Ρήγμα στην ΕΕ για το ποιος πρέπει να μιλήσει με τον Πούτιν

Σοβαρή ένταση ξέσπασε στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το αν, πότε και από ποιον πρέπει να ανοίξει δίαυλος επικοινωνίας με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Σύμφωνα με το Politico, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς επέκριναν έντονα τις προσπάθειες του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, να διερευνήσει επαφές με τη Μόσχα.

Η αντιπαράθεση σημειώθηκε σε μια ασυνήθιστα τεταμένη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, όπου η συζήτηση για τη Ρωσία και την Ουκρανία παρατάθηκε για ώρες και πραγματοποιήθηκε χωρίς συμβούλους και κινητά τηλέφωνα, λόγω της ευαισθησίας του θέματος. Το Politico, επικαλείται ευρωπαίους αξιωματούχους οι οποίοι αναφέρουν πως ο Μακρόν και ο Μερτς θεωρούν ότι δεν είναι ακόμη η κατάλληλη στιγμή για απευθείας επικοινωνία με το Κρεμλίνο. Υποστηρίζουν επίσης ότι, όταν υπάρξουν συνθήκες για συνομιλίες, τον κεντρικό ρόλο θα πρέπει να αναλάβει το σχήμα των E3 δηλαδή Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο.

Αντίθετα, αρκετοί ηγέτες κρατών-μελών στήριξαν τον Κόστα, υποστηρίζοντας ότι ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι ο θεσμικός εκπρόσωπος των 27 κυβερνήσεων και ο μόνος που μπορεί να μιλήσει εκ μέρους της ΕΕ, εφόσον υπάρξει πραγματική διάθεση διαπραγμάτευσης από τη Ρωσία.

Η διαμάχη αποκάλυψε βαθύτερες ευρωπαϊκές διαιρέσεις. Χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και κράτη με σκληρή στάση απέναντι στη Μόσχα φοβούνται ότι πρόωρες διπλωματικές επαφές θα υπονομεύσουν την Ουκρανία. Παράλληλα, Ιταλία και Πολωνία φέρονται δυσαρεστημένες επειδή αποκλείστηκαν από αρχικές συνεννοήσεις μεταξύ των E3 και του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και το ερώτημα της ευρωπαϊκής νομιμοποίησης, δηλαδή αν πρέπει να διαπραγματεύεται η ΕΕ μέσω του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Κομισιόν, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης ή μέσω μιας μικρότερης ομάδας ισχυρών κρατών;

Η υπόθεση παίρνει μεγαλύτερη σημασία καθώς οι προσπάθειες των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία εμφανίζονται στάσιμες, ενώ η Ουάσινγκτον πιέζει την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος τόσο στη στήριξη του Κιέβου όσο και στη διαμόρφωση μιας πιθανής διπλωματικής διαδικασίας.