ΑΑΔΕ για Τυχεροπούλου: Δεν θα την ξαναπροσλάβουμε γιατί καταργήσαμε τη θέση – Μόνο αποζημίωση μπορεί να της δώσουμε

Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) με επικεφαλής το Γιώργο Πιτσιλή απάντησε στη δήλωση του δικηγόρου της κυρίας Τυχεροπούλου, η οποία ήταν βασική μάρτυρας του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο δικηγόρος της κυρίας Τυχεροπούλου Αντώνης Βαγιάνος εξέφρασε με δημόσια δήλωση την έντονη αντίδραση για την έφεση που άσκησε η ΑΑΔΕ κατά της δικαστικής απόφασης που είχε κρίνει παράνομη και καταχρηστική την καθαίρεση της κυρίας ΡΤυχεροπουλου και διέτασσε την επανατοποθέτησή της στη θέση της Διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου.

Η δήλωση υποστηρίζει ότι η καθαίρεση της Τυχεροπούλου ήταν εκδικητική, χωρίς προηγούμενη πειθαρχική διαδικασία ή δικαστική απόφαση, και συνδέεται με τη συνεργασία της με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Παράλληλα, κατηγορεί τη διοίκηση της ΑΑΔΕ και τον διοικητή Γ. Πιτσιλή για επιλεκτική μεταχείριση. Από τη μία, όπως αναφέρεται, διατηρούνται σε θέσεις ευθύνης στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ που φέρονται να ερευνώνται, ενώ από την άλλη η Τυχεροπούλου παραμένει εκτός ελεγκτικών αρμοδιοτήτων παρά τις καλές αξιολογήσεις της και την ευνοϊκή δικαστική κρίση.

Ο Βαγιάνος αναφέρει επίσης ότι μετά την κοινοποίηση της απόφασης, στις 31 Μαρτίου 2026, ζήτησε συνάντηση με τη διοίκηση της ΑΑΔΕ για συναινετική συμμόρφωση, αλλά το αίτημα αγνοήθηκε για εβδομάδες, πρωτοκολλήθηκε καθυστερημένα και τελικά απορρίφθηκε ως «μη σκόπιμο».

Η ΑΑΔΕ απάντησε αναφέροντας ότι είναι ανακριβές πως η δικαστική απόφαση συνεπάγεται υποχρέωση επανατοποθέτησής της ως προϊσταμένης στη Διεύθυνση Εσωτερικού Ελέγχου του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς η συγκεκριμένη θέση δεν υφίσταται από την 1/1/2026, μετά την ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Κατά την Αρχή, το μόνο πιθανό ζήτημα, εφόσον απορριφθούν τα ένδικα μέσα, είναι η καταβολή χρηματικών ποσών. Η ανακοίνωση προσθέτει ότι οι θέσεις ευθύνης στην ΑΑΔΕ καλύπτονται μόνο μέσω ανοικτών και νόμιμων διαδικασιών επιλογής, χωρίς δυνατότητα παράκαμψης των προβλεπόμενων κριτηρίων. Τέλος, η ΑΑΔΕ δηλώνει ότι εφαρμόζει ενιαία το θεσμικό πλαίσιο για όλους τους εργαζομένους της, σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις από τις οποίες προκύπτει υποχρέωση συμμόρφωσης και αναμένει αντίστοιχο σεβασμό των νόμιμων υπηρεσιακών διαδικασιών από τους υπαλλήλους της.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθούν δύο ρπαγματα:

1. Η ΑΑΔΕ κατήργησε τη συγκεκριμένη θέση, όταν ο ΟΠΕΚΕΠΕ ενσωματώθηκε στην ΑΑΔΕ.
2. Η ΑΑΔΕ είχε εκδώσει ανακοίνωση στις 30.3.2026 ότι θα εφαρμόσει την απόφαση της Δικαιοσύνης σχετικά με την υπόθεση της Παρασκευής Τυχεροπούλου, ενώ εξέταζε την άσκηση των προβλεπόμενων ένδικων μέσων, με στόχο την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

   Ποιός από τους παραπάνω προσπίζεται το δημόσιο συμφέρον είναι στην κρίση καθενός.

Εδώ η δήλωση του Αντώνη Βαγιάνου και ακολουθεί η ανακοίνωση της ΑΑΔΕ

«Με έκπληξη και εύλογο προβληματισμό πληροφορούμαστε την άσκηση έφεσης εκ μέρους της ΑΑΔΕ κατά της υπ’ αριθ. 411/2026 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική η καθαίρεση της Π. Τυχεροπούλου και διατάχθηκε η επανατοποθέτησή της στη θέση της Διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου.

Και ρωτάμε: Τι ακριβώς υπερασπίζεται ο Διοικητής της ΑΑΔΕ προσβάλλοντας την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου; Υπερασπίζεται τις ενέργειες της Διοίκησης του πρώην Προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ, κ. Μπαμπασίδη εναντίον της Π. Τυχεροπούλου; Υπερασπίζεται την κρίση του περί υποτιθέμενης «υπηρεσιακής ανεπάρκειάς» της;

Υπερασπίζεται την καθαίρεσή της και τη στοχοποίησή της, παρά τις άριστες αξιολογήσεις της, χωρίς καμία πειθαρχική έρευνα και παρά τη συνδρομή της στις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; Και αν πράγματι υπερασπίζεται όλα αυτά, για ποιο λόγο δεν επιφυλάσσει την ίδια μεταχείριση για τα στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ που διατηρεί στις θέσεις τους, παρότι αναφέρονται ως ερευνώμενα σε δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και πληροφορίες της επίορκης δράσης τους έχουν κατακλύσει τη δημόσια σφαίρα;

Όλοι κρίνονται και οφείλουν να ενεργούν με γνώμονα τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία. Ωστόσο, η στάση του κ. Πιτσιλή δημιουργεί εύλογα την εικόνα εφαρμογής διαφορετικών μέτρων και σταθμών: αφενός, ανοχή και θεσμική προστασία σε πρόσωπα για τα οποία έχουν δημοσίως διατυπωθεί υπόνοιες επίορκης και παράνομης συμπεριφοράς και, αφετέρου, πλήρης αποστέρηση κάθε εγγύησης για την Π. Τυχεροπούλου, η οποία, χωρίς καμία προηγούμενη πειθαρχική ή ποινική εμπλοκή, απομακρύνθηκε από τη θέση της και παραμένει εκτοπισμένη εκτός νέου ΟΠΕΚΕΠΕ χωρίς ελεγκτικές αρμοδιότητες.

Η επίδικη απόφαση καθαίρεσης της Π. Τυχεροπούλου, την οποία ακόμη και σήμερα εφαρμόζει εν τοις πράγμασι ο κ. Πιτσιλής, δεν ερείδεται σε καμία προηγούμενη πειθαρχική διαδικασία ούτε φυσικά σε κάποια δικαστική απόφαση. Αντιθέτως, όπως αποδείχθηκε δικαστικά, αποτέλεσε πράξη προδήλως εκδικητική, στρεφόμενη κατά μιας υπαλλήλου που επιτελούσε τα καθήκοντά της, μεταξύ άλλων συνεργαζόμενη με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Είναι δε ενδεικτικό του μεγέθους της κακοπιστίας ότι ως λόγος καθαίρεσης αναφέρεται ακόμη και η «δικαιολογημένη απουσία» της λόγω αυτής ακριβώς της συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Είναι άραγε υπερασπίσιμα όλα αυτά;

Αν η Διοίκηση της ΑΑΔΕ θεωρεί ότι δε δύναται, λόγω του τεκμηρίου της αθωότητας, να λάβει πειθαρχικά μέτρα εναντίον στελεχών που φέρονται εμπλεκόμενα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και παραμένουν στις θέσεις Προϊσταμένων Διευθύνσεων ή Τμημάτων, πως είναι δυνατόν να θεωρεί εύλογη και θεμιτή διοικητική πρακτική την καθαίρεση της Π. Τυχεροπούλου χωρίς καμία απολύτως αντικειμενική ένδειξη παρανομίας και χωρίς καν προηγούμενη πειθαρχική ή δικαστική δίωξη; Πως είναι δυνατόν οι θεσμικές εγγυήσεις να ισχύουν επιλεκτικά για ορισμένους και να παρακάμπτονται στην περίπτωση της Π. Τυχεροπούλου, η οποία δυστυχώς παραμένει στοχοποιημένη ακόμη και σήμερα παρά την πολυδιαφημισμένη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ;

Σε σχέση με τη μεταχείριση που επιφυλάσσει η ΑΑΔΕ στην Π. Τυχεροπούλου, θα πρέπει να λεχθούν και τα κάτωθι:

Στις 31.3.2026, ταυτόχρονα με την κοινοποίηση της απόφασης που δικαίωνε την Π. Τυχεροπούλου, απευθύναμε, σε θεσμικό και απολύτως συναινετικό τόνο, αίτημα συνάντησης προς τον Διοικητή κ. Πιτσιλή και τον αρμόδιο Προϊστάμενο κ. Καββαδά, με αποκλειστικό σκοπό την εξεύρεση λύσης και την ομαλή συμμόρφωση προς τη δικαστική κρίση.

Ως απάντηση εισπράξαμε σιωπή. Όχι μόνο δεν ορίστηκε συνάντηση, αλλά επί εβδομάδες η ΑΑΔΕ αρνούνταν ακόμη και να μας χορηγήσει αριθμό πρωτοκόλλου για το αίτημά μας. Τελικώς, κατόπιν επανειλημμένων οχλήσεων, στις 27.4.2026, ταυτόχρονα με την απόρριψη του αιτήματός μας για συνάντηση την οποία το Γραφείο του Διοικητή της ΑΑΔΕ «δεν κρίνει σκόπιμη», ενημερωθήκαμε ότι το από 31.3.2026 αίτημά μας έλαβε αριθμό πρωτοκόλλου με ημερομηνία… 22.4.2026, δηλαδή 22 ημέρες μετά τη λήψη του.

Η Π. Τυχεροπούλου, όπως προκύπτει, δεν δικαιούται, κατά την αντίληψη της Διοίκησης, καν τα στοιχειώδη: καμία ακρόαση, καμία θεσμική αντιμετώπιση, ούτε καν την τυπική διοικητική καταγραφή του αιτήματός της χωρίς επίμονη διεκδίκηση. Η διαφοροποίηση αυτή σε σχέση με τη μεταχείριση άλλων στελεχών δεν μπορεί παρά να γεννά σοβαρά ερωτήματα για την ίση μεταχείριση και την αμεροληψία της Διοίκησης.

Υπό τα δεδομένα αυτά, η άσκηση έφεσης δεν εκλαμβάνεται ως άσκηση θεμιτού ένδικου μέσου, αλλά ως επιλογή συνέχισης μιας προδήλως άδικης και ήδη δικαστικά αποδοκιμασθείσας διοικητικής πρακτικής. Η Διοίκηση της ΑΑΔΕ φαίνεται να επιλέγει, αντί της αποκατάστασης της νομιμότητας, την εξακολούθηση και τη θεσμική κάλυψη πράξεων της προηγούμενης ερευνώμενης διοίκησης.

Η Π. Τυχεροπούλου θα συνεχίσει να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της με όλα τα νόμιμα μέσα. Και η Δικαιοσύνη, όπως ήδη απέδειξε, παραμένει ο τελικός κριτής όλων.

Αθήνα, 4 Μαΐου 2026».

Η ανακοίνωση της ΑΑΔΕ: 
«1. Η ΑΑΔΕ, ως δημόσια υπηρεσία, προβαίνει στην άσκηση ενδίκων βοηθημάτων και μέσων σύμφωνα με τη νόμιμη διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει σχετική εισήγηση των νομικών παραστατών της και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (συναφής η από 31/3/2026 ενημέρωσή μας προς τα ΜΜΕ). Η άσκηση ενδίκων βοηθημάτων και μέσων αποτελεί ταυτόχρονα δικαίωμα και υποχρέωση της Υπηρεσίας, για την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Η μη άσκηση ενδίκου μέσου, παρά τη σχετική θετική εισήγηση προς τις αρμόδιες υπηρεσίες της ΑΑΔΕ, εγείρει ζήτημα πειθαρχικής και ποινικής ευθύνης των αρμοδίων οργάνων της Υπηρεσίας. Πολύ περισσότερο, όταν το αντικείμενο της δικαστικής διαφοράς, σε υποθέσεις τέτοιας φύσης, είναι η καταβολή χρηματικών ποσών από δημόσιους πόρους, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση.

2. Σε διάφορα δημοσιεύματα και αναφορές επιχειρείται να δοθεί η εντύπωση ότι η έκδοση της μη εκτελεστής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου επί της εν λόγω υπόθεσης, η οποία, σημειωτέον, συζητήθηκε πριν από την ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, συνεπάγεται την υποχρέωση της ΑΑΔΕ να επανατοποθετήσει την εν λόγω υπάλληλο ως προϊσταμένη της Διεύθυνσης Εσωτερικού Ελέγχου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τούτο είναι ανακριβές, διότι η εν λόγω θέση ευθύνης δεν υφίσταται από 1/1/2026, μετά την ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, καθώς οι συγκεκριμένες αρμοδιότητες εσωτερικού ελέγχου μεταφέρθηκαν στην υφιστάμενη Διεύθυνση Εσωτερικού Ελέγχου της ΑΑΔΕ, η οποία λειτουργεί από συστάσεως της Αρχής, την 1/1/2017, και στην οποία, σύμφωνα με τον Οργανισμό της ΑΑΔΕ, πάντοτε προΐσταται υπάλληλος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης (ΠΕ). Συνεπώς, δεν τίθεται ζήτημα επανατοποθέτησης της εν λόγω υπαλλήλου στην καταργηθείσα θέση ευθύνης από 1/1/2026 και μετά, αλλά μόνο τυχόν καταβολής χρηματικών ποσών από δημόσιους πόρους προς την εν λόγω υπάλληλο, σε περίπτωση απόρριψης των ένδικων μέσων.

3. Η τοποθέτηση υπαλλήλων σε θέσεις ευθύνης της ΑΑΔΕ διενεργείται μέσω ανοικτών διαδικασιών, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια που προβλέπονται στον Νόμο και τον Οργανισμό της Αρχής. Δεν είναι νομικά δυνατή η τοποθέτηση σε θέση ευθύνης, χωρίς την πλήρη τήρηση των νόμιμων προϋποθέσεων ούτε η παράκαμψη της διαδικασίας επιλογής.

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η μη άσκηση ένδικου μέσου στην προκειμένη περίπτωση θα αποτελούσε όχι μόνο προνομιακή μεταχείριση, αλλά και λόγο αναζήτησης πειθαρχικών και ποινικών ευθυνών από τα αρμόδια όργανα της ΑΑΔΕ που παρέλειψαν να προβούν στις προβλεπόμενες ενέργειες.

Η ΑΑΔΕ σέβεται τα δικαιώματα του συνόλου των 12.000 των εργαζόμενων της και εφαρμόζει ενιαία το θεσμικό πλαίσιο, με βάση τις αρχές της ισότητας, της αμεροληψίας και της μη διάκρισης, με στόχο τη διασφάλιση της νομιμότητας και της ορθής λειτουργίας της Διοίκησης. Αυτονόητα, εφαρμόζει όλες τις δικαστικές αποφάσεις από τις οποίες προκύπτει υποχρέωση συμμόρφωσής της. Ταυτόχρονα αναμένει από τους υπαλλήλους της τον σεβασμό των διαδικασιών που προβλέπονται στον νόμο και το κανονιστικό πλαίσιο και αφορούν στην υπηρεσιακή τους κατάσταση και εξέλιξη».