Νέο χωροταξικό για τις ΑΠΕ: Οι “κόκκινες γραμμές” για φωτοβολταϊκά και αιολικά

Νέους, αυστηρότερους κανόνες για τη χωροθέτηση έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας εισάγει το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ (ΕΧΠ-ΑΠΕ), το οποίο τίθεται σε ισχύ με υπουργική απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου και των υφυπουργών Νίκου Τσάφου και Μαριλένας Σούκουλη.

Το νέο πλαίσιο καθορίζει τους όρους για την εγκατάσταση νέων έργων ΑΠΕ και μονάδων αποθήκευσης, προβλέποντας παράλληλα πρόσθετες δικλείδες για την προστασία του περιβάλλοντος, των τοπικών κοινωνιών και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Πρόκειται για την αντικατάσταση και επικαιροποίηση του χωροταξικού πλαισίου που είχε θεσπιστεί τον Δεκέμβριο του 2008. Σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η νέα προσέγγιση επιχειρεί να προσαρμόσει τους κανόνες στις σημερινές περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, με ορίζοντα τους ενεργειακούς στόχους της χώρας έως το 2050.

Η κατάρτιση του ΕΧΠ-ΑΠΕ προχώρησε παράλληλα με τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία, με στόχο οι διαφορετικές χρήσεις γης και οι μεγάλες αναπτυξιακές πολιτικές να αντιμετωπίζονται συντονισμένα και όχι αποσπασματικά.

Το πλαίσιο καλύπτει τις βασικές τεχνολογίες ΑΠΕ, από φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα μέχρι μικρά υδροηλεκτρικά, βιομάζα, βιοαέριο, βιομεθάνιο και γεωθερμία, ενώ για πρώτη φορά εντάσσει και συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, όπως οι μπαταρίες.

Εκτός του πεδίου εφαρμογής παραμένουν, μεταξύ άλλων, έργα που ήδη λειτουργούν ή έχουν φτάσει σε προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης, μικρές εγκαταστάσεις που εξαιρούνται από συγκεκριμένες αδειοδοτικές διαδικασίες, μεγάλα υδροηλεκτρικά και έργα αντλησιοταμίευσης, καθώς και φωτοβολταϊκά σε στέγες και άλλες τεχνητές ή κατασκευασμένες επιφάνειες.

Ιδιαίτερα αυστηρό είναι το νέο καθεστώς για τους φωτοβολταϊκούς σταθμούς. Η εγκατάσταση νέων έργων αποκλείεται, μεταξύ άλλων, από όλες τις περιοχές του δικτύου Natura 2000, τα δάση και τις δασικές εκτάσεις, τους υγροτόπους Ραμσάρ και τους μικρούς νησιωτικούς υγροτόπους, τους εθνικούς δρυμούς, τα Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, περιοχές προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, τις Περιοχές Άνευ Δρόμων και τις ακτές κολύμβησης.

Μετά τη δημόσια διαβούλευση προστέθηκαν στους αποκλεισμούς, μεταξύ άλλων, ιστορικοί τόποι, αρχαία και νεότερα προστατευόμενα μνημεία και περιοχές με πηγές υδροληψίας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.

Παράλληλα εισάγεται για πρώτη φορά οριζόντιο όριο στην κάλυψη γης από νέες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις. Το ανώτατο ποσοστό ανά Περιφερειακή Ενότητα ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασής της, με το ΥΠΕΝ να συνδέει τη ρύθμιση με την ανάγκη αποφυγής υπερσυγκέντρωσης έργων, προστασίας της αγροτικής γης και περιορισμού της επιβάρυνσης του τοπίου.

Εκτεταμένοι αποκλεισμοί προβλέπονται και για τα αιολικά πάρκα. Νέοι αιολικοί σταθμοί δεν επιτρέπονται στην Αττική και στη Μητροπολιτική Περιοχή Θεσσαλονίκης, σε περιοχές με υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων, σε υγροτόπους Ραμσάρ και μικρούς νησιωτικούς υγροτόπους, σε Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και πυρήνες εθνικών δρυμών, καθώς και σε συγκεκριμένες ζώνες προστασίας της φύσης.

Περιορισμοί τίθενται επίσης σε νησιά μικρότερα των 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων, σε εκτός σχεδίου περιοχές που προορίζονται για τουρισμό και αναψυχή, σε τμήματα ενεργών λατομικών ή εξορυκτικών ζωνών, στις Περιοχές Άνευ Δρόμων και στις ακτές κολύμβησης.

Ειδικό καθεστώς προβλέπεται για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας του Natura 2000, οι οποίες αφορούν κυρίως την ορνιθοπανίδα. Εκεί, η εγκατάσταση αιολικών πάρκων θα μπορεί να επιτραπεί μόνο κατ’ εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν σωρευτικά δύο προϋποθέσεις: η δυνατότητα εγκατάστασης να προβλέπεται ρητά στην εγκεκριμένη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και το αιολικό δυναμικό να υπερβαίνει τα 7,5 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Μετά τη διαβούλευση προστέθηκε ακόμη η απαγόρευση νέων αιολικών στις περιοχές των κατηγοριών Α και Β του νέου Ειδικού Χωροταξικού για τον Τουρισμό, ενώ στους αποκλεισμούς εντάχθηκαν ιστορικοί τόποι, προστατευόμενα μνημεία, πηγές υδροληψίας και απάτητες παραλίες. Για τα νησιά προβλέπεται ειδική μελέτη τοπίου κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση, ενώ το ανώτατο ποσοστό κάλυψης εδάφους από αιολικούς σταθμούς διατηρείται στο 4% ανά Δημοτική Ενότητα.

Το νέο πλαίσιο δεν περιορίζεται στη χερσαία ανάπτυξη των ΑΠΕ. Εισάγει κανόνες και για αιολικές και φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις στον θαλάσσιο χώρο, με ειδικά κριτήρια χωροθέτησης, περιοχές προστασίας και αποκλεισμού και εξειδικευμένες μελέτες για τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και τα οικοσυστήματα. Η πρόβλεψη αυτή εντάσσεται, σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, στη σύνδεση του ενεργειακού σχεδιασμού με τον συνολικό θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό της χώρας.

Για τα έργα που ήδη λειτουργούν ή έχουν προχωρήσει σημαντικά στην αδειοδοτική διαδικασία προβλέπεται μεταβατική προστασία. Όσα έχουν ήδη άδεια ή είχαν λάβει έγκριση τυπικής πληρότητας του φακέλου περιβαλλοντικής αδειοδότησης πριν από τη δημοσίευση του νέου πλαισίου σε ΦΕΚ εξακολουθούν να διέπονται από το προηγούμενο καθεστώς, ώστε, όπως αναφέρεται στο συνοδευτικό υλικό, να μην υπάρξουν αιφνίδιες ανατροπές σε επενδύσεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί.

Η τελική μορφή του ΕΧΠ-ΑΠΕ διαμορφώθηκε έπειτα από δημόσια διαβούλευση 35 ημερών, με συμμετοχή πολιτών, τοπικών κοινωνιών, δήμων, επιστημονικών φορέων και επιχειρήσεων. Το υπουργείο παρουσιάζει το νέο πλαίσιο ως εργαλείο που επιχειρεί να ισορροπήσει δύο απαιτήσεις που συχνά έρχονται σε σύγκρουση: την περαιτέρω ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ και την προστασία του φυσικού, πολιτιστικού και τουριστικού αποθέματος της χώρας.

Όπως δήλωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου, στόχος είναι να παράγεται περισσότερη εγχώρια ενέργεια από τον ήλιο και τον άνεμο, με σαφείς όμως κανόνες για τις περιοχές όπου μπορούν να αναπτυχθούν έργα και εκείνες που πρέπει να προστατεύονται. Από την πλευρά του, ο υφυπουργός Νίκος Τσάφος χαρακτήρισε το νέο χωροταξικό «σημαντικό ορόσημο», συνδέοντάς το με την αύξηση της εγχώριας παραγωγής, την προστασία του περιβάλλοντος και την επιδίωξη χαμηλότερων τιμών για τους καταναλωτές.

Ερωτήσεις και απαντήσεις για το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

1) Τι περιλαμβάνει το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ και γιατί αποτελεί σημαντική θεσμική μεταρρύθμιση; Τι αλλάζει στην πράξη σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς;

Θεσπίζονται σαφείς κανόνες για την ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και αυστηρότερα κριτήρια αποκλεισμού, μεταξύ άλλων, για:
● περιοχές Natura 2000, με έμφαση στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας,

● λοιπές ειδικά προστατευόμενες περιοχές,

● δάση και δασικές εκτάσεις,

● περιοχές με υψόμετρο άνω των 1.200 μ.,

● μνημεία και αρχαιολογικές ζώνες,

● νησιωτικές και τουριστικές περιοχές,

ενώ δημιουργείται ένα σταθερό και διαφανές πλαίσιο για επενδύσεις και αδειοδοτήσεις.

Ειδικότερα, το νέο ΕΧΠ βάζει σαφείς κανόνες στη χωροθέτηση των ΑΠΕ, ώστε η βιώσιμη ανάπτυξη να προχωρήσει με σχέδιο, προστασία του περιβάλλοντος και σεβασμό στις τοπικές κοινωνίες.

2) Ποιες τεχνολογίες ΑΠΕ καλύπτει το νέο πλαίσιο και ποιες εξαιρούνται;

Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο καλύπτει το σύνολο των βασικών τεχνολογιών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και αποθήκευσης ενέργειας. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνει: φωτοβολταϊκούς σταθμούς, αιολικά πάρκα, μικρά υδροηλεκτρικά έργα, μονάδες βιομάζας, βιοαερίου, βιορρευστών και παραγωγής βιομεθανίου, γεωθερμικές εγκαταστάσεις, καθώς και -για πρώτη φορά- τα συστήματα αποθήκευσης ενέργειας, όπως μπαταρίες.
Παράλληλα, το νέο πλαίσιο προβλέπει συγκεκριμένες εξαιρέσεις, ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια δικαίου και να μην ανατρέπονται υφιστάμενες επενδύσεις και μικρές ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Εκτός πεδίου εφαρμογής παραμένουν:

● έργα που λειτουργούν ήδη ή βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης,

● μικρές εγκαταστάσεις ΑΠΕ που εξαιρούνται από αδειοδοτικές διαδικασίες,

● μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα και έργα αντλησιοταμίευσης,

● φωτοβολταϊκά που εγκαθίστανται σε στέγες κτιρίων, στους ακάλυπτους χώρους των οικοπέδων καθώς και σε τεχνητές και κατασκευασμένες επιφάνειες,

● Σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από κυματική και λοιπές μορφές ενέργειας,

● εγκαταστάσεις παραγωγής ανανεώσιμου υδρογόνου,

● καθώς και τα συνοδά έργα των σταθμών ΑΠΕ

Με αυτόν τον τρόπο, το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ εστιάζει κυρίως στη χωροθέτηση των μεγάλων έργων που έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στο περιβάλλον, στο τοπίο και στις χρήσεις γης, διαμορφώνοντας για πρώτη φορά ένα ενιαίο και ξεκάθαρο πλαίσιο κανόνων σε εθνικό επίπεδο.

3) Πού απαγορεύεται πλέον η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών;

Θεσπίζονται ενιαίοι και αυστηροί κανόνες προστασίας για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε ολόκληρη τη χώρα.
Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο προβλέπει ότι φωτοβολταϊκά δεν μπορούν να εγκαθίστανται σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής, φυσικής και πολιτιστικής αξίας, ώστε η ανάπτυξη των ΑΠΕ να γίνεται με σεβασμό στο τοπίο, τη βιοποικιλότητα και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας.
Στις περιοχές όπου πλέον απαγορεύεται οριζόντια η χωροθέτηση φωτοβολταϊκών περιλαμβάνονται:

● όλες οι περιοχές Natura 2000,

● δάση, καθώς και δασικές εκτάσεις,

● υγρότοποι Ραμσάρ και μικροί νησιωτικοί υγρότοποι,

● εθνικοί δρυμοί, αισθητικά δάση και προστατευόμενα τοπία,

● μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, ιστορικοί τόποι, αρχαία μνημεία, χαρακτηρισμένα μνημεία μεταγενέστερα του 1830 και αρχαιολογικές ζώνες αυξημένης προστασίας,

● σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί ως Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, καθώς και σε πυρήνες εθνικών δρυμών,

● περιοχές με προστατευόμενες αναβαθμίδες,

● περιοχές άνευ δρόμων που καθορίζονται από το ΥΠΕΝ,

● ακτές κολύμβησης.

● περιοχές με πηγές υδροληψίας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης

Με τις νέες ρυθμίσεις μπαίνει τέλος στην άναρχη χωροθέτηση έργων σε ευαίσθητες περιοχές και δημιουργείται ένα σαφές εθνικό πλαίσιο προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού αποθέματος της χώρας.

4) Πέραν των περιοχών αποκλεισμού των φωτοβολταϊκών, τι όρια μπαίνουν πλέον στην κάλυψη γης από φωτοβολταϊκά;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ θεσπίζει οριζόντιο, για όλη την επικράτεια, όριο στην κάλυψη γης από νέες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, προκειμένου να προστατευθεί το τοπίο, η αγροτική γη και η ισορροπία των τοπικών χρήσεων.

Συγκεκριμένα, το μέγιστο ποσοστό κάλυψης από νέους φωτοβολταϊκούς σταθμούς ανά Περιφερειακή Ενότητα ορίζεται στο 1,5% της συνολικής έκτασης.

Ο περιορισμός αυτός αφορά έργα που δεν έχουν ήδη περιβαλλοντική αδειοδότηση και εισάγεται ώστε:

● να αποτραπεί η υπερσυγκέντρωση έργων σε συγκεκριμένες περιοχές,

● να περιοριστεί η οπτική και περιβαλλοντική επιβάρυνση,

● να προστατευθεί η παραγωγική γη και η τοπική οικονομία,

● και να διασφαλιστεί πιο ισόρροπη και δίκαιη ανάπτυξη των ΑΠΕ σε όλη τη χώρα.

Με αυτόν τον τρόπο, η ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών αποκτά σαφή χωρικά όρια και προχωρά με κανόνες βιωσιμότητας, προστασίας του περιβάλλοντος και σεβασμού στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.

5) Πού δεν επιτρέπεται πλέον η εγκατάσταση αιολικών πάρκων;

Η χώρα αποκτά σαφείς, αυστηρούς και ενιαίους κανόνες για τη χωροθέτηση αιολικών πάρκων, βάζοντας τέλος στην αβεβαιότητα και διασφαλίζοντας ουσιαστική προστασία για το περιβάλλον, το τοπίο και τις τοπικές κοινωνίες.

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ θεσπίζει ξεκάθαρες ζώνες αποκλεισμού, ώστε η ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας να προχωρήσει με τάξη, ισορροπία και σεβασμό στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής.

Αιολικά πάρκα εφεξής δεν επιτρέπονται, οριζόντια:

● Στην Αττική και τη Μητροπολιτική Περιοχή Θεσσαλονίκης

● Εντός περιοχών με υψόμετρο μεγαλύτερο των 1.200m

● Εντός των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) – δηλαδή περιοχών προστασίας της ορνιθοπανίδας που αποτελούν μέρος του δικτύου NATURA 2000.

Επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση, στην περίπτωση που συντρέχουν ταυτόχρονα 2 προϋποθέσεις:

– προβλέπεται ρητά στην εγκεκριμένη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη και

– το αιολικό δυναμικό είναι μεγαλύτερο από 7,5m/s (σύμφωνα με τον αιολικό χάρτη που έχει στην ιστοσελίδα της η ΡΑΑΕΥ)

● Σε υγροτόπους Ραμσάρ και μικρούς νησιωτικούς υγροτόπους

● Σε περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί ως Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, καθώς και στους πυρήνες των εθνικών δρυμών

● Εντός των ζωνών απολύτου προστασίας της φύσης και των ζωνών προστασίας της φύσης του ν. 1650/1986

● Σε νησιά με έκταση μικρότερη από 300 τ. χλμ., εκτός αν εξυπηρετούνται κρίσιμες ή κοινωφελείς υποδομές (π.χ. εγκαταστάσεις αφαλάτωσης) ή κρίνεται αναγκαίο για την ασφάλεια του συστήματος.

● Σε περιοχές που κατατάσσονται στις κατηγορίες Α και Β βάσει του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό

● Σε εκτός σχεδίου περιοχές στις οποίες προβλέπεται η ανάπτυξη χρήσεων τουρισμού – αναψυχής.

● Σε τμήματα των λατομικών περιοχών και μεταλλευτικών και εξορυκτικών ζωνών που λειτουργούν επιφανειακά

● Σε περιοχές άνευ δρόμων που καθορίζονται με αποφάσεις του ΥΠΕΝ

● Σε ακτές κολύμβησης.

● Σε περιοχές με πηγές υδροληψίας νερού ανθρώπινης κατανάλωσης

● Σε απάτητες παραλίες

Με το νέο πλαίσιο, η χώρα αποκτά έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που συνδυάζει την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού πλούτου της Ελλάδας, που δεν είναι αντικρουόμενοι στόχοι, αλλά δύο πλευρές της ίδιας εθνικής στρατηγικής.

6) Σε ποιες περιοχές θα μπορούν να αναπτύσσονται αιολικά πάρκα;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ καθορίζει συγκεκριμένες «Περιοχές Καταλληλότητας» για την ανάπτυξη αιολικών πάρκων, με βάση επιστημονικά και αντικειμενικά κριτήρια.

– Αιολικά πάρκα θα μπορούν να αναπτύσσονται μόνο σε περιοχές με επαρκές αιολικό δυναμικό, όπως αυτό αποτυπώνεται στον επίσημο αιολικό χάρτη της ΡΑΑΕΥ ή αποδεικνύεται με πιστοποιημένες μετρήσεις που θα υποβάλλονται στη ΡΑΑΕΥ, και πάντα υπό αυστηρές προϋποθέσεις προστασίας του περιβάλλοντος και του τοπίου.

Επισημαίνεται ότι η χωροθέτηση αιολικών σταθμών επιτρέπεται μόνο σε αυτές τις περιοχές και υπό την προϋπόθεση ότι δεν ισχύει κάποιος από τους ανωτέρω (ειδικότερους) περιορισμούς, όπως υψόμετρο άνω των 1.200 μέτρων, Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ), Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, υγρότοποι Ραμσάρ κτλ., καθώς και δεν υπερβαίνουν την φέρουσα ικανότητα όπως αυτή ορίζεται ανά Δημοτική Ενότητα.

Στόχος είναι η ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας να γίνεται οργανωμένα, με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

7) Με αφορμή τις πυρκαγιές στο Ωραιόκαστρο και τη Δυτική Αττική, εκφράζεται ανησυχία για τοποθέτηση ανεμογεννητριών στις πληγείσες περιοχές. Τι ισχύει;

Όπως είχε ήδη ανακοινωθεί κατά τη δημοσίευση του σχεδίου ΕΧΠ-ΑΠΕ τον Μάιο, και πλέον ισχύει με την Υπουργική Απόφαση που το θεσμοθετεί, η τοποθέτηση αιολικών σταθμών απαγορεύεται ρητώς και οριζοντίως εφεξής σε όλη την Αττική και τη Μητροπολιτική περιοχή της Θεσσαλονίκης.

8) Πώς προστατεύονται τα μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ ενισχύει την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, διασφαλίζοντας ότι η ανάπτυξη των ΑΠΕ προχωρά με σεβασμό στην πολιτιστική ταυτότητα κάθε περιοχής.

Στις περιπτώσεις όπου σχεδιάζονται φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις κοντά σε μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς και άλλους μείζονος σημασίας αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους, αρχαία μνημεία, αρχαιολογικούς χώρους ή ζώνες προστασίας, προβλέπεται η εκπόνηση ειδικής μελέτης θέασης.

Η μελέτη αυτή αξιολογεί την οπτική ένταξη του έργου στο τοπίο, τη σχέση του με τον ιστορικό και πολιτιστικό χαρακτήρα της περιοχής, καθώς και την πιθανή επίδρασή του στην εικόνα σημαντικών μνημείων και αρχαιολογικών τόπων.

Στόχος είναι η βιώσιμη μετάβαση να προχωρά με ισορροπία, συνδυάζοντας την ενεργειακή ανάπτυξη με την ουσιαστική προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του ιδιαίτερου χαρακτήρα των τοπίων της χώρας.

9) Γιατί η ανάπτυξη των ΑΠΕ αποτελεί εθνική προτεραιότητα;

Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας αποτελεί στρατηγική επιλογή για την ενεργειακή ασφάλεια, την ενεργειακή αυτονομία, τις χαμηλότερες τιμές για νοικοκυριά και επιχειρήσεις και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα της χώρας.

Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών και ενεργειακών προκλήσεων, οι ΑΠΕ μειώνουν την εξάρτηση της χώρας από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, ενισχύουν τη σταθερότητα του ενεργειακού συστήματος και συμβάλλουν στη συγκράτηση του ενεργειακού κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Παράλληλα, η ανάπτυξη των ΑΠΕ αποτελεί βασικό πυλώνα του εθνικού και ευρωπαϊκού σχεδιασμού για την κλιματική ουδετερότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων επενδύσεων και υποδομών σε ολόκληρη τη χώρα.

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ έρχεται ακριβώς να στηρίξει αυτή τη μετάβαση, με σαφείς κανόνες, χωρική οργάνωση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

10) Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ περιορίζει ή διευκολύνει την ανάπτυξη των ΑΠΕ;

Με το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ ενισχύουμε το πλαίσιο για την ισορροπημένη ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα, με πιο σαφείς και αυστηρούς κανόνες, με σεβασμό στο περιβάλλον και μέριμνα για τις τοπικές κοινωνίες.

Με ξεκάθαρες περιοχές καταλληλότητας, ενιαίους κανόνες χωροθέτησης και σαφή όρια προστασίας, μειώνονται οι αβεβαιότητες, οι συγκρούσεις χρήσεων γης και οι καθυστερήσεις που συχνά δημιουργούσαν προβλήματα τόσο στις τοπικές κοινωνίες όσο και στις ίδιες τις επενδύσεις.

Η ανάπτυξη των ΑΠΕ εντάσσεται σε έναν ολοκληρωμένο εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό που συνδυάζει την ενεργειακή ασφάλεια, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη αναπτυξιακή προοπτική κάθε περιοχής.

Με το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ, η χώρα αποκτά τους σαφείς κανόνες και τον στρατηγικό σχεδιασμό που απαιτούνται για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη των ΑΠΕ με σταθερό και βιώσιμο τρόπο.

11) Τι συμβαίνει με τα ήδη αδειοδοτημένα ή υπό διαδικασία αδειοδότησης έργα;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ διασφαλίζει τη συνέχεια και τη σταθερότητα των επενδύσεων που έχουν ήδη δρομολογηθεί, προστατεύοντας παράλληλα την ασφάλεια δικαίου.

Τα έργα που λειτουργούν ήδη, καθώς και όσα βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης, εξακολουθούν να διέπονται από το ισχύον χωροταξικό πλαίσιο.

Η πρόβλεψη αυτή αφορά έργα που είτε έχουν ήδη λάβει άδεια, είτε έχουν ήδη λάβει έγκριση τυπικής πληρότητας του φακέλου περιβαλλοντικής αδειοδότησής τους, πριν από τη δημοσίευση του νέου πλαισίου σε ΦΕΚ.

Με αυτόν τον τρόπο, προστατεύεται η ασφάλεια των επενδύσεων, αποφεύγονται αιφνίδιες αλλαγές κανόνων, ενώ παράλληλα τίθενται οριζόντιοι και ενιαίοι κανόνες χωροθέτησης για όλες τις νέες εγκαταστάσεις.

12) Τι προβλέπει το νέο ΕΧΠ για τον θαλάσσιο χώρο;

Η χώρα αποκτά ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού και για τον θαλάσσιο χώρο, συνδέοντας την ανάπτυξη των θαλάσσιων ΑΠΕ με τον συνολικό θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό της Ελλάδας.

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ εισάγει ειδικούς κανόνες χωροθέτησης για αιολικές και φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις στη θάλασσα, αναγνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία του θαλάσσιου χώρου για την ενεργειακή ασφάλεια, την ενεργειακή αυτονομία και τη γεωπολιτική θέση της χώρας.

Προβλέπονται συγκεκριμένες περιοχές προστασίας και αποκλεισμού, ειδικά κριτήρια χωροθέτησης, καθώς και υποχρεωτικές εξειδικευμένες μελέτες για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των οικοσυστημάτων.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα περνά για πρώτη φορά σε μια νέα εποχή συνεκτικού χερσαίου και θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, με σαφείς κανόνες, στρατηγική κατεύθυνση και ισχυρές περιβαλλοντικές δικλείδες προστασίας.

13) Πώς προστατεύονται οι περιοχές με υψηλό τουριστικό ενδιαφέρον;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ αναγνωρίζει με σαφή τρόπο ότι ο τουρισμός, το τοπίο και η ιδιαίτερη φυσιογνωμία πολλών περιοχών της χώρας αποτελούν εθνικό αναπτυξιακό κεφάλαιο που πρέπει να προστατεύεται.

Γι’ αυτό προβλέπονται αυστηροί περιορισμοί στην ανάπτυξη έργων ΑΠΕ σε περιοχές υψηλής τουριστικής ανάπτυξης και συγκεκριμένα περιοχές που κατατάσσονται στις κατηγορίες Α και Β, όπως αυτές καθορίζονται από το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό.

14) Τι αλλάζει για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) του δικτύου Natura 2000;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ εισάγει ένα ιδιαίτερα αυστηρό πλαίσιο προστασίας για τις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) του δικτύου Natura 2000, δηλαδή τις περιοχές που προστατεύουν ειδικά την ορνιθοπανίδα της χώρας.

Στις περιοχές αυτές, η εγκατάσταση αιολικών πάρκων επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση και υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, απαιτείται, σωρευτικά:

● να προβλέπεται ρητά από την εγκεκριμένη Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη της περιοχής,

● και να τεκμηριώνεται υψηλό αιολικό δυναμικό άνω των 7,5 m/s.

Στόχος είναι η ανάπτυξη των ΑΠΕ να προχωρά με επιστημονικά κριτήρια, περιβαλλοντική ευθύνη και ισορροπία ανάμεσα στην ενεργειακή μετάβαση και την προστασία του φυσικού πλούτου της χώρας.

15) Τι σημαίνει η συγχρονισμένη προσέγγιση με τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια για τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία;

Για πρώτη φορά η χώρα προχωρά ταυτόχρονα στον σχεδιασμό τριών κρίσιμων Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων -για τις ΑΠΕ, τον Τουρισμό και τη Βιομηχανία- ώστε οι μεγάλες αναπτυξιακές πολιτικές να λειτουργούν συντονισμένα και όχι αποσπασματικά.

Αυτό σημαίνει ότι η χωροθέτηση έργων ΑΠΕ δεν εξετάζεται πλέον μεμονωμένα, αλλά σε συνάρτηση με τις τουριστικές δραστηριότητες, τη βιομηχανική ανάπτυξη, τις χρήσεις γης και τις ανάγκες προστασίας του περιβάλλοντος και του τοπίου.

Με αυτόν τον τρόπο, η χώρα αποκτά έναν σύγχρονο και στρατηγικό χωροταξικό σχεδιασμό με ορίζοντα δεκαετιών.

16) Ποιες είναι οι βασικές οικονομικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις του νέου ΕΧΠ-ΑΠΕ;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ δημιουργεί ένα σαφές, ενιαίο και προβλέψιμο πλαίσιο κανόνων για την ανάπτυξη των ΑΠΕ σε όλη τη χώρα.

Με ξεκάθαρους όρους χωροθέτησης, ζώνες προστασίας και συγκεκριμένα όρια ανάπτυξης, μειώνεται σημαντικά η αβεβαιότητα για επενδύσεις και αδειοδοτήσεις, ενώ ενισχύεται η ασφάλεια δικαίου για πολίτες, επενδυτές και τοπικές κοινωνίες.

Η χώρα αποκτά πλέον ένα σταθερό πλαίσιο κανόνων, ώστε η ανάπτυξη των ΑΠΕ να προχωρά με βιώσιμο τρόπο, χωρική ισορροπία και μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό ορίζοντα.

17) Πώς διασφαλίζεται η συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση των νέων ρυθμίσεων;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση για 35 ημέρες, ώστε πολίτες, τοπικές κοινωνίες, δήμοι, επιστημονικοί φορείς και επιχειρήσεις να συμμετάσχουν ενεργά στη διαμόρφωση του νέου πλαισίου.

Η διαδικασία αυτή διασφαλίζει διαφάνεια, δημόσιο διάλογο και ουσιαστική συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων πλευρών σε έναν σχεδιασμό που αφορά το μέλλον της ενέργειας, του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης της χώρας.

18) Ποιο είναι το όραμα για τις ΑΠΕ έως το 2050;

Το νέο ΕΧΠ-ΑΠΕ αποτελεί μέρος ενός συνολικού εθνικού σχεδιασμού με ορίζοντα το 2050, που στόχο έχει να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια, την ενεργειακή αυτονομία και τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας.

Το πλαίσιο ευθυγραμμίζεται με το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) και προβλέπει περαιτέρω αύξηση της συμμετοχής των ΑΠΕ στην ηλεκτροπαραγωγή, ενίσχυση των υποδομών αποθήκευσης ενέργειας και των διασυνδέσεων, καλύτερη αξιοποίηση του χερσαίου και θαλάσσιου δυναμικού της χώρας και σταδιακή μετάβαση σε ένα πιο καθαρό, ανθεκτικό και σύγχρονο ενεργειακό μοντέλο.

Στόχος είναι η Ελλάδα να παραμείνει ισχυρός ενεργειακός κόμβος στη νοτιοανατολική Ευρώπη, συνδυάζοντας τη βιώσιμη ανάπτυξη με την προστασία του περιβάλλοντος, τη χωρική ισορροπία και τη μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.