Και στο βάθος, Γιώργος…

Στο ερώτημα γιατί τώρα ο Λοβέρδος ή γιατί τώρα και γιατί ο Λοβέρδος, η απάντηση είναι απλή και διπλή:

α) το ΠΑΣΟΚ διακινεί σενάριο  επαναφοράς Γιώργου Παπανδρέου ως μεταβατικού πρωθυπουργού σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, και

β) σε μια τέτοια περίπτωση ο – ούτως ή άλλως – ηττημένος (Α. Λοβέρδος) στις εσωκομματικές εκλογές από τον Ν. Ανδρουλάκη, θα χάσει και την τελευταία ευκαιρία να φτιάξει δεύτερο ΠΑΣΟΚ, κάτι σαν τη ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη δηλαδή.  

Μετά την τραγωδία των Τεμπών, τα δεδομένα έχουν μεταβληθεί εξίσου τραγικά αφού κανείς δεν πρόκειται να συγχωρήσει στο πολιτικό σύστημα συλλήβδην τέτοια αδιανόητα εγκλήματα με θύματα νέους ανθρώπους.  

Είναι γνωστό ότι την περίοδο των Χριστουγέννων ο ΓΑΠ συναντήθηκε με τον Τσίπρα και συμφώνησαν τις διαρροές περί υπόδειξης «του Γιώργου» αν δεν προκύψει αυτοδυναμία στις δεύτερες κάλπες.  

Το σενάριο αυτό φούντωσε εκ νέου μετά τη χθεσινοβραδινή συνέντευξη Ανδρουλάκη στην ΕΡΤ και χάλασε τα σχέδια του Λοβέρδου που διακινεί δεξιά και αριστερά ότι «την επομένη κιόλας των πρώτων εκλογών θα πρέπει να τεθεί θέμα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, οποιοδήποτε ποσοστό κι αν πάρει ο Ανδρουλάκης κάτω από 13% -14%».  

Όμως με ΓΑΠ μέσα στο κόλπο, «ο Ανδρέας βγαίνει στη σύνταξη» λένε από τη Χαριλάου Τρικούπη, βάζοντας και μια άλλη πολύ σημαντική παράμετρο που κανείς τώρα δεν υπολογίζει: 

Ο Παπανδρέου, όπως ο Τσίπρας, είναι θιασώτες της απλής αναλογικής. Σε κάθε παρασκηνιακή κουβέντα που κάνουν, ακόμη και οι «γέφυρες» τους με τη ΝΔ του Μητσοτάκη, ξεκαθαρίζουν ότι προϋπόθεση συνύπαρξης είναι η επαναφορά της απλής αναλογικής. Συναινούν ακόμη και σε δεξιό πρωθυπουργό, αν τα ποσοστά είναι κοντά – κοντά, αρκεί: α) να αλλάξει το σύστημα της ενισχυμένης που θα επανέλθει από τις δεύτερες κάλπες, και β) ει δυνατόν να ψηφιστεί ο νέος εκλογικός με ευρεία συναίνεση μετά τις πρώτες εκλογές ως εδραίο στοιχείο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Συνεπώς η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα παρά μόνον επιφυλάσσει βάσανα σε όσους την ταλαιπωρούν. 

Δ. Κεμπές