Οι κινητήρες έγιναν το νέο «χρυσάφι» της αεροπορίας

Στροφή σε ένα ασυνήθιστο, αλλά ολοένα πιο επικερδές μοντέλο κάνουν οι ιδιοκτήτες και οι μεγάλοι εκμισθωτές αεροσκαφών. Αντί να διαθέτουν προς μίσθωση ολόκληρα αεροπλάνα, βγάζουν στην αγορά τους κινητήρες τους.

Η έλλειψη ανταλλακτικών κινητήρων και οι καθυστερήσεις στην παραγωγή και στις επισκευές έχουν μετατρέψει τις μονάδες ισχύος σε περιζήτητο περιουσιακό στοιχείο, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times.

Η τάση αποτυπώνει τη νέα ισορροπία στην παγκόσμια αεροπορική αγορά. Οι αεροπορικές εταιρείες χρειάζονται επειγόντως κινητήρες για να κρατήσουν σε λειτουργία υφιστάμενα αεροσκάφη, την ώρα που οι κατασκευαστές αδυνατούν να καλύψουν πλήρως τη ζήτηση. Ιδιαίτερη πίεση έχει προκαλέσει το πρόβλημα στους κινητήρες Pratt & Whitney GTF, που χρησιμοποιούνται σε αεροσκάφη Airbus A320neo, οδηγώντας σε καθηλώσεις αεροπλάνων και σε αυξημένη ανάγκη για εφεδρικές μηχανές.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο κινητήρας αποκτά συχνά μεγαλύτερη εμπορική αξία από το ίδιο το αεροσκάφος ως ενιαίο προϊόν. Ορισμένοι εκμισθωτές φέρονται να αποσυναρμολογούν ακόμη και σχετικά νέα αεροπλάνα, ώστε να διαθέσουν χωριστά τους κινητήρες και άλλα πολύτιμα εξαρτήματα. Η λογική είναι απλή: ένας διαθέσιμος κινητήρας μπορεί να αποφέρει άμεσα έσοδα και να καλύψει επείγουσες ανάγκες μιας αεροπορικής, ενώ η εκμίσθωση ολόκληρου αεροσκάφους απαιτεί περισσότερες προσαρμογές, μετακινήσεις, αναδιαμόρφωση καμπίνας και νέα εμπορική ταυτότητα.

Η έλλειψη αυτή έχει οδηγήσει σε απότομη άνοδο των μισθωμάτων. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Business Insider, η ετήσια μίσθωση ζεύγους κινητήρων για A320neo μπορεί να φτάσει έως και τα 4,8 εκατ. δολάρια, ποσό που προσεγγίζει το κόστος μίσθωσης ενός ολόκληρου αεροσκάφους.

Για τους ιδιοκτήτες, η συγκυρία δημιουργεί μια νέα πηγή κέρδους. Για τις αεροπορικές, όμως, αυξάνει το κόστος λειτουργίας και περιορίζει την ευελιξία των στόλων. Όσο οι καθυστερήσεις στις επισκευές και στις νέες παραδόσεις συνεχίζονται, οι κινητήρες παύουν να είναι απλώς τεχνικό εξάρτημα και γίνονται στρατηγικό asset: το κομμάτι του αεροσκάφους που μπορεί να καθορίσει ποιος πετά, ποιος μένει καθηλωμένος και ποιος κερδίζει από την κρίση της εφοδιαστικής αλυσίδας.