Γ. Χατζής (ΠΟΞ): Να επενδύσει η Ευρώπη στα νησιά

Έκκληση για υποδομές στα νησιά της Ελλάδας έκανε πριν από λίγες ώρες ο Πρόεδρος της ΠΟΞ Γιάννης Χατζής από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τονίζοντας ότι η ζωή στα νησιά δεν εύκολη και τα κόστη ζωής υψηλά, πρόσθεσε ότι οι κάτοικοι έχουν τις ίδιες ανάγκες όπως και στις πόλεις και είναι απαραίτητες οι επενδύσεις σε υποδομές.

«Παρά τις δυσκολίες, τα νησιά μας επιτελούν λειτουργίες απολύτως κρίσιμες για το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον. Αποτελούν πύλες για τις διασυνοριακές ροές, κόμβους εποχικής εργασίας, κρίσιμα σημεία για τη ροή ενέργειας και τη θαλάσσια μεταφορά. Και η ικανότητά τους να ανταπεξέλθουν σε αυτές τις λειτουργίες – παρά τις πιέσεις όπως η ακανόνιστη μετανάστευση και οι κλιματικές διαταραχές – απειλείται σήμερα» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Επανέλαβε ότι είναι επείγουσα η ανάγκη για στήριξη νέων υποδομών: «Ζώντας την πραγματικότητα των νησιών καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, διαπιστώνω καθημερινά την επείγουσα ανάγκη για στήριξη των τοπικών υποδομών, για διασφάλιση επαρκούς συνδεσιμότητας, για προσαρμογή των φορολογικών επιβαρύνσεων (όπως ο ΦΠΑ), και για άμεση αντιμετώπιση της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης των βραχυχρόνιων μισθώσεων που επιβαρύνουν τις δημόσιες υπηρεσίες, στρεβλώνουν την αγορά κατοικίας και καλλιεργούν ένα κλίμα αποστροφής απέναντι στον τουρισμό. Σας καλώ, λοιπόν, να εστιάσετε σε στοχευμένες πολιτικές που θα επιτρέψουν στις υφιστάμενες επιχειρήσεις να επανεπενδύσουν και να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους ως παραγωγοί υψηλής προστιθέμενης αξίας, διασφαλίζοντας τελικά ένα βιώσιμο μέλλον για τους κατοίκους και τους επισκέπτες των νησιών μας».

Χαρακτήρισε, δε, τα νησιά ως ”ζωντανά σύνορα της Ευρώπης” και αν οι επενδύσεις δεν φτάνουν ως εκεί, χάνεται πολύτιμη επιρροή: «Το στρατηγικό βάθος της ίδιας της Ευρώπης εξαρτάται από το μέλλον των νησιών της. Δεν πρόκειται για περιθωριακά εδάφη, αλλά για τα ζωντανά σύνορα της Ένωσής μας. Όταν επενδύσεις σε υποδομές παρακάμπτουν αυτά τα μέρη – είτε λόγω τεχνικών δυσκολιών είτε λόγω έλλειψης “επενδυτικής όρεξης” – δεν χάνουμε απλώς οικονομικές ευκαιρίες. Χάνουμε ανθρώπους. Χάνουμε επιρροή. Και τελικά, υπονομεύουμε την ικανότητά μας να διατηρήσουμε τη ζωή εκεί όπου είναι στρατηγικά περισσότερο αναγκαία».