Η επιλεκτική ευαισθησία της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: Καταδικάζει τον Μλάντιτς, αλλά χαμογελά και υποκλίνεται στον Τζολάνι

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλ φον ντερ Λάιεν, σε ανάρτησή της χαρακτήρισε «σοκαριστικές» τις εικόνες από το Βελιγράδι και την κηδεία του Ράτκο Μλάντιτς και υπενθύμισε ότι ο Μλάντιτς ήταν καταδικασμένος εγκληματίας πολέμου, υπεύθυνος για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Και ασφαλώς, η καταδίκη των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε ο Μλάντιτς δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο πολιτικού συμψηφισμού.

Το ερώτημα, όμως, που αναπόφευκτα προκύπτει είναι άλλο. Πόσο συνεπής είναι η ευρωπαϊκή ηγεσία όταν επικαλείται αρχές, ανθρώπινα δικαιώματα και ιστορική μνήμη;

Γιατί υπάρχει και η άλλη εικόνα. Εκείνη στην οποία η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα εμφανίζονται χαμογελαστοί και με εξαιρετικά εγκάρδια, σχεδόν τελετουργική στάση απέναντι στον Σύρο ηγέτη Άχμαντ αλ-Σάραα (Ahmed al-Sharaa), γνωστός παλαιότερα με το πολεμικό ψευδώνυμο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζολάνι (Abu Mohammad al-Julani) και πρώην τζιχαντιστή (και για πάντα τζιχαντιστής).

Δεν χρειάζεται κανείς να υπερασπιστεί τον Μλάντιτς ούτε στο ελάχιστο για να επισημάνει την αντίφαση.

Το ζήτημα είναι αν οι αρχές που επικαλείται η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε φίλους, αντιπάλους και χρήσιμους συνομιλητές ή αν τελικά προσαρμόζονται ανάλογα με τις εκάστοτε γεωπολιτικές ανάγκες.

Διότι η αξιοπιστία μιας πολιτικής ηγεσίας δεν κρίνεται από το πόσο αυστηρά καταδικάζει τα εγκλήματα του παρελθόντος. Κρίνεται και από το πώς αντιμετωπίζει τα πρόσωπα του παρόντος όταν αυτά αποκτούν πολιτική χρησιμότητα.

The images from Ratko Mladić’s funeral yesterday in Belgrade were shocking.

Ratko Mladić was a convicted war criminal. He was responsible for genocide, war crimes, and crimes against humanity. He died while serving a life sentence for the Srebrenica genocide and other crimes.…

— Ursula von der Leyen (@vonderleyen) September 8, 2026