Ελληνική βιοτεχνία: Στα ύψη το ενεργειακό κόστος, κλειστές οι πόρτες των τραπεζών

Σε ασφυκτικό κλοιό βρίσκεται η ελληνική βιοτεχνία, με το υψηλό ενεργειακό κόστος, τις κλειστές πόρτες των τραπεζών, τα συσσωρευμένα χρέη και την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού να φρενάρουν την παραγωγή και τις επενδύσεις.

Τα προβλήματα αυτά και οι προτάσεις αντιμετώπισής τους κυριάρχησαν στο 1ο Βιοτεχνικό Εθνικό Συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στις 12 Οκτωβρίου στην Αθήνα, με τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης να συγκροτούν κοινό μέτωπο εκπροσωπώντας περίπου 73.000 επιχειρήσεις. Κεντρικό αίτημα, η ουσιαστική στήριξη της μικρής παραγωγής στο πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Σήμα κινδύνου από τη βιοτεχνία: Ενεργειακό κόστος, χρέη και έλλειψη προσωπικού απειλούν τις μικρές επιχειρήσεις

Κραυγή αγωνίας στο 1ο Βιοτεχνικό Εθνικό Συνέδριο για τη βιωσιμότητα της ελληνικής παραγωγής - Αιχμές για στήριξη μεγάλων επιχειρήσεων εις βάρος των μικρών και πιέσεις από ακρίβεια και φορολογία

Τα διαρθρωτικά προβλήματα του κλάδου και οι προτάσεις για την αντιμετώπισή τους βρέθηκαν στο επίκεντρο του 1ου Βιοτεχνικού Εθνικού Συνεδρίου, που πραγματοποιήθηκε στις 12 Οκτωβρίου στην Αθήνα. Τα Βιοτεχνικά Επιμελητήρια Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης ένωσαν για πρώτη φορά τις δυνάμεις τους σε κοινή εθνική διοργάνωση, εκπροσωπώντας περίπου 73.000 επιχειρήσεις.

Κεντρική διαπίστωση ήταν ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στις μεγάλες επενδύσεις, παραμερίζοντας τις μικρές και οικογενειακές επιχειρήσεις που διατηρούν θέσεις εργασίας, τεχνογνωσία και παραγωγική δραστηριότητα σε ολόκληρη την επικράτεια.

Ενεργειακό κόστος και τραπεζικός αποκλεισμός πνίγουν τη βιοτεχνία

Η ακριβή ενέργεια και η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση αναδείχθηκαν στα δύο μεγαλύτερα εμπόδια για την ανάπτυξη της μικρής παραγωγής.

Αρτοποιεία, εργαστήρια τροφίμων, μεταλλουργικές μονάδες, ξυλουργεία και άλλες ενεργοβόρες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν αυξημένες λειτουργικές δαπάνες, οι οποίες συμπιέζουν την κερδοφορία και περιορίζουν τη δυνατότητα ανανέωσης του εξοπλισμού τους.

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γιώργος Καββαθάς, και εκπρόσωποι των Επιμελητηρίων ζήτησαν στοχευμένη στήριξη των μικρών ενεργοβόρων επιχειρήσεων, ώστε να μη μένουν εκτός των πολιτικών ενίσχυσης της βιομηχανίας.

Στις προτάσεις περιλαμβάνονται η χρηματοδότηση επενδύσεων σε ενεργειακά αποδοτικό εξοπλισμό, φωτοβολταϊκά, συστήματα αποθήκευσης και αυτοπαραγωγή, καθώς και συλλογικές ενεργειακές λύσεις σε επιχειρηματικά πάρκα.

Εξίσου πιεστικό είναι το πρόβλημα της τραπεζικής χρηματοδότησης. Παρά την ύπαρξη ευρωπαϊκών πόρων και εγγυοδοτικών προγραμμάτων, πολλές μικρές βιοτεχνίες παραμένουν αποκλεισμένες από τον δανεισμό, λόγω των απαιτούμενων εξασφαλίσεων, του πιστωτικού ιστορικού και των αυστηρών κριτηρίων αξιολόγησης.

Ακόμη και επιχειρήσεις με σταθερό πελατολόγιο και προοπτικές ανάπτυξης δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν κεφάλαια για επενδύσεις, καθώς δεν διαθέτουν επαρκή περιουσιακά στοιχεία.

Οι παραγωγικοί φορείς ζητούν τα τραπεζικά κριτήρια να λαμβάνουν περισσότερο υπόψη την πραγματική δραστηριότητα, τις ταμειακές ροές και την ικανότητα αποπληρωμής των επιχειρήσεων.

Στο τραπέζι τέθηκαν η ενίσχυση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, η διεύρυνση των εγγυήσεων, η δημιουργία ειδικών χρηματοδοτικών εργαλείων για πολύ μικρές επιχειρήσεις και η καθιέρωση ψηφιακού πιστωτικού διαβατηρίου.

Ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, παρουσίασε τις κυβερνητικές κατευθύνσεις για την ενίσχυση των επενδυτικών εργαλείων και την προοπτική αξιοποίησης πρόσθετων πόρων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας.

Το ζητούμενο, ωστόσο, παραμένει η ουσιαστική διοχέτευση των διαθέσιμων κεφαλαίων στις μικρές παραγωγικές μονάδες και όχι μόνο στις μεγαλύτερες, ήδη χρηματοδοτούμενες επιχειρήσεις.

Χρέη και 120 δόσεις: Ζητούμενο η πραγματική δεύτερη ευκαιρία

Η αντιμετώπιση των οφειλών προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς αποτέλεσε ακόμη ένα βασικό αίτημα του συνεδρίου.

Η θετική ανταπόκριση στο αίτημα για δυνατότητα ρύθμισης έως 120 δόσεις χαρακτηρίστηκε σημαντική, με τους εκπροσώπους της βιοτεχνίας να επισημαίνουν ότι απαιτούνται παράλληλα χαμηλότερα επιτόκια, περιορισμός των προσαυξήσεων και προστασία της επιχειρηματικής ρευστότητας.

Ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας, Κωνσταντίνος Δαμίγος, επανέφερε το αίτημα για ακατάσχετο επαγγελματικό λογαριασμό, ενώ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, παρουσίασε πρόταση για 120 δόσεις με επιτόκιο 3%, μαζί με παρεμβάσεις στη φορολογία και στο ιδιωτικό χρέος.

Κοινή διαπίστωση ήταν ότι οι ρυθμίσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στις πραγματικές οικονομικές δυνατότητες των επιχειρήσεων, επιτρέποντάς τους να καλύπτουν παράλληλα μισθοδοσία, πρώτες ύλες και τρέχουσες υποχρεώσεις.

Έλλειψη τεχνιτών και γραφειοκρατία φρενάρουν την ανάπτυξη

Σοβαρό εμπόδιο για την παραγωγή αποτελεί και η έλλειψη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο, οκτώ στις δέκα βιοτεχνικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις αναζητούν εργαζομένους.

Μεγάλες ανάγκες καταγράφονται σε ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, συγκολλητές, ψυκτικούς, χειριστές μηχανημάτων, αρτοποιούς και ζαχαροπλάστες.

Οι ελλείψεις επηρεάζουν την εκτέλεση παραγγελιών, την παραγωγικότητα και τη μεταφορά τεχνογνωσίας, αναδεικνύοντας την ανάγκη αναβάθμισης της τεχνικής εκπαίδευσης, ενίσχυσης της μαθητείας και στενότερης σύνδεσης των εκπαιδευτικών προγραμμάτων με την αγορά εργασίας.

Παράλληλα, οι συνεχείς διοικητικές υποχρεώσεις, οι επικαλύψεις αρμοδιοτήτων και οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις επιβαρύνουν δυσανάλογα τις μικρές επιχειρήσεις.

Στις προτάσεις περιλαμβάνονται η απλούστευση των διαδικασιών, η διαλειτουργικότητα των δημόσιων μητρώων, η εφαρμογή της αρχής «Μόνον Άπαξ» και η καθιέρωση σαφών διοικητικών προθεσμιών.

Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στον εκσυγχρονισμό του πλαισίου αδειοδότησης των τεχνικών επαγγελμάτων, με τον υπουργό Ανάπτυξης να εμφανίζεται θετικός στη συνέχιση του θεσμικού διαλόγου, χωρίς όμως συγκεκριμένη νομοθετική δέσμευση.

Τεχνολογική αναβάθμιση και επενδύσεις σε υποδομές

Η αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, των αυτοματισμών και των ψηφιακών συστημάτων παραγωγής αναδείχθηκε σε βασική προϋπόθεση ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.

Οι συμμετέχοντες επισήμαναν ότι τα χρηματοδοτικά προγράμματα πρέπει να επιδιώκουν μετρήσιμη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ποιότητας, αντί να περιορίζονται στην επιδότηση αγοράς εξοπλισμού.

Σημαντικό πεδίο παρεμβάσεων αποτελούν και τα επιχειρηματικά πάρκα. Σύμφωνα με στοιχεία της Μονάδας Στρατηγικών Συμβάσεων του Υπερταμείου που παρουσιάστηκαν στο συνέδριο, βρίσκονται σε υλοποίηση επενδυτικά σχέδια άνω των 100 εκατ. ευρώ για νέα βιομηχανικά πάρκα.

Παράλληλα, εκπρόσωπος της ΕΤΒΑ ανέφερε επενδύσεις 50 εκατ. ευρώ μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης σε υποδομές 14 επιχειρηματικών πάρκων.

Οι εγκατεστημένες επιχειρήσεις ζητούν διαφάνεια στις χρεώσεις, δίκαιη κατανομή του κόστους και ουσιαστική συμμετοχή στη διαχείριση των υποδομών.

Κοινό μέτωπο τριών Επιμελητηρίων – Οι προτεραιότητες της επόμενης ημέρας

Η σύμπραξη των Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης σηματοδοτεί την προσπάθεια συγκρότησης ενιαίας εκπροσώπησης της μικρής παραγωγής.

Ο πρόεδρος του ΒΕΑ, Κωνσταντίνος Δαμίγος, έδωσε έμφαση στη χρηματοδότηση, στο ιδιωτικό χρέος, στη μείωση της γραφειοκρατίας και στην τεχνολογική αναβάθμιση.

Ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά, Ιωάννης Μαστρονικόλας, ανέδειξε την ανάγκη στήριξης της οικογενειακής βιοτεχνίας, μείωσης του λειτουργικού κόστους και ενίσχυσης της πρόσβασης σε νέες αγορές.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, Μάριος Παπαδόπουλος, υπογράμμισε την ανάγκη μετάβασης από την επιβίωση στην ανάπτυξη, με επενδύσεις στις δεξιότητες, στις υποδομές και στην πράσινη μετάβαση.

Το συνέδριο κατέληξε σε 12 προτεραιότητες, από τη χρηματοδότηση, τη μείωση του ενεργειακού κόστους και τη ρύθμιση των χρεών έως την αναβάθμιση των δεξιοτήτων, τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της εξωστρέφειας.

Το στοίχημα πλέον είναι οι προτάσεις να μετατραπούν σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις, με μετρήσιμα αποτελέσματα, ώστε η ελληνική βιοτεχνία να περάσει από τη διαρκή μάχη της επιβίωσης στην παραγωγική ανάπτυξη.