η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία. Η εταιρεία διαθέτει μεγάλη έκθεση σε παραγωγικά assets υψηλής αποδοτικότητας, γεγονός που της επιτρέπει να μετατρέπει γρηγορότερα την άνοδο των τιμών σε καθαρά λειτουργικά κέρδη. Σε περιόδους κρίσης, η αξία δεν βρίσκεται μόνο στον όγκο της παραγωγής, αλλά κυρίως στο πόσο ανταγωνιστικό είναι το κόστος ανά βαρέλι. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση ανάμεσα στο κόστος παραγωγής και στην τιμή πώλησης, τόσο πιο έντονη είναι η επίδραση στα αποτελέσματα.

Αναλυτικά, ένα πολεμικό επεισόδιο επηρεάζει την Exxon Mobil μέσα από τρεις βασικούς μηχανισμούς. Ο πρώτος είναι η άνοδος των διεθνών τιμών, η οποία αυξάνει άμεσα τα έσοδα από την εξόρυξη. Ο δεύτερος είναι η ενίσχυση της στρατηγικής σημασίας των αμερικανικών και δυτικών παραγωγών, καθώς οι αγορές στρέφονται σε προμηθευτές που θεωρούνται πιο ασφαλείς και πολιτικά σταθεροί. Ο τρίτος είναι η πιθανή αναθέρμανση της επενδυτικής εμπιστοσύνης προς μεγάλους παραδοσιακούς ομίλους ενέργειας, σε βάρος μικρότερων ή πιο εκτεθειμένων παικτών.

Ωστόσο, η πρόβλεψη για αύξηση των κερδών δεν σημαίνει ότι λείπουν οι κίνδυνοι. Ένας παρατεταμένος πόλεμος μπορεί να πλήξει τη συνολική παγκόσμια ζήτηση, εάν οδηγήσει σε οικονομική επιβράδυνση, πληθωρισμό ή νέα νομισματική πίεση. Σε αυτή την περίπτωση, η αρχική ώθηση από τις τιμές μπορεί να εξισορροπηθεί εν μέρει από πιο αδύναμη κατανάλωση. Επιπλέον, οι κυβερνήσεις συχνά αντιμετωπίζουν με αυστηρότερο βλέμμα τα υπερκέρδη των πετρελαϊκών εταιρειών σε περιόδους κρίσης, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικές παρεμβάσεις, φορολογικές πιέσεις ή αυξημένες ρυθμιστικές απαιτήσεις.

Παρά αυτές τις επιφυλάξεις, το βασικό σενάριο παραμένει ευνοϊκό για την παραγωγική δραστηριότητα της Exxon Mobil. Εάν ο πόλεμος συνεχίσει να διατηρεί σε υψηλά επίπεδα την αβεβαιότητα στην προσφορά ενέργειας, τότε η εταιρεία είναι σε θέση να αποκομίσει αυξημένα κέρδη από την upstream δραστηριότητά της, αξιοποιώντας το μέγεθος, την τεχνογνωσία και το ανθεκτικό επιχειρησιακό της μοντέλο. Με άλλα λόγια, σε μια αγορά όπου η ασφάλεια εφοδιασμού μετατρέπεται ξανά σε κεντρικό ζητούμενο, η Exxon Mobil μοιάζει έτοιμη να κεφαλαιοποιήσει τη συγκυρία.

Σε τελική ανάλυση, ο πόλεμος δεν αποτελεί μόνο γεωπολιτικό γεγονός αλλά και ισχυρό οικονομικό καταλύτη για την παγκόσμια ενέργεια. Και όταν οι αγορές τιμολογούν φόβο, έλλειψη και αβεβαιότητα, εταιρείες όπως η Exxon Mobil συχνά βρίσκονται στην πλευρά των κερδισμένων, τουλάχιστον στο πεδίο της παραγωγής.