Προς τεράστιο deal: Bouygues, Iliad και Orange σε αποκλειστικές διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της SFR

Οι εταιρείες Bouygues Telecom, Iliad και Orange βρίσκονται σε αποκλειστικές διαπραγματεύσεις για την εξαγορά της SFR, του δεύτερου μεγαλύτερου παρόχου κινητής τηλεφωνίας στη Γαλλία. Η τριμερής κοινοπραξία ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι αύξησε την προσφορά της στα 20,35 δισεκατομμύρια ευρώ, επιδιώκοντας να αποκτήσει τον έλεγχο της εταιρείας, η οποία ανήκει στην Altice France, τον γαλλικό βραχίονα του ομίλου του δισεκατομμυριούχου Πατρίκ Ντράχι.

Η νέα πρόταση είναι περίπου 20% υψηλότερη από την αρχική προσφορά των 17 δισ. ευρώ, την οποία η Altice είχε απορρίψει τον περασμένο Οκτώβριο. Ο Ντράχι είχε θέσει ως σημείο αναφοράς αποτίμηση άνω των 20 δισ. ευρώ, γεγονός που φαίνεται πως οδήγησε στη βελτίωση των όρων από την πλευρά των ενδιαφερόμενων εταιρειών. Η Altice France έχει παραχωρήσει στην κοινοπραξία περίοδο αποκλειστικότητας έως τις 15 Μαΐου, προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις και να οριστικοποιηθεί η συμφωνία.

Στο χρηματιστήριο του Παρισιού, οι μετοχές των Bouygues και Orange κινήθηκαν με μικρές διακυμάνσεις το πρωί της Παρασκευής, ένδειξη ότι οι αγορές παρακολουθούν με προσοχή τις εξελίξεις αλλά παραμένουν επιφυλακτικές ως προς το ρυθμιστικό σκέλος της συναλλαγής.

Η πιθανή εξαγορά της SFR αναμένεται να αλλάξει ριζικά τον χάρτη των τηλεπικοινωνιών στη Γαλλία, καθώς θα μειώσει τον αριθμό των μεγάλων παρόχων από τέσσερις σε τρεις. Μια τέτοια εξέλιξη θεωρείται κομβικής σημασίας για τον κλάδο, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες οικονομίες κλίμακας, καλύτερη αξιοποίηση υποδομών και ισχυρότερη επενδυτική δυνατότητα για δίκτυα κινητής τηλεφωνίας νέας γενιάς και οπτικών ινών.

Την ίδια στιγμή, η συμφωνία αναμένεται να δοκιμάσει τη στάση των ευρωπαϊκών και γαλλικών ρυθμιστικών αρχών απέναντι σε νέες συγκεντρώσεις ισχύος στον τηλεπικοινωνιακό τομέα. Οι τηλεπικοινωνιακές εταιρείες στην Ευρώπη ζητούν εδώ και χρόνια μεγαλύτερη ευελιξία στις συγχωνεύσεις, υποστηρίζοντας ότι η πολυδιάσπαση της αγοράς περιορίζει την κερδοφορία τους και δυσκολεύει τις επενδύσεις σε υποδομές υψηλού κόστους.

Πώς θα κατανεμηθούν τα περιουσιακά στοιχεία της SFR
Σύμφωνα με τη συμφωνία που βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση, η Bouygues θα αποκτούσε περίπου το 42% των περιουσιακών στοιχείων της SFR, η Iliad περίπου το 31% και η Orange το υπόλοιπο 27%. Η τελική δομή της συναλλαγής τελεί υπό την αίρεση εγκρίσεων από τις αρμόδιες αντιμονοπωλιακές και ρυθμιστικές αρχές, γεγονός που σημαίνει ότι η ολοκλήρωση της εξαγοράς δεν θεωρείται ακόμη δεδομένη.

Η διανομή των περιουσιακών στοιχείων μεταξύ τριών διαφορετικών παικτών δείχνει ότι η συμφωνία έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να μειώσει τις πιθανότητες απόρριψης από τις αρχές ανταγωνισμού, αν και η τελική κρίση θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο η νέα δομή της αγοράς θα θεωρηθεί επωφελής ή επιβαρυντική για τους καταναλωτές.

Στρατηγική ανάσα για την Altice και τον Πατρίκ Ντράχι
Για τον Πατρίκ Ντράχι, μια πώληση της SFR θα αποτελούσε σημαντικό βήμα στην προσπάθεια απομόχλευσης της Altice. Ο Γάλλο-Ισραηλινός επιχειρηματίας ίδρυσε την Altice το 2001 και δημιούργησε έναν διεθνή τηλεπικοινωνιακό όμιλο μέσα από μια σειρά επιθετικών εξαγορών που βασίστηκαν σε υψηλό δανεισμό.

Αυτή η στρατηγική ταχείας επέκτασης οδήγησε μεν στη δημιουργία μιας ισχυρής τηλεπικοινωνιακής αυτοκρατορίας, αλλά παράλληλα φόρτωσε τον όμιλο με σημαντικό χρέος. Τα τελευταία χρόνια, η Altice επιχειρεί να ενισχύσει τη ρευστότητά της μέσω πωλήσεων περιουσιακών στοιχείων και αναδιάρθρωσης της χρηματοδότησής της. Στο πλαίσιο αυτό, έχουν ήδη επιλεγεί πλειοδότες και για το πλειοψηφικό πακέτο της XpFibre, της εταιρείας οπτικών ινών που ελέγχεται από την Altice.

Η ενδεχόμενη πώληση της SFR θα μπορούσε επομένως να αποτελέσει όχι μόνο μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες στον ευρωπαϊκό τηλεπικοινωνιακό κλάδο, αλλά και κομβικό σημείο για τη χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση της Altice.

Τι σημαίνει για την αγορά και τους καταναλωτές
Η μείωση του αριθμού των παρόχων συχνά δημιουργεί διπλή ανάγνωση. Από τη μία πλευρά, οι εταιρείες υποστηρίζουν ότι η συγκέντρωση της αγοράς επιτρέπει μεγαλύτερες επενδύσεις σε ποιότητα δικτύου, καινοτομία και κάλυψη. Από την άλλη, οι ρυθμιστικές αρχές ανησυχούν ότι η λιγότερη ανταγωνιστική πίεση μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές ή σε περιορισμένες επιλογές για τους καταναλωτές.