Οι Συμβάσεις των Τεμπών και τα συστήματα ασφαλείας

Στο άρθρο του, ο Βαγγέλης Βλάχος, συγγενής θύματος της τραγωδίας των Τεμπών,  επιχειρεί να αποδομήσει την αρχική ερμηνεία περί «ανθρώπινου λάθους» και να αναδείξει ότι η μετωπική σύγκρουση ήταν αποτέλεσμα της διαχρονικής μη λειτουργίας κρίσιμων συστημάτων ασφάλειας και της κακοδιαχείρισης δημοσίων συμβάσεων στον ελληνικό σιδηρόδρομο.

Ο συγγραφέας παρουσιάζει αναλυτικά τις βασικές συμβάσεις (717, 635/2013, 10012/2006, 10004-10005/2007), οι οποίες αφορούσαν σηματοδότηση, τηλεδιοίκηση, επικοινωνίες GSM-R και το αυτόματο σύστημα προστασίας συρμών ETCS. Παρά τη χρηματοδότησή τους σε μεγάλο ποσοστό από ευρωπαϊκούς πόρους τα έργα καθυστέρησαν επί χρόνια, τροποποιήθηκαν, έλαβαν επαναλαμβανόμενες παρατάσεις ή δεν τέθηκαν ποτέ σε πλήρη λειτουργία. Έτσι, τη νύχτα του δυστυχήματος, το δίκτυο λειτουργούσε πρακτικά χωρίς τις βασικές τεχνολογικές δικλείδες ασφαλείας που προβλέπει η σύγχρονη σιδηροδρομική πρακτική.

Στο κείμενο εξηγείται επίσης ο ρόλος κάθε συστήματος:

• η φωτεινή σηματοδότηση θα ειδοποιούσε τους μηχανοδηγούς για λάθος πορεία,
• η τηλεδιοίκηση θα επέβλεπε και θα διόρθωνε τη χάραξη διαδρομών,
• το GSM-R θα επέτρεπε καθολική επικοινωνία μεταξύ των εμπλεκομένων,
• το ETCS θα φρέναρε αυτόματα τα τρένα αποτρέποντας τη σύγκρουση.

Κατά τον Βλάχο, η ταυτόχρονη απουσία τους μετέφερε όλο το βάρος ασφάλειας αποκλειστικά στον ανθρώπινο παράγοντα και στον κανονισμό χειροκίνητης λειτουργίας, ένα καθεστώς που, όπως υποστηρίζει, καθιστούσε το δυστύχημα πιθανό. Συνεπώς, το γεγονός δεν παρουσιάζεται ως μεμονωμένο σφάλμα αλλά ως προβλέψιμο αποτέλεσμα συστημικών ελλείψεων, καθυστερήσεων έργων και αποτυχίας εφαρμογής των ευρωπαϊκών προδιαγραφών ασφάλειας στον ελληνικό σιδηρόδρομο.

https://t.co/yY9hoFT9dU

— Βαγγέλης Βλάχος | Evan Vlachos (@EvanVlacho) February 18, 2026