FT: Πώς η ελληνική ναυτιλία άλλαξε τους σχεδιασμούς της ΕΕ για το ρωσικό LNG

Η ισορροπία ανάμεσα στη γεωπολιτική πίεση προς τη Ρωσία και την προστασία των ευρωπαϊκών οικονομικών συμφερόντων αποδεικνύεται πιο εύθραυστη από ποτέ.

Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα των Financial Times, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγκάστηκε να επανεξετάσει το εύρος των νέων κυρώσεων κατά της Μόσχας, ύστερα από τις έντονες επιφυλάξεις που διατύπωσε η ελληνική κυβέρνηση για τις συνέπειες που θα είχε μια καθολική απαγόρευση μεταφοράς ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από ευρωπαϊκά πλοία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συμφωνία στην ΕΕ για το 21ο πακέτο κυρώσεων: Η Ελλάδα εξασφάλισε εξαίρεση για το ρωσικό LNG και Προκοπίου

Η Αθήνα ήρε το βέτο της μετά τον συμβιβασμό για τη μεταφορά ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου σε τρίτες χώρες - Στο επίκεντρο η Dynagas του Γιώργου Προκοπίου

Στο επίκεντρο των ελληνικών παρεμβάσεων βρέθηκε η Dynagas, η ναυτιλιακή εταιρεία του εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου, η οποία διαθέτει έναν από τους πλέον εξειδικευμένους στόλους μεταφοράς LNG διεθνώς. Όπως αναφέρουν οι Financial Times, η Αθήνα προειδοποίησε ότι μια οριζόντια απαγόρευση θα προκαλούσε δυσανάλογο πλήγμα στην εταιρεία, αλλά και συνολικά στην ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής ναυτιλίας.

Η παρέμβαση της ελληνικής πλευράς φέρεται να επηρέασε τη διαπραγμάτευση του πακέτου κυρώσεων, καθώς στις Βρυξέλλες επικράτησε η άποψη ότι η πλήρης απαγόρευση θα μπορούσε να αποδειχθεί περισσότερο επιζήμια για ευρωπαϊκές ναυτιλιακές επιχειρήσεις παρά για τη Ρωσία. Άλλωστε, η μεταφορά ρωσικού LNG θα μπορούσε να συνεχιστεί από στόλους τρίτων χωρών, περιορίζοντας σημαντικά την αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου μέτρου.

Το «βάρος» της ελληνικής ναυτιλίας

Η υπόθεση καταδεικνύει τις αντιφάσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή πολιτική κυρώσεων. Από τη μία πλευρά, οι Βρυξέλλες επιδιώκουν να περιορίσουν τα ενεργειακά έσοδα της Ρωσίας, εντείνοντας την οικονομική πίεση προς το Κρεμλίνο. Από την άλλη, η εφαρμογή αυστηρότερων περιορισμών αγγίζει άμεσα στρατηγικούς τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας, όπως η ελληνική ναυτιλία, η οποία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές ενέργειας.

Η ελληνική κυβέρνηση υποστήριξε ότι οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές χωρίς να δημιουργούν στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό ή να μεταφέρουν απλώς το μεταφορικό έργο σε ναυτιλιακές εταιρείες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το επιχείρημα αυτό φαίνεται να βρήκε απήχηση στις διαβουλεύσεις, οδηγώντας σε πιο προσεκτική προσέγγιση ως προς τις μεταφορές LNG, σε αντίθεση με άλλους τομείς του ρωσικού ενεργειακού εμπορίου όπου οι περιορισμοί παραμένουν αυστηρότεροι.

Πέρα από την άμεση επιχειρηματική διάσταση, η υπόθεση αποτυπώνει τη βαρύτητα που εξακολουθεί να έχει η ελληνική ναυτιλία στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Με τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στην Ευρώπη και ηγετική θέση στις μεταφορές υγροποιημένου φυσικού αερίου, η Ελλάδα διαθέτει σημαντική διαπραγματευτική ισχύ κάθε φορά που οι ευρωπαϊκές αποφάσεις επηρεάζουν τη λειτουργία της διεθνούς ναυτιλιακής αγοράς.

Το δημοσίευμα των Financial Times φωτίζει, τέλος, ένα κρίσιμο στοιχείο των ευρωπαϊκών διαπραγματεύσεων, ότι όσο οι κυρώσεις επεκτείνονται σε κλάδους με παγκόσμια δραστηριότητα, τόσο δυσκολότερο γίνεται να επιτευχθεί η ισορροπία μεταξύ γεωπολιτικών επιδιώξεων και οικονομικού ρεαλισμού. Και στην περίπτωση του ρωσικού LNG, η Ελλάδα φαίνεται ότι κατάφερε να μετατρέψει τις επιφυλάξεις της σε παράγοντα αναθεώρησης της ευρωπαϊκής στρατηγικής.