Τον Ιούνιο το νομοσχέδιο για τα καταναλωτικά δάνεια, χωρίς όμως αναδρομική ισχύ

Ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, ανακοίνωσε ότι μέσα στον Ιούνιο αναμένεται να ψηφιστεί νομοσχέδιο για την προστασία των καταναλωτών, το οποίο θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση εντός Μαΐου. Το νομοσχέδιο, όπως είπε, αφορά δάνεια έως 100.000 ευρώ χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις και έρχεται σε εφαρμογή ευρωπαϊκών οδηγιών.

Ο κ. Θεοδωρικάκος έκανε λόγο για τέλος στα «ψιλά γράμματα», καλύτερη ενημέρωση των δανειοληπτών, δυνατότητα υπαναχώρησης εντός 14 ημερών και δικαίωμα απευθείας επικοινωνίας με φυσικό πρόσωπο και όχι μόνο με ψηφιακές εφαρμογές. Παράλληλα, προανήγγειλε πλαφόν στην αύξηση του αρχικού κεφαλαίου του δανείου, το οποίο θα κυμαίνεται μεταξύ 30% και 50%, με το ακριβές ποσοστό να καθορίζεται με υπουργική απόφαση σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πλαφόν στα καταναλωτικά δάνεια: Αφήνει απ’ έξω €24,29 δισ. και επανεκκινεί μια αγορά, που έχει καταρρεύσει

Η μη αναδρομική ισχύς αφήνει εκτός τους παλιούς δανειολήπτες των τραπεζών και τα χαρτοφυλάκια των servicers ενώ δίνει κίνητρο επανεκκίνησης της αγοράς των καταναλωτικών δανείων, που κατέρρευσε στην κρίση και είναι στάσιμη από το 2022

Ωστόσο, η ίδια η εξαγγελία δεν θα έχει αναδρομική ισχύ, αφήνοντας εκτός 24,29 δισ. ευρώ υφιστάσμενα καταναλωτικά δάνεια, όπως έγραψε το Financialreport.gr. Αυτό σημαίνει ότι όσοι δανειολήπτες έχουν ήδη περάσει τα προηγούμενα χρόνια από τον κυκεώνα των servicers και των εισπρακτικών πιέσεων δεν θα δουν ουσιαστική αποκατάσταση. Η κυβέρνηση επικαλείται λόγους δικαιοσύνης απέναντι σε όσους ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, όμως αφήνει αναπάντητο το ερώτημα τι γίνεται με όσους βρέθηκαν εκτεθειμένοι σε καταχρηστικές πρακτικές χωρίς επαρκή θεσμική προστασία.
Η χρονική συγκυρία δεν περνά απαρατήρητη. Με τις εκλογικές αναμετρήσεις να πλησιάζουν και την κοινωνική πίεση να αυξάνεται λόγω ακρίβειας, κόκκινων δανείων και στεγαστικής ασφυξίας, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανιστεί ως προστάτης του καταναλωτή και του δανειολήπτη. Μόνο που για πολλούς πολίτες η παρέμβαση αυτή έρχεται αργά και, κυρίως, αφού το πρόβλημα έχει ήδη διογκωθεί.
Ο υπουργός κάλεσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ψηφίσουν το νομοσχέδιο. Η πολιτική ουσία, όμως, δεν εξαντλείται στην ψήφισή του. Το κρίσιμο ζήτημα είναι γιατί το κράτος δεν λειτούργησε νωρίτερα ως πραγματικό ανάχωμα απέναντι στις πρακτικές που κατήγγειλαν επί χρόνια οι δανειολήπτες.
Γιατί όταν οι servicers διαχειρίζονταν μαζικά απαιτήσεις, όταν οι πολίτες αναζητούσαν έναν υπεύθυνο συνομιλητή και όταν οι ρυθμίσεις συχνά έμοιαζαν περισσότερο με μονόδρομο παρά με λύση, η πολιτεία παρέμενε θεατής. Και σήμερα, επιχειρεί να παρουσιάσει ως μεταρρύθμιση αυτό που για χιλιάδες νοικοκυριά θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο εδώ και χρόνια: διαφάνεια, έλεγχος, λογοδοσία και ουσιαστική προστασία του δανειολήπτη.