Άδειο το ταμείο του «Συμβουλίου Ειρήνης» του Τραμπ για την ανοικοδόμηση της Γάζας

Το φιλόδοξο σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ για την ανοικοδόμηση της Γάζας βρίσκεται αντιμέτωπο με την πιο σκληρή δοκιμασία του, καθώς το ταμείο είναι άδειο. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, ο επίσημος λογαριασμός που έχει δημιουργηθεί με διαχείριση της Παγκόσμιας Τράπεζας για το λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» δεν έχει λάβει ούτε ένα δολάριο, παρά τις διεθνείς δεσμεύσεις που φέρονται να φτάνουν συνολικά τα 17 δισ. δολάρια.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει το χάσμα ανάμεσα στις πολιτικές εξαγγελίες και την πραγματική χρηματοδότηση. Οι δεσμεύσεις περιλάμβαναν, σύμφωνα με τους FT, 10 δισ. δολάρια από τις ΗΠΑ και άλλα 7 δισ. από ξένες κυβερνήσεις, όμως τέσσερις μήνες μετά τη δημιουργία του οργανισμού δεν έχει ξεκινήσει ουσιαστική ροή κεφαλαίων προς έργα στη Γάζα.

Το «Συμβούλιο Ειρήνης» είχε παρουσιαστεί ως κεντρικός μηχανισμός συντονισμού για τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση της περιοχής. Στην πράξη, όμως, έχει εγκλωβιστεί σε θεσμική, πολιτική και οικονομική αβεβαιότητα. Η απουσία χρημάτων από τον επίσημο λογαριασμό σημαίνει ότι δεν έχουν προχωρήσει σημαντικά έργα, δεν έχουν ανατεθεί ουσιαστικές συμβάσεις και δεν έχει διαμορφωθεί ένας αξιόπιστος μηχανισμός υλοποίησης.

Οι FT αναφέρουν ότι κάποιες εισφορές έχουν διοχετευθεί μέσω ξεχωριστού λογαριασμού στην JPMorgan, αντί του επίσημου ταμείου της Παγκόσμιας Τράπεζας, γεγονός που έχει εντείνει τα ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία. Μικρότερες συνεισφορές, όπως από το Μαρόκο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, φέρονται να έχουν στηρίξει κυρίως περιορισμένες διοικητικές λειτουργίες και όχι μεγάλης κλίμακας ανοικοδόμηση.

Το αδιέξοδο δεν είναι μόνο λογιστικό. Συνδέεται και με τα άλυτα πολιτικά ζητήματα που βαραίνουν το σχέδιο: το καθεστώς λειτουργίας του Συμβουλίου, η νομική του αρμοδιότητα, η στάση των δωρητών, αλλά και η αβεβαιότητα για τον έλεγχο και τη διακυβέρνηση της Γάζας. Όσο αυτά παραμένουν θολά, οι κυβερνήσεις εμφανίζονται επιφυλακτικές να μετατρέψουν τις δεσμεύσεις τους σε πραγματικές εκταμιεύσεις.

Το αποτέλεσμα είναι μια βαθιά αντίφαση. Από τη μία πλευρά, η Γάζα έχει τεράστιες ανάγκες σε υποδομές, στέγαση, υπηρεσίες και βασική αποκατάσταση. Από την άλλη, ο μηχανισμός που δημιουργήθηκε για να κινητοποιήσει πόρους παραμένει χωρίς τα αναγκαία κεφάλαια. Έτσι, η ανοικοδόμηση μένει περισσότερο πολιτική υπόσχεση παρά πραγματικό πρόγραμμα.

Για τον Τραμπ, το κενό χρηματοδότησης απειλεί να υπονομεύσει ένα από τα πιο προβεβλημένα διεθνή εγχειρήματα της νέας του θητείας. Για τους Παλαιστίνιους στη Γάζα, όμως, το πρόβλημα είναι πολύ πιο άμεσο: όσο τα δισεκατομμύρια μένουν στα χαρτιά, η καθημερινότητα παραμένει εγκλωβισμένη στα ερείπια.