Η Σουηδία παγώνει τη νέα ηλεκτρική διασύνδεση με τη Δανία

Η Σουηδία βάζει σε αναμονή τα σχέδια για τη νέα ηλεκτρική διασύνδεση Konti-Skan Connect με τη Δανία, κλιμακώνοντας τη σύγκρουσή της με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη διαχείριση των εσόδων από τη συμφόρηση στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Την απόφαση ανακοίνωσε στις 8 Μαΐου 2026 η υπουργός Ενέργειας και Επιχειρήσεων, Ebba Busch, δηλώνοντας ότι η Στοκχόλμη δεν προτίθεται να προχωρήσει σε νέες ή ανανεωμένες διασυνδέσεις για εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας όσο παραμένουν οι διαφωνίες γύρω από το ευρωπαϊκό πακέτο για τα δίκτυα.

Η σουηδική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα έσοδα αυτά πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, μεταξύ άλλων μέσω νέων πυρηνικών μονάδων. Αντίθετα, η πρόταση της Κομισιόν φαίνεται να περιορίζει τη χρήση τους κυρίως σε έργα ηλεκτρικών δικτύων και διασυνοριακών υποδομών.

Τα έσοδα συμφόρησης προκύπτουν όταν υπάρχουν περιορισμοί στη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ περιοχών ή χωρών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαφορές στις τιμές. Σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες, τα έσοδα αυτά συνδέονται κυρίως με τη διατήρηση ή την αύξηση της διασυνοριακής μεταφορικής ικανότητας των δικτύων.

Η Σουηδία είναι ένας από τους σημαντικούς εξαγωγείς ηλεκτρικής ενέργειας στη βόρεια Ευρώπη, αξιοποιώντας πυρηνική, υδροηλεκτρική και ανανεώσιμη παραγωγή. Μέσω διασυνδέσεων τροφοδοτεί γειτονικές χώρες, όπως η Δανία, η Φινλανδία και η Γερμανία,ενώ εκτιμάται ότι τα σχετικά έσοδα θα μπορούσαν να φτάσουν περίπου τα 130 δισ. σουηδικές κορώνες την επόμενη δεκαετία.

Το έργο Konti-Skan Connect είχε σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει δύο παλαιότερες ηλεκτρικές διασυνδέσεις μεταξύ της νοτιοδυτικής Σουηδίας και της Γιουτλάνδης στη Δανία. Η νέα γραμμή υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος θα αύξανε τη μεταφορική ικανότητα στα 1.000 MW, από περίπου 715 MW σήμερα, ενισχύοντας τη σταθερότητα και την ασφάλεια του ηλεκτρικού συστήματος στη βόρεια Ευρώπη.

Η κίνηση της Στοκχόλμης εντάσσεται στη μακροπρόθεσμη ενεργειακή στρατηγική της σουηδικής κυβέρνησης, η οποία επιδιώκει να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για τέσσερις μεγάλους πυρηνικούς αντιδραστήρες, συνολικής ισχύος περίπου 5.000 MW, ή για ισοδύναμη ισχύ μέσω μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων. Στόχος είναι οι μισές από τις νέες μονάδες να έχουν τεθεί σε λειτουργία έως το 2035.

Έτσι, η απόφαση της Σουηδίας δεν αφορά μόνο ένα καλώδιο με τη Δανία. Αποτελεί μοχλό πίεσης προς τις Βρυξέλλες για μεγαλύτερη εθνική ευελιξία στη χρήση των ενεργειακών εσόδων, σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη προσπαθεί να επιταχύνει τις επενδύσεις στα δίκτυα, να περιορίσει το ενεργειακό κόστος και να χρηματοδοτήσει την πράσινη μετάβαση.