Νέα τροπή στη συζήτηση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Νέα δυναμική αποκτά ο δημόσιος διάλογος για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα, μετά από παρέμβαση του γνωστού αρθρογράφου Σάιμον Τζένκινς στον βρετανικό Guardian.

Ο Τζένκινς αξιοποιεί παράλληλες υποθέσεις διαχείρισης πολιτιστικών θησαυρών για να αναδείξει τα αδιέξοδα της βρετανικής στάσης.

Στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του τοποθετείται η Ταπισερί της Μπαγιέ, ένα έργο άρρηκτα συνδεδεμένο με τη βρετανική ιστορία που ενδέχεται να κατασκευάστηκε στην Αγγλία, το οποίο όμως επιστρέφει κανονικά στη Γαλλία.

Ο Βρετανός αναλυτής σημειώνει πως η παραδοχή της αυτονόητης επιστροφής της Ταπισερί εκθέτει την έλλειψη λογικού ερείσματος στην άρνηση του Λονδίνου για τα Γλυπτά.

Ταυτόχρονα, αξιοποιείται η πρόσφατη τοποθέτηση του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με την οργανική ενότητα τέτοιων μνημείων. Η προσέγγιση αυτή ενισχύει τη θέση ότι τα Γλυπτά πρέπει να επανενωθούν στο Μουσείο της Ακρόπολης, τον φυσικό τους χώρο, όπου επανακτούν την πλήρη αισθητική, ιστορική και συμβολική τους αξία.

Ο αρθρογράφος ασκεί δριμεία κριτική στις παλαιότερες διοικήσεις του Βρετανικού Μουσείου για δογματισμό και προσκόλληση στη διατήρηση των συλλογών. Αναφέρει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη σκληρή αντιπαράθεση της δεκαετίας του 1980 ανάμεσα στον τότε διευθυντή Ντέιβιντ Γουίλσον και τη Μελίνα Μερκούρη.

Αν και η ανάληψη της προεδρίας από τον Τζορτζ Όσμπορν το 2022 σηματοδότησε την έναρξη συνομιλιών, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν στάσιμες. Κύριο αγκάθι αποτελεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς, καθώς η ελληνική πλευρά απορρίπτει οποιαδήποτε λύση προϋποθέτει αναγνώριση βρετανικής κυριότητας, ενώ απαιτείται και αλλαγή του βρετανικού νομοθετικού πλαισίου.

Το τοπίο επιβαρύνεται περαιτέρω από τις μεταβαλλόμενες τοποθετήσεις πολιτικών όπως ο Μπόρις Τζόνσον, ο Ρίσι Σούνακ και ο Άντι Μπέρναμ, αλλά και από τις αντιδράσεις που προκάλεσε ο σχεδιαζόμενος δανεισμός θραυσμάτων σε έκθεση στη Φρανκφούρτη.

Σύμφωνα με τον Τζένκινς, η υπόθεση παραμένει εγκλωβισμένη σε γραφειοκρατικές και νομικές αγκυλώσεις, την ώρα που η πλειονότητα των Βρετανών πολιτών τάσσεται πλέον υπέρ της επιστροφής.

Ο αρθρογράφος καταλήγει τονίζοντας ότι τα σύγχρονα μουσεία οφείλουν να λειτουργούν ως κοιτίδες πολιτιστικής συνοχής και όχι ως θεματοφύλακες λαφύρων, υπογραμμίζοντας πως η τελική έκβαση αποτελεί κρίσιμο τεστ ιστορικής αυτογνωσίας για τη Βρετανία.