Πληθωρισμός στο χακί…

Ο πόλεμος στην Ουκρανία «στρατιωτικοποιεί» προοδευτικά την παγκόσμια οικονομία. Οι δυτικές χώρες μπορεί να μην εμπλέκονται άμεσα στη σύγκρουση, όπως η Ρωσία και η Ουκρανία, αλλά είναι πλέον σαφές ότι οι αλλαγές και οι θυσίες δεν θα λείψουν για τους Ευρωπαίους πολίτες. Αν και είναι ακόμα πολύ νωρίς για να πούμε πότε και πώς θα τελειώσει αυτός ο εφιάλτης, τα σημάδια μιας νέας τάξης πραγμάτων είναι εμφανή.

Οι εταιρείες δεν θα μπορούν πλέον να οργανώνουν την παραγωγή τους, απλώς εξετάζοντας μόνο το χαμηλότερο κόστος. Οι επιχειρηματικές επιλογές θα περιορίζονται από γεωπολιτικά δεδομένα που θα καθορίσουν και τη νέα περίμετρο, στην οποία μπορούν να κινηθούν. 

Ως εκ τούτου, τα κριτήρια αποτελεσματικότητας θα αντικατασταθούν εν μέρει από εκείνα της εμπιστοσύνης ή ακόμη και του εθνικισμού και αυτό θα έχει ισχυρή επίπτωση: οι πληθωριστικές πιέσεις που τιμωρούν οικογένειες και επιχειρήσεις δεν πρόκειται να μειωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα και το «όνειρο» της παγκοσμιοποίησης και της αειφορίας στο οποίο θα ζούσαμε όλοι στο… μικρό σπίτι στο λιβάδι, μοιάζει με κάστρο περίκλειστο που όσοι είναι εκτός τειχών θα βρεθούν αντιμέτωποι με τέρατα και δράκους βγαλμένους από μύθους του Μεσαίωνα…