Κύμα κοινωνικής οργής σαρώνει την Ευρώπη με επίκεντρο τη Γαλλία

Σε πεδίο μάχης μετατράπηκαν πολλές ευρωπαϊκές αστικές περιοχές, με τη Γαλλία να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας από τις εντονότερες διαδηλώσεις των τελευταίων ετών.

Η κοινωνική δυσφορία για το δυσβάσταχτο κόστος διαβίωσης, τα ενοίκια που εκτοξεύονται και τις ελλείψεις στην παιδεία πυροδότησε σοβαρά επεισόδια, τα οποία γρήγορα εξήχθησαν και σε γειτονικές χώρες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

1.800 συλλήψεις και 500 τραυματίες αστυνομικοί από τα άγρια επεισόδια στη Γαλλία

Εκτεταμένες καταστροφές, εμπρησμοί και λεηλασίες στη σκιά των μαζικών διαδηλώσεων για το κόστος ζωής

Στις Βρυξέλλες, η αστυνομία κατέστειλε βίαια διαδηλωτές κάνοντας χρήση κανονιών νερού και χημικών. Είχαν προηγηθεί πολυήμερες φοιτητικές διαμαρτυρίες κατά των διδάκτρων, οι οποίες κλιμακώθηκαν κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό.

Παρά την αρχική έγκριση της πορείας, η κατάσταση ξέφυγε όταν ομάδες διαδηλωτών πέταξαν πυροτεχνήματα και εύφλεκτα υλικά, ενώ πυρπολήθηκαν κάδοι, ηλεκτρικά πατίνια και προκλήθηκαν φθορές στα γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Παρόμοιο σκηνικό έντασης καταγράφηκε και στη Λιέγη.

Στην Ιταλία, η οργή μεταφέρθηκε στους δρόμους του Μιλάνου και της Μπολόνια. Μια αρχικά ειρηνική πορεία κατά των πολεμικών συρράξεων και της ακρίβειας μετατράπηκε σε σύγκρουση, όταν κουκουλοφόροι έστησαν οδοφράγματα, έβαλαν φωτιές και επιτέθηκαν στις δυνάμεις επιβολής της τάξης με πέτρες. Η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα, ενώ σημειώθηκαν τουλάχιστον δύο τραυματισμοί αστυνομικών και περισσότερες από 50 προσαγωγές και συλλήψεις, κυρίως ανηλίκων.

Η πολιτική ηγεσία της Ιταλίας τοποθετήθηκε άμεσα. Η πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι ξεκαθάρισε πως η διαμαρτυρία συνιστά συνταγματικό δικαίωμα αλλά όχι η βία, ενώ ο δήμαρχος Μιλάνου, Τζουζέπε Σάλα, δήλωσε πως τα αιτήματα είναι εύλογα, χωρίς όμως να δικαιολογούν τις καταστροφές.

Στη Λισαβόνα, δεκάδες χιλιάδες Πορτογάλοι διαδήλωσαν ειρηνικά αλλά δυναμικά για τη στεγαστική ασφυξία, καθώς οι τιμές των ακινήτων έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2017. Ο υπουργός Κοινοβουλευτικών Υποθέσεων, Κάρλος Αμπρέου Αμορίμ, διαμήνυσε πως η κυβέρνηση δεν εκβιάζεται, την ώρα που οι διαδηλωτές κατηγορούν την εξουσία για πλήρη αποσύνδεση από την πραγματικότητα.

Αν και τα κινήματα δεν κατευθύνονται από ένα ενιαίο κέντρο, μοιράζονται τις ίδιες αιτίες: την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και την εργασιακή αβεβαιότητα των νέων. Ο καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο HEC Paris, Αλμπέρτο Αλεμάνο, σημειώνει στο Al Jazeera πως η Γαλλία αποτελεί τον πυρήνα μιας αναβραστικής τάσης που απλώνεται ήδη σε Γερμανία και Αυστρία.

Όπως υπογραμμίζει ο ίδιος, τα φαινόμενα αυτά αναμένεται να ενταθούν και να καθορίσουν την πολιτική ατζέντα ενόψει ενός εξαιρετικά κρίσιμου εκλογικού δωδεκάμηνου στην Ευρώπη, με κάλπες σε Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία και Πολωνία.