Δυο θεσμικές «ρουκέτες» στην εναπομείνασα Ελληνική Δημοκρατία

Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και οδηγούν στο συμπέρασμα του Μπέντζαμιν ότι το αντικείμενο της γνώσης δεν συμπίπτει με εκείνο της αλήθειας καθώς η ουσία της δεύτερης κρύβεται στη διαρκή αναζήτηση της και όχι στην παγίωση της θέση της. 

Δύο γεγονότα σε διάστημα λίγων εικοσιτετράωρων είναι πολλά για να πυρπολήσουν ουσιωδώς το εναπομείναν κομμάτι της Δημοκρατίας.

Το πρώτο αφορά την απαίτηση της αντιπροέδρου των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις προς τον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη να ασχοληθεί προσωπικώς και επισταμένως με την υπόθεση του δολοφονηθέντος Αμερικανού πολίτη Μπάκαρι Χέντερσον το καλοκαίρι του 2017, επειδή κατά την άποψη της η Ελληνική Δικαιοσύνη κωλυσιεργεί. Άγνωστο, υπό ποια ιδιότητα, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε ότι θα δει το θέμα προσωπικά (!) και μάλιστα η συζήτηση για τη δίκη του θύματος δημοσιοποιήθηκε από το Μέγαρο Μαξίμου.  

Προφανώς γιατί αν δεν γινόταν έτσι, τότε θα το έπραττε η Αμερικανίδα αντιπρόεδρος σε πολύ διαφορετικό και πολύ πιο οξύ τόνο. Πέραν της ακατανόητης ενέργειας του κ. Μητσοτάκη που συνιστά ευθεία και ωμή παρέμβαση στη Δικαιοσύνη (γνώση γεγονότος), υπάρχει και το «Είναι της αλήθειας», σχηματιζόμενο από διάφορα τέτοια γεγονότα.   

Ποια είναι αυτά: α) ότι το πρώτο δικαστήριο ολοκληρώθηκε τέλη του 2018 , β) το δεύτερο καθυστέρησε επειδή ζητούσαν αναβολές οι Αμερικανοί συνήγοροι του εκλιπόντος, γ) το εν εξελίξει (σ.σ. το δεύτερο) διακόπηκε ξανά για τις 11 Μαρτίου επειδή από τους 23 μάρτυρες που είχε προτείνει η υπεράσπιση ήλθε μόνον ο πατέρας του άτυχου νέου και δ) το πρώτο δικαστήριο είχε καταδικάσει τους κατηγορούμενους για τα αδικήματα των σωματικών βλαβών και της θανατηφόρας θανατικής βλάβης που επισείουν επιεικέστερες των ισοβίων ποινές.

Το έτερο γεγονός, αφορά το ξεθάψιμο μιας συνομιλίας μεταξύ του επιχειρηματία Θ. Βγενόπουλου και μιας δικηγόρου, φίλης της πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου Β. Θάνου. Από την εισαγγελία διέρρευσε ότι θα αναζητηθεί η μηνυτήρια αναφορά που είχε υποβάλλει τον Μάιο του 2016 ο Βγενόπουλος την οποία είχαν αρχειοθετήσει τότε οι αεροπαγίτες αλλά τώρα το… εξετάζουν πιο προσεκτικά! Στο απλό ερώτημα: «Τι ακριβώς εξετάζουν;» από τη στιγμή που ο μηνυτής πέθανε τον Νοέμβριο του 2016, η απάντηση είναι προσβλητική για όποιον θελήσει να κοιτάξει τα πράγματα (γνώση) από αυτή τη σκοπιά (αλήθεια). Εκτός αν ο μηνυτής ζει και πρόκειται να επανεμφανιστεί όταν πάρει εκδίκηση.  

Μακάρι να  συμβαίνει κάτι τέτοιο, διαφορετικά το γελοίο θα σφίξει κι άλλο σα θηλειά γύρω από τους λαιμούς των δήθεν προασπιστών του πολιτεύματος. Άσε που θα παράξει δεδικασμένα κι ο κάθε ζωντανός θα θέτει εν αμφιβόλω την κρίση του πεθαμένου όταν ήταν εν ζωή κι έτσι θα αξιώνει ένα σωρό πράγματα από τους οικείους του.

Αυτά τα σκέφτεται κανείς;