Όλοι με όλους και κανέναν…

Μέχρι σήμερα τα πολιτικά κόμματα έχουν ως καραμέλα το μότο ότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αλλά το πιθανότερο σενάριο υπό τις υπάρχουσες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις είναι να οδηγηθούμε σε μία παρατεταμένη ακυβερνησία, δηλαδή σε κυβερνητικά σχήματα που θα έχουν ημερομηνία λήξης.

Ακόμα και αν η ΝΔ είναι πρώτο κόμμα και σχηματίσει κυβέρνηση είτε με το ΠΑΣΟΚ, είτε με την Ελληνική Λύση, είναι σίγουρο ότι η προγραμματικές ατζέντες δεν θα τηρηθούν, ενώ οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες που έρχονται από το 2023 στην χώρα, θα δημιουργήσουν μεγάλες αποσταθεροποιητικές τάσεις και φυσικά όποιο κυβερνητικό σχήμα είναι στην εξουσία θα πρέπει να πάρει μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα.

Θα μπορέσει να διαχειριστεί ο Ανδρουλάκης ή ο Βελόπουλος το κόμμα του για τα νέα μέτρα λιτότητας και το κόψιμο δαπανών που θα χρειαστεί να παρθούν για να επιστρέψουμε σε πρωτογενή πλεονάσματα από το 2024;

Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ να σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας από την πρώτη Κυριακή, τότε θα μιλάμε για ένα σχήμα – Τσίπρα, Βαρουφάκη, Ανδρουλάκη –  που στην πρώτη στραβή ένας εκ των παρτενέρ θα τεθεί εκτός. Και θα υπάρξουν πολλές κρίσεις που θα φέρουν τη λήξη του πειράματος.

Σε κάθε περίπτωση, ο κίνδυνος παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας είναι ορατός και όπως σημειώνει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, ο εκλογικός κύκλος που έρχεται και θα διαρκέσει τουλάχιστον 2-3 μήνες, ο πληθωρισμός και η ακρίβεια, το ενεργειακό κόστος, το οποίο θα συνεχιστεί από την στιγμή που δεν υπάρχει τέλος των εχθροπραξιών στην Ουκρανία, αποτελούν «βόμβες» για την ελληνική οικονομία και… «κρότου λάμψης» για τα κόμματα.