ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός 69 – 74: Ο Αταμάν «ξανακοιμήθηκε» και τα έβαλε με τους παίκτες

Ο Παναθηναϊκός έφυγε νικητής από ένα από τα πιο «καυτά» γήπεδα της GBL, όμως το 69-74 στο Παλατάκι μοιάζει περισσότερο με διαφυγή παρά με επιβλητική επικράτηση. Γιατί όταν προηγείσαι ακόμα και με +21 (22-43) και καταλήγεις να τρέμεις μέχρι το τέλος, αυτό δεν είναι νίκη αλλά ήττα, η οποία έγινε χειρότερη μετά τις δηλώσεις του Τούρκου προπονητή του Παναθηναϊκού Εργκίν Αταμάν, ο οποίος κατηγόρησε τους παίκτες του, αντί  να κατηγορήσει τον εαυτό του με τις κακές επιλογές, που έχει κάνει και την κακή διαχείριση των παικτών του.

Κι αν υπάρχει ένας άνθρωπος που δεν δικαιούται να κουνάει το δάχτυλο, αυτός είναι ο καλοπληρωμένος Αταμάν.

Τα δεκάλεπτα περιγράφουν ξεκάθαρα το πώς ο Παναθηναϊκός έβαλε μόνος του φωτιά στο ματς:
9-28, 27-43, 58-55, 69-74.

Στην πραγματικότητα, ο Παναθηναϊκός έκανε ένα σχεδόν ιδανικό πρώτο δεκάλεπτο, έλεγξε πλήρως το παιχνίδι και έδειχνε ότι θα το «καθαρίσει» νωρίς. Στο πρώτο δεκάλεπτο αποβλήθηκε ο προπονητής του ΠΑΟΚ με δύο τεχνικές ποινές.
Κι όμως, από εκεί και μετά… έπαψε να παίζει.

Ο ΠΑΟΚ ανέβασε ένταση, έβγαλε ενέργεια, πήγε το παιχνίδι σε μάχες κατοχών και έτρεξε ένα τρομερό μομέντουμ, φτάνοντας όχι μόνο να επιστρέψει, αλλά και να προηγηθεί στην τρίτη περίοδο (58-55).

Δεν χρειάζεται να φορτώσουμε το θέμα με ένα κατεβατό στατιστικών για να βγει συμπέρασμα. Υπάρχουν 2-3 αριθμοί που «φωνάζουν»:

Ο ΠΑΟΚ έκλεισε με αναλογία ασίστ/λαθών 17/17 κι όμως έφτασε να προηγείται και να διεκδικεί τη νίκη μέχρι τέλους. Αυτό από μόνο του δείχνει πόσο ο Παναθηναϊκός έχασε τον έλεγχο του παιχνιδιού.

Το comeback του ΠΑΟΚ αποτυπώθηκε και σε επιμέρους σκορ. Ο Παναθηναϊκός «έχασε» τη 2η και 3η περίοδο συνολικά με 49-27.

Στο πιο κρίσιμο σημείο, όταν ο ΠΑΟΚ πήγε στο 60-55 και  62-57, ο Παναθηναϊκός απάντησε με σερί 8-0 για να γυρίσει το παιχνίδι.

Και τώρα η ουσία: ο Αταμάν και το άλλοθι της «γκρίνιας προς τους παίκτες»

Μετά το ματς, ο Αταμάν κινήθηκε στη γνωστή γραμμή της δημόσιας πίεσης, λέγοντας στην ΕΡΤ ότι λείπει ο Ναν και ότι «υπάρχουν κάποιοι παίκτες που δεν μας δίνουν τίποτα».

Αυτό είναι βολικό. Δεν είναι όμως δίκαιο ούτε, κυρίως, ακριβές ως αιτία.

Ο προπονητής φταίει και οι επιλογές του. Τα ίδια έκανε και στο Μόναχο. Και τα λάθη είναι επαναλαμβανόμενα.