Τσακαλώτος: Πολιτική βούληση να εξέλθει από το μνημόνιο η Ελλάδα

O Έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, παραχώρησε συνέντευξη στο Πορτογαλικό Πρακτορείο Ειδήσεων Lusa, στην οποία εξέφρασε την άποψη πως «είναι πολύ καλή είδηση» το γεγονός ότι τα ομόλογα της χώρας της Ιβηρικής έπαψαν πλέον να αξιολογούνται ως «ομόλογα υψηλού κινδύνου -σκουπίδια», υπογραμμίζοντας πως αποδεικνύεται ότι «είναι δυνατόν να φθάσουμε σε μία τέτοια επιτυχία ακολουθώντας μία προοδευτική ατζέντα». 
Παράλληλα, δήλωσε πως η ελληνική οικονομία ανακάμπτει και πως υπάρχει πολιτική βούληση από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης και του Eurogroup για να εξέλθει από το πρόγραμμα διάσωσης η Ελλάδα χωρίς να υπάρξει ανάγκη για άλλο πρόγραμμα.
Σε δήλωσή του στο Lusa, έπειτα από την απόφαση του οίκου αξιολόγησης Standard and Poor’s (S&P) που αναβάθμισε την αξιολόγηση των πορτογαλικών ομολόγων, ο κ. Τσακαλώτος τόνισε πως «ήταν πολύ καλή είδηση για την Πορτογαλία το γεγονός ότι τα ομόλογά της  δεν αντιμετωπίζονται πια ως (junkstatus bonds)». 
Ωστόσο, το γεγονός αυτό «δεν σημαίνει ότι για μια προοδευτική κυβέρνηση ο τελικός διαιτητής/κριτής  της απόδοσής της πρέπει να είναι οι αγορές και οι οίκοι αξιολόγησης», υπογραμμίζει το πορτογαλικό πρακτορείο.
«Αυτό που  είναι αισιόδοξο  ωστόσο, όχι μόνο για την Πορτογαλία, αλλά και για την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι ότι μπορεί να υπάρξει μια τέτοια επιτυχία, ακόμη και όταν ακολουθείται μια προοδευτική ατζέντα», δηλώνει στο Lusa o Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Ο Τσακαλώτος αναγνωρίζει στη συνέντευξή του πως «οι περιορισμοί που έχει η ελληνική κυβέρνηση, φυσικά, δεν προέρχονται μόνο από τις χρηματοπιστωτικές αγορές αλλά και από το πρόγραμμα με τους πιστωτές μας», αλλά επεσήμανε ότι «ωστόσο, επιτέλους υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ».
Στη σημερινή (21/9) του συνέντευξη, ο Έλληνας υπουργός, τονίζει το Lusa, εύχεται «τα παραδείγματα της Πορτογαλίας και της Ελλάδας ελπίζουμε ότι θα εμπνεύσουν άλλους και θα ενισχύσουν τις δυνάμεις εκείνες που αναζητούν μια ευρωπαϊκή οικονομική και χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική τέτοια που να μπορεί να απαντήσει στο πρόβλημα όχι μόνο των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων αλλά και στην αίσθηση των απλών ανθρώπων ότι δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν αποφάσεις που αφορούν τη ζωή τους».