Μισόλογα από την ΕΤΑΔ για τη «φύλαξη» και τη φωτιά στο Βadminton

Το παλιό Θέατρο Μπάντμιντον, στο Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή, το οποίο παραδόθηκε στις φλόγες το βράδυ της Κυριακής 12 Ιουλίου 2026, υπήρξε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά και αμφιλεγόμενα παραδείγματα μεταολυμπιακής αξιοποίησης των εγκαταστάσεων της Αθήνας.  Γύρω από το κτίριο έχει πλεχτεί ένα κουβάρι ευθυνών που ξεκινά από την αυθαίρετη κατασκευή του, συνεχίζεται μετά την ανακατασκευή του σε θέατρο όπου γίνονταν μεγάλες παραστάσεις και ολοκληρώνεται με την εγκατάλειψή του και την καταστροφή του από τη φωτιά.

Κι όμως πρόκειται για ένα Ολυμπιακό Ακίνητο, που συμπεριλαμβάνεται σε αυτά που ελέγχει και διαχειρίζεται – και τελεί προς εκμετάλλευση – η ΕΤΑΔ, δηλαδή η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου, η οποία ανήκει στο Υπερταμείο. Το ακίνητο αυτό πήρε φωτιά δίχως να αναρωτηθεί κάποιος εάν υπήρχε σύμβαση φύλαξής του από την ΕΤΑΔ, για να προστατεύσει αφενός την περιουσία του δημοσίου και αφετέρου να παρέχει ασφάλεια στη γύρω περιοχή. Αντίθετα, σύμφωνα με μαρτυρίες περιοίκων το κτίριο και ο γύρω χώρος είχαν αφεθει στην τύχη τους και είχε γίνει σκουπιδότοπος.

Τα ερωτήματα που τίθενται και ζητούν απαντήσεις είναι αν υπήρχε ενεργή σύμβαση φύλαξης και ασφάλειας για το εν λόγω κτίριο, και με ποια εταιρεία; Ειδικότερα, σε ερώτηση του Financial Report στην ΕΤΑΔ αναφορικά με το αν υπήρχε φύλαξη την Κυριακή το απόγευμα και ποια εταιρεία  έχει αναλάβει τη φύλαξή του, αναφέρθηκε ότι υπάρχει φύλαξη 24 ώρες με ενεργή σύμβαση, χωρίς να δοθούν κάποιες διευκρινίσεις που ζητήθηκαν. Επιπλέον δεν κοινοποιήθηκε ούτε το όνομα της εταιρείας, ούτε υπάρχει  σχετική απόφαση στη Διαύγεια, περί σύμβασης για το 2026.

Προς το παρόν τα επιβεβαιωμένα στοιχεία είναι:

• Η ΕΤΑΔ έκανε διαγωνισμό το 2024 προϋπολογισμού 720.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ και κατακυρώθηκε στην εταιρεία MEGA GUARD SERVICES A.E. Η επίσημη απόφαση κατακύρωσης της ΕΤΑΔ φέρει αριθμό πρωτοκόλλου 9780/19.07.2024. Στην απόφαση αναφέρεται ότι η MEGA GUARD SERVICES ήταν ο μοναδικός συμμετέχων οικονομικός φορέας και ανακηρύχθηκε οριστική ανάδοχος για τη φύλαξη και των τεσσάρων ολυμπιακών ακινήτων: Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά, Ολυμπιακό Ιππικό Κέντρο Μαρκόπουλου, Ολυμπιακή Εγκατάσταση Φαλήρου και Ολυμπιακό Συγκρότημα Γουδή.
• Η διάρκεια της σύμβασης ήταν 12 μήνες, από την 1η Αυγούστου 2024 έως τις 31 Ιουλίου 2025 (η οικονομική προσφορά που εγκρίθηκε ήταν 619.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δηλαδή χαμηλότερη κατά 101.000 ευρώ από τον αρχικό προϋπολογισμό των 720.000 ευρώ).
• Η σύμβαση του 2024 με τη MEGA GUARD SERVICES A.E. έληγε στις 31 Ιουλίου 2025.
• Στις 8 Ιουλίου 2025 η ΕΤΑΔ εξέδωσε νέα διακήρυξη, με αριθμό 9907/08.07.2025, για τα ίδια τέσσερα ακίνητα.
• Στις 21 Ιουλίου 2025 εκδόθηκαν διευκρινίσεις, χωρίς να αναφέρεται ανάδοχος.
• Τον Ιούνιο του 2026 προκηρύχθηκε εκ νέου ο ίδιος διαγωνισμός, με αριθμό 8735/19.06.2026, η τύχη του οποίου αγνοείται.

Πολεοδομικά και αδειοδοτικά ζητήματα

Κατά όσα αναφέρουν πηγές από την ΕΤΑΔ στο Financial Report, το κτίριο αυτό περιήλθε στο χαρτοφυλάκιο της εταιρείας το 2022, με στόχο την αξιοποίησή του ως Ολυμπιακό Ακίνητο. Σε αντίθεση, όμως, με άλλα ακίνητα, όπως πχ Tae Kwon Do ή Oλυμπιακό Κέντρο Γαλατσίου, δεν είχε βγει εδώ και τέσσερα χρόνια κανένας διαγωνισμός αξιοποίησής του.  Αυτή η αργοπορία αποδίδεται στο γεγονός ότι το Badminton έχει διάφορα πολύ σημαντικά πολεοδομικά και αδειοδοτικά ζητήματα, των οποίων η διευθέτηση ήταν σε εξέλιξη αυτή την περίοδο. Σε αυτά, μάλιστα, εμπλέκονται φορείς όπως οι Δήμοι, Ζωγράφου και Αθηναίων, καθώς και η Περιφέρεια Αττικής. Ο λόγος αυτός ήταν ο κύριος για την καθυστέρηση στην αξιοποίησή του, καθώς ως στόχος ήταν να μπει τα επόμενα χρόνια στο ‘’πακέτο’’ των Ολυμπιακών κτιρίων προς αξιοποίηση.

Ως προσωρινό λυόμενο χαρακτηρίζει το κτίριο με ανάρτησή του ο Καθηγητής του ΕΜΠ Νίκος Μπελαβίλας: «Το Μπάντμιντον, κατασκευάστηκε από την «Αθήνα 2004» στον καταπράσινο πυρήνα του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή, παραβιάζοντας κάθε διάταξη της τότε πολεοδομικής νομοθεσίας, εμφανιζόμενο ως προσωρινό «λυόμενο». Παρέμεινε, ωστόσο, στη θέση του επί είκοσι χρόνια, παρά τις επανειλημμένες αποφάσεις του ΣτΕ που διέτασσαν την κατεδάφισή του. Την ευθύνη για αυτή την κατάσταση φέρουν οι διαβόητες διαδοχικές εταιρείες, οι μεσίτες εκποίησης δημόσιας γης με όρους λεηλασίας: πρώτα η «Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε.» και στη συνέχεια η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ)» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Από ολυμπιακό γήπεδο σε θέατρο

Το κτίριο κατασκευάστηκε για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και φιλοξένησε τους αγώνες αντιπτέρισης (badminton) από τους οποίους πήρε και την ονομασία του. Επρόκειτο αρχικά για ολυμπιακή αθλητική εγκατάσταση στο Γουδή, η οποία είχε σχεδιαστεί για συγκεκριμένη χρήση κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

Μετά το 2004, η εγκατάσταση εντάχθηκε στο πρόγραμμα αξιοποίησης των ολυμπιακών ακινήτων. Το 2006, ύστερα από διεθνή διαγωνισμό, η τότε κρατική εταιρεία «Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε.» υπέγραψε σύμβαση μακροχρόνιας παραχώρησης με την εταιρεία Athens Badminton Cultural Development Α.Ε., γνωστή και με τα αρχικά ABCD. Η σύμβαση αφορούσε τη χρήση του γηπέδου και περιβάλλοντος χώρου περίπου 20 στρεμμάτων για διάστημα 20 ετών.

Η παραχώρηση δεν αποτελούσε πώληση του ακινήτου. Η κυριότητα παρέμενε στο ελληνικό Δημόσιο, ενώ η ιδιωτική εταιρεία αναλάμβανε την επένδυση, τη μετατροπή, τη λειτουργία και την εμπορική εκμετάλλευση της εγκατάστασης.

Η επένδυση των 15-16 εκατ. ευρώ

Η μετατροπή του ολυμπιακού γηπέδου σε σύγχρονο πολιτιστικό πολυχώρο άρχισε το καλοκαίρι του 2006 και ολοκληρώθηκε μέσα σε περίπου οκτώ μήνες. Από το αρχικό κτίριο διατηρήθηκε κυρίως το εξωτερικό βιομηχανικού τύπου κέλυφος, ενώ το εσωτερικό ανακατασκευάστηκε σχεδόν στο σύνολό του.

Δημιουργήθηκε κεντρική αίθουσα περίπου 2.430 θέσεων, μεγάλη σκηνή διεθνών προδιαγραφών, φουαγιέ, χώροι υποδοχής, καμαρίνια, αίθουσες δοκιμών, αποθήκες, συνεδριακοί και βοηθητικοί χώροι. Το συνολικό ύψος της ιδιωτικής επένδυσης υπολογίστηκε, ανάλογα με την πηγή και τη χρονική φάση του έργου, μεταξύ 15 και άνω των 16 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δημοσιοποιηθεί από την πλευρά των επενδυτών, περίπου 5 εκατ. ευρώ προήλθαν από ίδια κεφάλαια του ζεύγους Μιχάλη και Μαίρης Αδάμ, ενώ περίπου 10 εκατ. ευρώ καλύφθηκαν μέσω τραπεζικού δανεισμού και χρηματοδοτικής μίσθωσης. Η επένδυση προέβλεπε παράλληλα την καταβολή μισθωμάτων προς το Δημόσιο.

Το θέατρο άρχισε ουσιαστικά να λειτουργεί ως μεγάλος πολιτιστικός χώρος το 2007. Στη σκηνή του παρουσιάστηκαν διεθνή μιούζικαλ, παραστάσεις χορού, μπαλέτα, ακροβατικά θεάματα, συναυλίες και μεγάλες ελληνικές παραγωγές. Μεταξύ άλλων, φιλοξένησε παραγωγές όπως τα «Mamma Mia!», «West Side Story», «Singin’ in the Rain», «Evita», καθώς και παραστάσεις διεθνών μπαλέτων και μουσικών σχημάτων.

Κεντρικό πρόσωπο της επένδυσης ήταν ο θεατρικός παραγωγός Μιχάλης Αδάμ, ο οποίος είχε διατελέσει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Θεάτρου Μπάντμιντον. Μαζί με τη σύζυγό του Μαίρη Αδάμ είχε ιδρύσει από το 1994 την ADaM Productions και είχε αναπτύξει δραστηριότητα στη διοργάνωση μεγάλων πολιτιστικών παραγωγών στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ. Από το 2004 άρχισε να προωθεί το σχέδιο μετατροπής του ολυμπιακού γηπέδου σε θέατρο.

Ο Μιχάλης Αδάμ, που πέθανε τον Μάρτιο του 2021, ταυτίστηκε σε μεγάλο βαθμό με την πορεία του χώρου και χαρακτηρίστηκε συχνά «Mr. Badminton», καθώς ήταν ο βασικός εμπνευστής της μετατροπής του σε θέατρο και της εισαγωγής μεγάλων διεθνών παραγωγών στην αθηναϊκή αγορά.

Το φουαγιέ του Badminton, στην περίοδο που γίνονταν εκεί παραστάσεις.

Οι δικαστικές εμπλοκές και η αμφισβήτηση της εγκατάστασης

Η λειτουργία του θεάτρου συνοδεύτηκε από μακροχρόνιες αντιδράσεις κατοίκων και περιβαλλοντικών οργανώσεων. Το βασικό επιχείρημα ήταν ότι μια εγκατάσταση η οποία είχε κατασκευαστεί για προσωρινή ολυμπιακή χρήση μετατράπηκε σε μόνιμο εμπορικό και πολιτιστικό χώρο μέσα στον πυρήνα του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδή. Το 2012 το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματική τη νομοθετική ρύθμιση που είχε επιτρέψει τη μονιμοποίηση της εγκατάστασης και ακύρωσε την οικοδομική άδεια. Έκτοτε, το κτίριο βρέθηκε σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο πολεοδομικό και νομικό καθεστώς.

Παράλληλα, η πλευρά της εταιρείας υποστήριζε ότι δεν κατέστη δυνατό να αξιοποιηθεί το σύνολο του περιβάλλοντος χώρου που προβλεπόταν στη σύμβαση, εξαιτίας των περιορισμών που επιβλήθηκαν. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η εταιρεία σταμάτησε σε κάποια φάση να καταβάλλει μισθώματα, επικαλούμενη την αδυναμία πλήρους αξιοποίησης της παραχώρησης.

Η λήξη της σύμβασης και η εγκατάλειψη

Η εικοσαετής σύμβαση παραχώρησης έληξε στις 10 Απριλίου 2026. Το Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία του Υμηττού και των Μητροπολιτικών Πάρκων Γουδή–Ιλισίων προέβλεπε ότι το κτίριο του Μπάντμιντον θα έπρεπε να κατεδαφιστεί μετά τη λήξη της σύμβασης με τον ανάδοχο.

Ήδη πριν από την πυρκαγιά, κάτοικοι και δημοτικές παρατάξεις ζητούσαν την άμεση απομάκρυνση της εγκατάστασης και την απόδοση της έκτασης στο Μητροπολιτικό Πάρκο. Το θέατρο είχε πάψει να αποτελεί τον δραστήριο πολιτιστικό χώρο των προηγούμενων ετών και το κτίριο αναφερόταν πλέον ως παλιό, κλειστό ή εγκαταλελειμμένο.

Η μεγάλη φωτιά της 12ης Ιουλίου 2026 ήρθε μόλις τρεις μήνες μετά τη λήξη της παραχώρησης.