Γαλλία: Ο Μακρόν ζήτησε από τον Ατάλ να παραμείνει πρωθυπουργός “προς το παρόν”

Στο επίκεντρο βρίσκεται, φυσικά, και ο Εμανουέλ Μακρόν, με τον Γάλλο πρόεδρο να μπαίνει στο παιχνίδι των διαπραγματεύσεων, καθώς κανένα κόμμα δεν έχει την πλειοψηφία για να κυβερνήσει.

Η Εθνοσυνέλευση με τις 577 έδρες είναι πλήρως διχασμένη, ανάμεσα στην Αριστερά, το Κέντρο και την Ακροδεξιά.

Ακόμη και η άτυπη συνεννόηση του Νέου Λαϊκού Μετώπου με την παράταξη Μακρόν προκειμένου να ηττηθεί η Ακροδεξιά στον β γύρο δεν σημαίνει ότι μπορεί να βρεθεί η χρυσή τομή προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση.

Ο Ζαν Λικ Μελανσόν της Ανυπότακτης Γαλλίας έχει διαμηνύσει ότι δεν θα συνεργαστεί με την προεδρική πτέρυγα, ενώ το ίδιο έχει εκφράσει και η πλευρά Μακρόν.

Η όποια κυβέρνηση προκύψει από την κατάσταση δύσκολα θα μπορέσει να έχει μακρά σταθερότητα, με τις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό που θα γίνουν το φθινόπωρο να είναι το πρώτο κρας τεστ.

Η Λεπέν ηττήθηκε, αλλά δεν τελείωσε

Ο Εθνικός Συναγερμός μπορεί να βρίσκεται σε σοκ, καθώς από εκεί που οι δημοσκοπήσεις έδιναν πορεία ακόμη και προς την αυτοδυναμία, το κόμμα βρέθηκε τρίτο στις εκλογές. Ο πρόεδρος Ζορντάν Μπαρντελά κατήγγειλε την «ανίερη συμμαχία» όμως επισήμανε ότι αυτή είναι μόνο η αρχή.

Η Ακροδεξιά, άλλωστε, ανέβασε κατά μεγάλο βαθμό την κοινοβουλευτική της δύναμη.

Ο πολιτικός αναλυτής Μπέντζαμιν Μορέλ σημειώνει με νόημα «πρόκειται για πολιτική αναταραχή ακόμη κι εάν ο Εθνικός Συναγερμός δεν κυβερνήσει τη χώρα. Το κόμμα της Λεπέν είναι οι μεγάλοι νικητές των εκλογών. Εκατομμύρια ψήφοι μεταφράζονται σε σημαντική οικονομική ενίσχυση».

Αυτό βάζει τη Λεπέν σε ισχυρή θέση με το βλέμμα σε μια εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του 2027 υποστηρίζει ο Μορέλ και συνεχίζει «έχουν ήδη και το δικό τους αφήγημα, ότι τους έκλεψαν τη νίκη και πως αυτοί είναι η πραγματική εναλλακτική».

Το ρίσκο του Μακρόν θα μπορούσε να είναι χειρότερο

Πριν από μια εβδομάδα φαινόταν ότι ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν αντιμέτωπος με την καταστροφή, καθώς οι πρόωρες εκλογές έφεραν τον Εθνικό Συναγερμό ένα βήμα πριν από την εξουσία.

Όμως χθες ο συνασπισμός του είχε καταφέρει να αποτρέψει τα χειρότερα και να επιβιώσει ως κοινοβουλευτική δύναμη, έστω και μικρότερη.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι ότι η ακροδεξιά είναι πιο δυνατή και οι φιλελεύθεροι αποδυναμωμένοι στο δρόμο προς τις προεδρικές εκλογές.

Ωστόσο, όπως σημειώνει ο Αλμπέρτο Αλεμάνο, καθηγητής σε πανεπιστήμιο του Παρισιού, ο Μακρόν έπραξε σωστά, άνοιξε το «Κουτί της Πανδώρας» με τη χώρα να δείχνει ότι δεν είναι ευχαριστημένη με τον μακρονισμό.

Ο Μελανσόν δεν θα είναι επικεφαλής

Ο βετεράνος Αριστερός πολιτικός κέρδισε την κούρσα και διέδωσε τα μηνύματά του, καταφέρνοντας να φτάσει σε σημείο να ζητήσει από τον Μακρόν να διορίσει έναν αριστερό πρωθυπουργό.

«Είμαστε έτοιμοι» δήλωσε ο Ζαν Λικ Μελανσόν, αλλά, σύμφωνα με το Politico, αυτό δεν πρόκειται να συβμεί.

Δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί της πρώτης γραμμής που τον θεωρούν τοξικό, ενώ τον τελευταίο καιρό βρέθηκε στο στόχαστρο με κατηγορίες για αντισημιτισμό, στη σκιά της σφαγής στη Γάζα.

Αυτό, άλλωστε, φάνηκε και από τα πρώτα λεπτά μετά το αποτέλεσμα του β’ γύρου, καθώς, την ώρα που ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας δήλωνε «θα εφαρμόσουμε το μανιφέστο μας και μόνο αυτό», ο σοσιαλιστής Γλικσμάν σημείωνε ότι η συμμαχία πρέπει να συζητήσει και να αλλάξει πολιτική κουλτούρα.

Τι μπορεί να βγει από το χάος;

Εύκολη απάντηση δεν υπάρχει, καθώς κανένα κόμμα δεν έχει κερδίσει την πλειοψηφία και ο πρόεδρος θα μπορούσε να κρατήσει στάση αναμονής προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συζητήσεις.

Ο Μακρόν θα μπορούσε να προτείνει ένα πρόσωπο από την Αριστερά για την πρωθυπουργία, καθώς ορισμένα μέρη του Νέου Λαϊκού Μετώπου, όπως οι Σοσιαλιστές, δεν έχουν απορρίψει την ιδέα ενός ευρύτερου συνασπισμού.

Σε διαφορετική περίπτωση ο Μακρόν θα μπορούσε να διορίσει έναν προσωρινό πρωθυπουργό ή να προτείνει μια ομάδα τεχνοκρατών προκειμένου να οδηγήσουν τη χώρα στις προεδρικές εκλογές του 2027.

Κάτι τέτοιο, βέβαια, θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να βρεθεί συμφωνία ανάμεσα σε κόμματα που έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.

Όμως οι δύο αυτές επιλογές, σημειώνει ο Μορέλ, είναι πολύ ανησυχητικές γιατί «οι Γάλλοι ψήφισαν μαζικά, το κέντρο ηττήθηκε και εάν ο Ατάλ παραμείνει πρωθυπουργός αυτό δεν είναι καλό για τη γαλλική δημοκρατία».