Motor Oil: Τα κέρδη εκτοξεύθηκαν, το πλαφόν απέτυχε και ο λογαριασμός έμεινε στους καταναλωτές

Η Motor Oil δεν έκανε τίποτε περισσότερο από αυτό που κάνουν οι μεγάλες ενεργειακές εταιρείες σε περιόδους κρίσης. Aξιοποίησε το διεθνές περιβάλλον, τα αυξημένα περιθώρια διύλισης και τη ζήτηση για καύσιμα. Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι η Motor Oil. Το πρόβλημα είναι η κυβέρνηση, η οποία επέβαλε ένα πλαφόν που ήταν εξαρχής προφανές ότι δεν θα συγκρατούσε την τιμή της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης.

Τα οικονομικά αποτελέσματα του α΄ τριμήνου του 2026 της Motoroil ήρθαν απλώς να αποδείξουν αυτό που φαινόταν από την πρώτη στιγμή. Ο κύκλος εργασιών της Motor Oil ανήλθε στα 3,36 δισ. ευρώ, από 2,68 δισ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2025 σημειώνοντας αύξηση περίπου 25,4%. Τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους διαμορφώθηκαν στα 332,7 εκατ. ευρώ, από 85 εκατ. ευρώ πέρυσι, δηλαδή σχεδόν τετραπλασιάστηκαν. Τα EBITDA ανήλθαν στα 546,3 εκατ. ευρώ, από 201,7 εκατ. ευρώ το α΄ τρίμηνο του 2025. Τα 332,7 εκατ. ευρώ είναι τα υψηλότερα κέρδη α΄τριμήνου, που έχει ανακοινώσει η εταιρεία τα τελευταία χρόνια όπως φαίνεται και από τονπίνακα στο τέλος του κειμένου (ίσως είναι και ιστορικό ρεκόρ για το α΄τρίμηνο).

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Motor Oil: Ο πόλεμος τετραπλασίασε τα κέρδη στα 332,7 εκατ. ευρώ το α΄ τρίμηνο

Ισχυρή άνοδος σε έσοδα, λειτουργική κερδοφορία και ταμειακές ροές, με ώθηση από τις διεθνείς πωλήσεις και τον τομέα καυσίμων

Ακόμη και αν αφαιρεθούν οι επιδράσεις αποθεμάτων και έκτακτων παραγόντων, η εικόνα παραμένει εξαιρετικά ισχυρή. Τα προσαρμοσμένα EBITDA διαμορφώθηκαν στα 381 εκατ. ευρώ και τα προσαρμοσμένα καθαρά κέρδη στα 203 εκατ. ευρώ, με άνοδο 113%. Αυτό σημαίνει ότι η βελτίωση δεν ήταν μόνο λογιστική ήταν και λειτουργική.

Η συγκυρία ήταν γνωστή. Οι επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν στο τέλος Φεβρουαρίου 2026 προκάλεσαν σοκ στις αγορές πετρελαίου, ενώ η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ περιορίστηκε δραστικά. Οι εξαγωγές αργού από τη Μέση Ανατολή μειώθηκαν από περίπου 75 εκατ. τόνους τον μήνα σε περίπου 36 εκατ. τόνους.

Σε τέτοιο περιβάλλον, το ελληνικό κράτος όφειλε να ξέρει πού παράγεται η ακρίβεια. Και το ήξερε. Παρ’ όλα αυτά, επέβαλε πλαφόν κυρίως στο τελευταίο κομμάτι της αλυσίδας στις εταιρείες εμπορίας και στα πρατήρια. Το κυβερνητικό πλαφόν στα καύσιμα ορίστηκε στα 5 λεπτά ανά λίτρο για τις εταιρείες εμπορίας και στα 12 λεπτά ανά λίτρο για τα πρατήρια, με ισχύ έως τις 30 Ιουνίου 2026.

Το Financial Report είχε επισημάνει από τότε το πρόβλημα. Το πλαφόν δεν επιβλήθηκε στα διυλιστήρια ούτε στους φόρους, δηλαδή στα τμήματα της τιμής που διαμορφώνουν το μεγαλύτερο βάρος για τον καταναλωτή. Επιβλήθηκε μόνο σε ένα περιορισμένο μέρος της τελικής τιμής. Μάλιστα, όπως προέκυψε από την υπουργική απόφαση, τα 5 και τα 12 λεπτά περιλάμβαναν ΦΠΑ, άρα το καθαρό περιθώριο περιοριζόταν ακόμη περισσότερο, περίπου στα 4,03 λεπτά για τις εταιρείες εμπορίας και στα 9,6 λεπτά για τα πρατήρια.

Δεν χρειαζόταν μεταπτυχιακό για να καταλάβει κανείς το αποτέλεσμα. Όταν η βενζίνη έχει κινηθεί κοντά ή πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο, ένα πλαφόν 17 λεπτών αφορά μόλις περίπου το 8,5% της τελικής τιμής. Το υπόλοιπο 91,5%, τιμή διυλιστηρίου, κόστος πρώτης ύλης, διεθνή περιθώρια, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις, έμενε ουσιαστικά ανέγγιχτο. Άρα, ακόμη και αν τηρούνταν απολύτως το πλαφόν, η δυνατότητα πραγματικής συγκράτησης της τιμής ήταν εξαρχής περιορισμένη.

Και έτσι έγινε. Η Motor Oil εμφάνισε θεαματική αύξηση κερδών την ίδια περίοδο που οι καταναλωτές πλήρωναν ακριβότερα καύσιμα. Τα μικτά αποτελέσματα αυξήθηκαν στα 609,9 εκατ. ευρώ από 186,6 εκατ. ευρώ, τα κέρδη εκμετάλλευσης ανήλθαν στα 471,6 εκατ. ευρώ από 133,3 εκατ. ευρώ και τα κέρδη προ φόρων στα 427,7 εκατ. ευρώ από 113,4 εκατ. ευρώ.

Η εταιρεία αξιοποίησε και τους αυξημένους όγκους λειτουργίας. Οι επεξεργασμένοι όγκοι αργού αυξήθηκαν στα 3,36 εκατ. τόνους, από 2,82 εκατ. τόνους το αντίστοιχο περσινό διάστημα, ενώ η παραγωγή κατευθύνθηκε σε προϊόντα υψηλής ζήτησης και υψηλότερης κερδοφορίας, όπως diesel, αεροπορικά καύσιμα και βενζίνες.

Αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό ζήτημα. Μια ιδιωτική εταιρεία λειτουργεί με σκοπό την κερδοφορία. Η κυβέρνηση, όμως, έχει υποχρέωση να σχεδιάζει μέτρα που προστατεύουν τον καταναλωτή και όχι μέτρα που δημιουργούν εντυπώσεις. Όταν αφήνεις εκτός πλαφόν τα διυλιστήρια και τους φόρους, αλλά ανακοινώνεις ότι «χτυπάς την αισχροκέρδεια», τότε δεν περιορίζεις την ακρίβεια. Απλώς μεταφέρεις την πίεση στο τελευταίο στάδιο της αγοράς, ενώ το μεγάλο περιθώριο κέρδους παραμένει εκεί όπου διαμορφώνεται η βασική τιμή.

Τα αποτελέσματα της Motor Oil είναι απόδειξη αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής. Διότι η κυβέρνηση γνώριζε ότι το πλαφόν των 17 λεπτών δεν μπορούσε να ελέγξει την τιμή των καυσίμων. Γνώριζε ότι οι αυξήσεις θα περνούσαν από τη διεθνή τιμή, τα διυλιστήρια και τους φόρους. Γνώριζε ότι το μέτρο δεν θα περιόριζε ουσιαστικά την ακρίβεια στην αντλία.
Και παρ’ όλα αυτά, το άφησε να συμβεί. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα.