Ο Λόρδος Μάντελσον παραιτείται από το Εργατικό Κόμμα λόγω διασυνδέσεων με τον Έπσταϊν

Στη Μεγάλη Βρετανία, ο Λόρδος Μάντελσον και πρώην υπουργός ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από το Εργατικό Κόμμα, λέγοντας πως δεν θέλει να προκαλέσει «περαιτέρω αμηχανία» στο κόμμα λόγω των σχέσεών του με τον εκλιπόντα παιδεραστή Τζέφρι Έπσταϊν.

Ο πρώην υπουργός είχε απολυθεί πέρυσι από τη θέση του πρέσβη των ΗΠΑ, εξαιτίας των παλαιότερων επαφών του με τον Έπσταϊν. Το όνομά του εμφανίστηκε ξανά την Παρασκευή σε αρχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ο σκηνοθέτης της Μελάνια Τραμπ, Μπρετ Ράτνερ στα αρχεία του Έπσταϊν

Ο Μπρετ Ράτνερ είναι ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ για την Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Μελάνια Τραμπ, που προβάλλεται στους κινηματογράφους.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, ο Έπσταϊν φέρεται να κατέβαλε στον Λόρδο Μάντελσον συνολικά 75.000 δολάρια, σε τρεις πληρωμές των 25.000 δολαρίων, την περίοδο 2003-2004.

Σε επιστολή του προς τον γενικό γραμματέα των Εργατικών, ο Μάντελσον δήλωσε ότι λυπάται για την οργή που προκαλείται γύρω από την υπόθεση Έπσταϊν. Ανέφερε επίσης πως οι ισχυρισμοί για οικονομικές πληρωμές είναι, κατά τη γνώμη του, ψευδείς και ότι δεν έχει καμία ανάμνηση ή καταγραφή για αυτές, αλλά σκοπεύει να τους διερευνήσει.

Όπως είπε, μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση, επέλεξε να αποχωρήσει από το κόμμα ώστε να μη δημιουργήσει περαιτέρω προβλήματα. Παράλληλα, ζήτησε ξανά συγγνώμη από τις γυναίκες και τα κορίτσια που υπέστησαν κακοποίηση, αναγνωρίζοντας ότι οι φωνές τους έπρεπε να είχαν ακουστεί νωρίτερα.

Νωρίτερα, είχε δηλώσει πως δεν είναι βέβαιος αν τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν είναι αυθεντικά, επαναλαμβάνοντας τη μεταμέλειά του για το γεγονός ότι γνώρισε και διατήρησε επαφή με τον Έπσταϊν ακόμη και μετά την καταδίκη του.

Από την πλευρά τους, οι Συντηρητικοί κατηγόρησαν τον πρωθυπουργό Σερ Κιρ Στάρμερ ότι επέτρεψε στον Μάντελσον να παραιτηθεί αντί να αποβληθεί. Η ηγέτιδα των Συντηρητικών Κέμι Μπάντενοχ ζήτησε να ανασταλεί η ιδιότητά του και να ξεκινήσει επίσημη έρευνα για τις σχέσεις του με τον Έπσταϊν.

Τέλος, ο υπουργός Στέγασης Στιβ Ριντ δήλωσε ότι η κυβέρνηση δεν γνώριζε για τους φερόμενους οικονομικούς δεσμούς του Μάντελσον με τον Έπσταϊν.

Η παρασκηνιακή παρέμβαση για τη JP Morgan 

Από τα αρχεία Επστάιν ήρθαν στη δημοσιότητα παρασκηνιακές παρεμβάσεις του Μάντελσον υπέρ μεγάλων τραπεζών, σε συνεργασία με τον Τζέφρι Έπσταϊν. Έγγραφα που δημοσιοποίησε το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δείχνουν ότι, το 2009, ο Μάντελσον φέρεται να ενθάρρυνε την ηγεσία της JPMorgan να «απειλήσει ήπια» τον τότε Βρετανό υπουργό Οικονομικών, προκειμένου να περιοριστεί ο φόρος στα τραπεζικά μπόνους που είχε επιβάλει η κυβέρνηση των Εργατικών μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση.

Σύμφωνα με τα emails, το 2009 ο Μάντελσον φέρεται να συμβούλεψε τον Έπσταϊν ότι η ηγεσία της JPMorgan θα έπρεπε να «απειλήσει ήπια» τον τότε Βρετανό υπουργό Οικονομικών, Άλιστερ Ντάρλινγκ, προκειμένου να αμβλυνθεί ο φόρος στα μπόνους των τραπεζιτών που είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση.

Ο συγκεκριμένος φόρος προέβλεπε επιπλέον φορολόγηση 50% στα τραπεζικά μπόνους άνω των 25.000 λιρών και είχε θεσπιστεί μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, σε μια περίοδο έντονης κοινωνικής αγανάκτησης απέναντι στον τραπεζικό κλάδο.

Λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση του μέτρου, ο Έπσταϊν, ο οποίος διατηρούσε ισχυρές διασυνδέσεις στη Wall Street, αντάλλασσε emails με τον Μάντελσον, προτείνοντας τρόπους χαλάρωσης του φόρου. Σε ένα από αυτά, ο Έπσταϊν ρωτά αν ο διευθύνων σύμβουλος της JPMorgan, Τζέιμι Ντάιμον, θα έπρεπε να παρέμβει ξανά πολιτικά. Η απάντηση του Μάντελσον ήταν ξεκάθαρη: «Ναι, και απειλήστε ελαφρά».

Ο φόρος στα μπόνους, παρά τις πιέσεις, εφαρμόστηκε τελικά και απέφερε πάνω από 2 δισ. λίρες στα δημόσια ταμεία, αν και ο ίδιος ο Ντάρλινγκ αργότερα παραδέχθηκε ότι μετάνιωσε για την πολιτική.

Μετά την αποχώρησή του από την κυβέρνηση το 2010, ο Μάντελσον ίδρυσε τη συμβουλευτική εταιρεία Global Counsel, η οποία είχε μεταξύ των πελατών της και την JPMorgan. Σε μεταγενέστερα emails, εξέφραζε ανοιχτά την επιθυμία του να αναπτύξει επιχειρηματική συνεργασία με την τράπεζα, τονίζοντας ότι δεν ήθελε να «ζει μόνο με έναν μισθό».