Πολέμιος του δημόσιου ΟΣΕ…

Το 2007, με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να έχει ανανεώσει τη λαϊκή εντολή στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, ανοίγει η συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ.

Τον χορό έσυρε αρχικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος τότε διένυε τη δεύτερη κοινοβουλευτική του θητεία.

Από το βήμα της Βουλής μάλιστα τον Δεκέμβριο του 2007 ο σημερινός πρωθυπουργός ζητούσε ουσιαστικά ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ. «Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε άλλο επιχειρήσεις που στο όνομα της εξυπηρέτησης κάποιου αφηρημένου δημόσιου συμφέροντος επιβαρύνουν τον Έλληνα φορολογούμενο με δισεκατομμύρια ευρώ παρέχοντας υπηρεσίες στην καλύτερη περίπτωση κάτω του μετρίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων δημόσιων υπηρεσιών αποτελεί ο ΟΣΕ», ανέφερε ενδεικτικά στην ομιλία του ο τότε βουλευτής Β΄ Αθηνών και συνέχιζε: «Το συσσωρευμένο δε έλλειμμα των ελληνικών σιδηροδρόμων ξεπερνάει τα 7,5 δισ. ευρώ. Σε σύγκριση με την “πνευμονία” του ΟΣΕ, η Ολυμπιακή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει ένα απλό “κρυολόγημα”. Και ως πότε, ρωτώ εγώ όλες τις πτέρυγες της εθνικής αντιπροσωπείας, θα ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση;».

«Στην κυβέρνηση να τα πείτε αυτά» του αντέτεινε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Ρέππας, διακόπτοντας την ομιλία του.

Λίγους μήνες μετά ένα σιδηροδρομικό ατύχημα στον Μπράλο (τραυματίστηκαν 16 επιβάτες) φαίνεται ότι επιταχύνει τις εξελίξεις και κατατίθεται από τον τότε υπουργό Μεταφορών Κωστή Χατζηδάκη το σχέδιο ανασυγκρότησης του ΟΣΕ.

Την συνέχεια, αλλά και τον ρόλο των δανειστών στα μνημονιακά χρόνια με τη «σαλαμοποίηση» του οργανισμού, την ξέρουμε.

Όπως και το κόστος της, και με αίμα…