Πάουελ: Μεταξύ πληθωρισμού και εργασίας, η FED επιλέγει «μετριοπάθεια»

Μιλώντας στο Rhode Island, ο πρόεδρος της FED, Τζερόμ Πάουελ, τόνισε την ανάγκη προσεκτικού χειρισμού της νομισματικής πολιτικής εν μέσω αντιφατικών ενδείξεων για την αμερικανική οικονομία. Ο Πάουελ εξέφρασε ότι η οικονομική ανάπτυξη έχει ήδη επιβραδυνθεί με το ΑΕΠ και την κατανάλωση να δείχνουν σημάδια κόπωσης ενώ η αγορά εργασίας παρουσιάζει σημαντική εξασθένηση στα πρόσφατα στοιχεία.
Η ανεργία έχει διαμορφωθεί στο 4,3 %, έχοντας αυξηθεί ελαφρώς, ενώ οι μηνιαίες προσλήψεις έχουν «πέσει» σε επίπεδα κάτω από αυτά που θα διατηρούσαν σταθερή την ανεργία.
Παράλληλα, ο Πάουελ παρατήρησε ότι ο πληθωρισμός εξακολουθεί να κινείται πάνω από τον στόχο του 2%, κυρίως λόγω του κόστους των εισαγωγών και των δασμών. Ωστόσο, υποστήριξε ότι αυτές οι πιέσεις ενδέχεται να αποτελούν μία εφάπαξ αύξηση και να μην εξελιχθούν σε επίμονη άνοδο των τιμών.
Ο πυρήνας της ομιλίας του Πάουελ ήταν η προειδοποίηση ότι η FED δεν μπορεί να επιλέξει μονομερώς πορεία «χαλάρωσης» ή «σκληρής στάσης», διότι και οι δύο επιλογές ενέχουν κινδύνους. Αν γίνει πολύ γρήγορη χαλάρωση (μειώσεις επιτοκίων), υπάρχει ο κίνδυνος ότι ο πληθωρισμός δεν θα καταπολεμηθεί τελικά. Αν η πολιτική παραμείνει πολύ «σφιχτή» για μεγάλο διάστημα, η επιβράδυνση της αγοράς εργασίας μπορεί να ενταθεί και η ανεργία να αυξηθεί.
Ως αποτέλεσμα, η FED, όπως ο Πάουελ τόνισε, θα πορευθεί λαμβάνοντας αποφάσεις βάσει των εισερχόμενων οικονομικών δεδομένων και της νέας ισορροπίας κινδύνων.
Στην ομιλία του, ο Πάουελ υπενθύμισε ότι, στην τελευταία συνεδρίαση της FED, αποφασίστηκε μείωση του βασικού επιτοκίου κατά 25 μονάδες βάσης από 4,25 % στο 4%, μια κίνηση που χαρακτήρισε «risk-management cut» (μείωση για διαχείριση κινδύνου) και όχι δέσμευση για ευρεία στροφή προς χαλάρωση.
Ο Πάουελ ξεκαθάρισε ότι αυτή η μείωση δεν είναι το ξεκίνημα μιας σειράς χαλαρώσεων που θα ακολουθήσουν «οπωσδήποτε», αλλά μια προσεκτική προσαρμογή στο πλαίσιο της παρούσας αβεβαιότητας.

Εσωτερικές αντιθέσεις εντός της FED
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που φέρνει στην επιφάνεια η ομιλία είναι η αυξανόμενη διαφοροποίηση εντός της FED. Ορισμένα στελέχη, όπως η Michelle Bowman, υποστηρίζουν ότι οι ενδείξεις επιδείνωσης της αγοράς εργασίας απαιτούν πιο γρήγορες μειώσεις επιτοκίων. Αντίθετα, άλλοι όπως ο πρόεδρος της FED της Chicago, Austan Goolsbee, καλούν σε εγρήγορση, καθώς ο πληθωρισμός παραμένει υψηλός και η μετάβαση από τις δασμολογικές πολιτικές απαιτεί χρόνο για να αποτυπωθεί πλήρως.  Ο Πάουελ φαίνεται ότι προσπαθεί να μεσολαβήσει ανάμεσα σε αυτές τις ακραίες τάσεις και να κρατήσει τη «γραμμή» ευελιξίας.

Πολιτική πίεση και ανεξαρτησία της FED
Η ομιλία του Πάουελ δεν ήταν χωρίς πολιτικές αναφορές. Αν και δεν ανέφερε ονόματα, κατέφυγε σε μία έμμεση απάντηση σε όσους αμφισβητούν την ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας, χαρακτηρίζοντας ως «cheap shots» (φθηνά πυρά) τις επιθέσεις (κυρίως από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ) ότι η FED γίνεται εργαλείο πολιτικών επιδιώξεων. Η ένταση μεταξύ της FED και του Λευκού Οίκου, κυρίως υπό την πίεση των πιέσεων για επιθετικότερες μειώσεις επιτοκίων, παραμένει ένα σοβαρό ζήτημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Οι αγορές, πάντως έχουν ήδη «χωνέψει» την προοπτική ότι η FED δεν θα βιαστεί να μειώσει τα επιτόκια σε βάρος της μάχης κατά του πληθωρισμού.