ΗΠΑ: Περισσότεροι θάνατοι από καρκίνο σε περιοχές με πυρηνικά εργοστάσια

Μελέτη της Σχολής Δημόσιας Υγείας T.H. Chan του Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, διαπιστώνει ότι οι κάτοικοι κομητειών των ΗΠΑ που βρίσκονται κοντά σε πυρηνικούς σταθμούς εμφανίζουν αυξημένα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο σε σύγκριση με όσους ζουν πιο μακριά. Επικεφαλής της έρευνας ήταν ο Πέτρος Κουτράκης, καθηγητής Περιβαλλοντικής Υγείας στο Χάρβαρντ.

Η μελέτη, η πρώτη του 21ου αιώνα που εξετάζει συνολικά όλους τους πυρηνικούς σταθμούς των ΗΠΑ και τη σχέση τους με τη θνησιμότητα από καρκίνο, ανέλυσε δεδομένα της περιόδου 2000–2018. Τα στοιχεία για τους σταθμούς προήλθαν από την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ και τα δεδομένα θνησιμότητας από τα Centers for Disease Control and Prevention. Στην ανάλυση λήφθηκαν υπόψη κοινωνικοοικονομικοί, περιβαλλοντικοί και υγειονομικοί παράγοντες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η εγγύτητα σε πυρηνικούς σταθμούς συσχετίζεται με υψηλότερη θνησιμότητα από καρκίνο, ακόμη και μετά τον έλεγχο άλλων παραγόντων. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι περίπου 115.000 θάνατοι από καρκίνο στην εξεταζόμενη περίοδο ενδέχεται να σχετίζονται με την εγγύτητα αυτή, με ισχυρότερη συσχέτιση στους ηλικιωμένους. Προηγούμενες έρευνες της ίδιας ομάδας είχαν εντοπίσει παρόμοια ευρήματα στη Μασαχουσέτη.

Επιπλέον, επερχόμενη δημοσίευση στο Journal of Exposure Science and Environmental Epidemiology αναφέρει αυξημένη θνησιμότητα ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα και του παχέος εντέρου σε άνδρες και γυναίκες, καθώς και για καρκίνο του μαστού στις γυναίκες. Η ερευνητική ομάδα εξετάζει επίσης πιθανές επιπτώσεις στο νευρικό σύστημα και στις χρόνιες νεφρικές παθήσεις. Αντίστοιχες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί και σε Αγγλία και Νότια Κορέα.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν αιτιώδη σχέση, αλλά υπογραμμίζουν την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης των επιπτώσεων της πυρηνικής ενέργειας στη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου προβάλλεται ως λύση για την κλιματική αλλαγή. Επισημαίνουν επίσης περιορισμούς της μελέτης, όπως η απουσία άμεσων μετρήσεων ακτινοβολίας και η παραδοχή ότι όλοι οι σταθμοί έχουν ισοδύναμη επίδραση.