Σταύρος Γεωργίου: Οι πολύκροτες υποθέσεις που σημάδεψαν τη δικηγορική του διαδρομή

Ο ποινικολόγος Σταύρος Γεωργίου που βρέθηκε νεκρός στο γραφείο του την Τρίτη το βράδυ είχε συνδέσει τη δημόσια παρουσία του με ορισμένες προβεβλημένες και σύνθετες ποινικές υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών. Άλλοτε ως συνήγορος πολιτικής αγωγής, εκπροσωπώντας οικογένεια θύματος, και άλλοτε ως συνήγορος υπεράσπισης κατηγορουμένων, βρέθηκε σε δικαστικές διαδικασίες που προκάλεσαν έντονη κοινωνική φόρτιση, πολυετή έρευνα και εκτεταμένη δημοσιογραφική κάλυψη.

Μερικές από τις εκατοντάδες υποθέσεις με τις οποίες ασχολήθηκε και έγιναν γνωστές είναι οι εξής:

Η δίκη της «17 Νοέμβρη» και η εκπροσώπηση της οικογένειας του Χρήστου Μάτη

Μία από τις σημαντικότερες παρουσίες του Σταύρου Γεωργίου στα ελληνικά δικαστικά χρονικά καταγράφηκε στη μεγάλη δίκη της «17 Νοέμβρη» το 2003. Στη συγκεκριμένη διαδικασία δεν συμμετείχε ως δικηγόρος κάποιου κατηγορουμένου. Εκπροσωπούσε ως συνήγορος πολιτικής αγωγής την οικογένεια του αστυφύλακα Χρήστου Μάτη, ο οποίος είχε δολοφονηθεί κατά τη διάρκεια ληστείας σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα, την παραμονή των Χριστουγέννων του 1984. Η υπόθεση του Χρήστου Μάτη είχε ιδιαίτερη σημασία για την αποκάλυψη της δράσης της οργάνωσης. Το υπηρεσιακό περίστροφο που είχε αφαιρεθεί από τον αστυνομικό μετά τη δολοφονία του εντοπίστηκε πολλά χρόνια αργότερα στην τσάντα του Σάββα Ξηρού, μετά την έκρηξη στον Πειραιά τον Ιούνιο του 2002. Το εύρημα αποτέλεσε έναν από τους κρίσιμους συνδετικούς κρίκους ανάμεσα σε παλαιότερες εγκληματικές ενέργειες και στους συλληφθέντες για τη δράση της «17 Νοέμβρη». Κατά την ακροαματική διαδικασία, ο Σταύρος Γεωργίου υπέβαλε ερωτήσεις στον Δημήτρη Κουφοντίνα σχετικά με τη δολοφονία του αστυνομικού και την άρνηση της οργάνωσης να αναλάβει την ευθύνη για τη συγκεκριμένη ενέργεια. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα πρακτικά της εποχής, επέμεινε στο ζήτημα του όπλου που είχε κλαπεί από τον Χρήστο Μάτη και αργότερα βρέθηκε στην κατοχή του Σάββα Ξηρού.

Στην τελική του αγόρευση υποστήριξε ότι οι καταθέσεις και η απολογία του Πάτροκλου Τσελέντη παρουσίαζαν αντιφάσεις. Διατύπωσε, επίσης, διαφορετική εκτίμηση από εκείνη που αποδιδόταν στο παραπεμπτικό βούλευμα ως προς το ποιος είχε πυροβολήσει τον Χρήστο Μάτη. Παράλληλα, αμφισβήτησε ότι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος αποτελούσε τον μοναδικό αρχηγό της οργάνωσης και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπήρχαν και άλλα, ασύλληπτα μέλη της «17 Νοέμβρη».

Η εξαφάνιση του μικρού Άλεξ στη Βέροια

Η υπόθεση που συνδέθηκε έντονα με το όνομα του Σταύρου Γεωργίου ήταν η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι στη Βέροια, τον Φεβρουάριο του 2006. Ο Άλεξ εξαφανίστηκε αφού έφυγε από προπόνηση μπάσκετ και η τύχη του εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα ανεξιχνίαστα μυστήρια της σύγχρονης Ελλάδας. Στο επίκεντρο της έρευνας βρέθηκαν πέντε ανήλικοι. Η υπόθεση κατέληξε σε δικαστικές αποφάσεις, ωστόσο η σορός του παιδιού δεν εντοπίστηκε ποτέ.

Ο Σταύρος Γεωργίου, μαζί με την Ελίζα Βόζενμπεργκ, ανέλαβε την υπεράσπιση του 13χρονου τότε ανήλικου βορειοηπειρωτικής καταγωγής που κατηγορήθηκε για συμμετοχή στην υπόθεση. Αυτό επιβεβαιώνεται από δημοσιεύματα του 2006 και του 2007, τα οποία τον αναφέρουν ρητά ως συνήγορο του ανήλικου και της οικογένειάς του.

Η υπερασπιστική πλευρά αμφισβήτησε κρίσιμες πτυχές της προανακριτικής διαδικασίας και έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις μεταβολές και στις αντιφάσεις που φέρονταν να παρουσιάζουν οι καταθέσεις των ανηλίκων. Ο ίδιος ο Γεωργίου είχε δηλώσει, κατά την περίοδο των απολογιών των γονέων, ότι οι καταθέσεις περιείχαν νέα και σημαντικά στοιχεία και ότι η διερεύνηση της υπόθεσης δεν επρόκειτο να ολοκληρωθεί απλώς με τις απολογίες.

Η υπόθεση εξελίχθηκε σε ιδιαίτερα συγκρουσιακό πεδίο και εκτός δικαστικής αίθουσας. Τον Αύγουστο του 2006, ο Σταύρος Γεωργίου και η Ελίζα Βόζενμπεργκ κατέθεσαν αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, καταγγέλλοντας ότι οι ίδιοι, ο εντολέας τους, η οικογένειά του, άλλος δικηγόρος της υπόθεσης και μάρτυρες δέχονταν απειλές. Υποστήριζαν, μάλιστα, ότι η οικογένεια του ανήλικου είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη Βέροια.

Με την αναφορά τους ζητούσαν να εξεταστεί η μεταφορά της ανάκρισης και της δικογραφίας στη Θεσσαλονίκη, επικαλούμενοι λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας του εντολέα τους. Την ίδια περίοδο, ο Γεωργίου είχε παραπεμφθεί στο Πειθαρχικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών λόγω των συχνών τηλεοπτικών του εμφανίσεων και των δημόσιων παρεμβάσεών του για την υπόθεση.

Η δολοφονία και ο τεμαχισμός της τετράχρονης Άννυ

Το 2015 ο Σταύρος Γεωργίου βρέθηκε στο επίκεντρο ακόμη μιας υπόθεσης που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, αυτή της δολοφονίας της τετράχρονης Άννυ Μπορίσοβα. Αρχικά η υπόθεση αντιμετωπίστηκε ως εξαφάνιση. Η μητέρα του παιδιού, Δημητρίνα Μπορίσοβα, είχε εμφανιστεί σε τηλεοπτική εκπομπή μαζί με τον δικηγόρο της, Σταύρο Γεωργίου, προτού αποκαλυφθεί η πραγματική διάσταση της υπόθεσης. Μετά την αποκάλυψη ότι το παιδί είχε δολοφονηθεί, ο Γεωργίου εκπροσώπησε τη μητέρα της Άννυ, η οποία συνελήφθη και κατηγορήθηκε στο πλαίσιο της υπόθεσης. Δημοσιεύματα της εποχής τον κατονομάζουν σαφώς ως δικηγόρο της, ενώ ο ίδιος έκανε δημόσιες δηλώσεις σχετικά με την ψυχολογική της κατάσταση και τη θέση της απέναντι σε όσα αποκαλύπτονταν.

Η βασική υπερασπιστική θέση ήταν ότι η μητέρα δεν γνώριζε τη δολοφονία του παιδιού της. Ο Γεωργίου υποστήριζε ότι η εντολέας του βρισκόταν στο εξωτερικό κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα και ότι είχε παραπλανηθεί από τον πατέρα της Άννυ σχετικά με την τύχη του παιδιού.

Μετά την πρωτόδικη απόφαση, η μητέρα δήλωσε δημοσίως ότι ο Σταύρος Γεωργίου είχε ασκήσει έφεση για λογαριασμό της. Όπως ανέφερε, επιδίωκε να απομακρύνει το στίγμα ότι γνώριζε τι είχε συμβεί στην κόρη της, χαρακτηρίζοντας το ζήτημα πρωτίστως ηθικό.

Ορισμένα δημοσιεύματα των πρώτων ημερών τον περιέγραψαν ως συνήγορο και των δύο γονέων. Ωστόσο, καθώς η υπόθεση εξελίχθηκε και προέκυψε σύγκρουση συμφερόντων, η σταθερά και καλύτερα τεκμηριωμένη ιδιότητά του στη δικαστική διαδικασία ήταν εκείνη του συνηγόρου της μητέρας. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται προσοχή στην αναπαραγωγή των αρχικών δημοσιευμάτων, τα οποία γράφτηκαν την ώρα που τα πραγματικά περιστατικά μεταβάλλονταν ταχύτατα.

Η υπόθεση της δολοφονίας του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη

Μία από τις σημαντικότερες νεότερες υποθέσεις στις οποίες εμφανίζεται ο Σταύρος Γεωργίου είναι η μεγάλη δικογραφία για τα επεισόδια στου Ρέντη και τον θανάσιμο τραυματισμό του αστυνομικού Γιώργου Λυγγερίδη. Τον Απρίλιο του 2024, κατά τη διάρκεια των μαζικών απολογιών των συλληφθέντων, ο Γεωργίου αναφερόταν ως συνήγορος ενός από τους κατηγορουμένους. Είχε δηλώσει ότι δεν υπήρχαν μαρτυρίες που να εμφανίζουν τον εντολέα του να πραγματοποιεί κάποια επιλήψιμη πράξη και είχε εκφράσει την άποψη ότι τμήμα της δικογραφίας δεν στηριζόταν σε επαρκή εξατομικευμένα στοιχεία.

Η εξαφάνιση και ο θάνατος του Στάθη Άνθη στη Βρετανία

Το 2021 ο Σταύρος Γεωργίου εκπροσώπησε την οικογένεια του 33χρονου Στάθη Άνθη, ο οποίος είχε εξαφανιστεί στη νοτιοδυτική Αγγλία, όπου εργαζόταν σε ξενοδοχείο. Ο Άνθης εξαφανίστηκε στις 8 Μαρτίου 2021 από την περιοχή του Πλίμουθ και η σορός του εντοπίστηκε αργότερα σε ακτή του Ντέβον. Ο Γεωργίου εμφανίστηκε δημοσίως ως δικηγόρος της οικογένειας και ανακοίνωσε ότι η ταυτοποίηση είχε γίνει μέσω DNA.

Παράλληλα, είχε αναφερθεί σε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Στάθης Άνθης είχε εκφράσει ενόχληση για την ύπαρξη κρυφής κάμερας σε χώρο προσωπικού του ξενοδοχείου. Ο Γεωργίου είχε μεταφέρει τη θέση της οικογένειας ότι έπρεπε να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες της εξαφάνισης και του θανάτου του.

Στην υπόθεση αυτή ο ρόλος του δεν ήταν εκείνος του ποινικού υπερασπιστή, αλλά του νομικού εκπροσώπου της οικογένειας ενός αγνοουμένου που στη συνέχεια εντοπίστηκε νεκρός.

Η υπόθεση των καθηγητών του Πανεπιστημίου Κρήτης

Ο Σταύρος Γεωργίου είχε συμμετάσχει επίσης στη μακρά δικαστική υπόθεση που αφορούσε καταγγελίες σχετικά με τη διαδικασία επιλογής φοιτητών σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Κρήτης και τον θάνατο του καθηγητή Στέφανου Αλεξανδρόπουλου. Στη δίκη εμφανίστηκε ως συνήγορος υπεράσπισης δύο εκ των κατηγορούμενων πανεπιστημιακών καθηγητών. Κατά την ακροαματική διαδικασία υπέβαλε ερωτήσεις σε μάρτυρες σχετικά με τον τρόπο μοριοδότησης των φοιτητών και τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη των πανεπιστημιακών οργάνων.

Η διαδικασία είχε προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις μέσα στη δικαστική αίθουσα. Δημοσιεύματα της εποχής κατέγραφαν ακόμη και λεκτική σύγκρουση του Γεωργίου με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία εκπροσωπούσε την πλευρά της πολιτικής αγωγής.

Η υπόθεση ξυλοδαρμού της Μαντώς Τζαβάρα

Ο Σταύρος Γεωργίου υπήρξε δικηγόρος της Μαντώς Τζαβάρα στην υπόθεση της καταγγελίας της σε βάρος του πρώην συντρόφου της και παλαίμαχου καλαθοσφαιριστή Μανώλη Παπαμακάριου. Η υπόθεση άρχισε το 2019, όταν η Τζαβάρα κατήγγειλε ότι είχε δεχθεί βίαιη επίθεση και κατέθεσε μήνυση. Ο Γεωργίου εμφανιζόταν από την αρχή ως δικηγόρος της και έκανε δημόσιες δηλώσεις σχετικά με τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης και την ποινική διαδικασία.

Η δικαστική διαδικασία ολοκληρώθηκε το 2025 με καταδίκη του κατηγορουμένου για επικίνδυνη σωματική βλάβη, απειλή και οπλοχρησία, ενώ αθωώθηκε για άλλες πράξεις. Μετά την απόφαση, ο Γεωργίου, ως δικηγόρος της παθούσας, τη χαρακτήρισε δίκαιη αλλά επιεική.

Η απάτη των 259.000 ευρώ από ιερέα στην Καβάλα

Το 2025 ο Σταύρος Γεωργίου εμφανίστηκε ως δικηγόρος 75χρονου άνδρα από την Καβάλα, ο οποίος κατήγγειλε ότι ιερέας τού απέσπασε το ποσό των 259.000 ευρώ. Σύμφωνα με τη δικογραφία, όπως παρουσιάστηκε δημοσίως από τον δικηγόρο, ο ιερέας είχε πείσει τον ηλικιωμένο να τον καταστήσει συνδικαιούχο σε τραπεζικό λογαριασμό, υποσχόμενος καλύτερη απόδοση των χρημάτων. Στη συνέχεια φέρεται να έκανε ανάληψη του ποσού και να χρησιμοποίησε μέρος του για εργασίες στο σπίτι του.

Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών. Ο Γεωργίου εκπροσωπούσε τον ηλικιωμένο ως δικηγόρος του θύματος και είχε παρουσιάσει δημοσίως τις βασικές πτυχές της υπόθεσης.

Η υπόθεση αυτή δείχνει ότι ο Γεωργίου δεν ασχολούνταν αποκλειστικά με ανθρωποκτονίες ή βαριά εγκλήματα κατά της ζωής, αλλά και με σοβαρά οικονομικά αδικήματα.