Βενιζέλος σε συνέδριο ποινικολόγων: Σκληρή κριτική σε Τζαβέλλα

Σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε δικονομικά η υπόθεση των υποκλοπών άφησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στο 2ο Συνέδριο του Επιστημονικού Συνδέσμου Δικηγόρων «Οι Ποινικολόγιοι», που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, στην Παλαιά Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Το συνέδριο διεξάγεται στις 9 και 10 Μαΐου 2026 και έχει ως κεντρικό άξονα τα επίκαιρα ζητήματα ειδικών ποινικών νόμων και τις προκλήσεις για το κράτος δικαίου.

Ο κ. Βενιζέλος αναφέρθηκε στην πρόσφατη διάταξη με την οποία δεν ανασύρθηκε από το αρχείο η δικογραφία για τις υποκλοπές, υποστηρίζοντας ότι τα νέα στοιχεία που, κατά την άποψή του, προέκυψαν από το ποινικό ακροατήριο θα έπρεπε να οδηγήσουν σε επανεξέταση της υπόθεσης. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ερμηνεία του άρθρου 43 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, σημειώνοντας ότι για την ανάσυρση μιας δικογραφίας αρκεί να έχουν «αναφανεί» νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία.

Παράλληλα, αμφισβήτησε τη δυνατότητα του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα να χειριστεί το ζήτημα, λόγω της προηγούμενης εμπλοκής του ως εποπτεύοντος εισαγγελικού λειτουργού της ΕΥΠ κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα. Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επικαλέστηκε τις διατάξεις του ΚΠΔ για τους λόγους αποκλεισμού, εξαίρεσης και αποχής δικαστικών προσώπων, θέτοντας ζήτημα θεσμικής ουδετερότητας και εμφάνισης αμεροληψίας.

Η παρέμβασή του εντάχθηκε στο ευρύτερο πλαίσιο του συνεδρίου, το οποίο εξετάζει ζητήματα όπως το απόρρητο των επικοινωνιών, τα προσωπικά δεδομένα, τα ψηφιακά πειστήρια, η λειτουργία των ΜΜΕ, η μετανάστευση και το άσυλο, καθώς και η έμφυλη και ενδοοικογενειακή βία. Στόχος των εργασιών είναι η σύνδεση της θεωρίας με τη νομολογία και τη δικαστηριακή πράξη, με έμφαση στις εγγυήσεις του κράτους δικαίου.

Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Ευάγγελος Βενιζέλος συνέδεσε την υπόθεση με τη συνολική λειτουργία της Δικαιοσύνης, τονίζοντας ότι η δοκιμασία του κράτους δικαίου είναι «συνεχής» και «πολυεπίπεδη» και αφορά πρωτίστως τους ίδιους τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, οι οποίοι οφείλουν να πείθουν με τη δικανικά διαμορφωμένη συνείδησή τους.