Μαρκ Έσπερ στους FT: «Οι ΗΠΑ δεν θα νικήσουν το Ιράν με βομβαρδισμούς»

Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής στο Ιράν αντιμετωπίζει με έντονο σκεπτικισμό ο πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ, Μαρκ Έσπερ, ο οποίος προειδοποιεί ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να πετύχει τους στρατηγικούς της στόχους αποκλειστικά μέσω αεροπορικών επιθέσεων.

Σε συνέντευξή του στους Financial Times, ο Έσπερ εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στην προοπτική μιας εκστρατείας που θα βασίζεται κυρίως στους βομβαρδισμούς, εκτιμώντας ότι η στρατιωτική πίεση από μόνη της δεν αρκεί για να μεταβάλει τη συμπεριφορά της Τεχεράνης. «Δεν πρόκειται να κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο από αέρος», τονίζει χαρακτηριστικά, ενώ προσθέτει ότι «οι περισσότεροι βομβαρδισμοί δεν θα αλλάξουν τη συμπεριφορά του Ιράν».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ανεξέλεγκτη πολεμική ανάφλεξη στον Κόλπο με σφοδρά αμερικανικά πλήγματα και ιρανικά αντίποινα

Η Ουάσιγκτον σφυροκοπά το ιρανικό έδαφος και επιβάλλει ναυτικό αποκλεισμό ενώ η Τεχεράνη απαντά με επιθέσεις σε Κουβέιτ και Μπαχρέιν

Η στρατηγική της πίεσης

Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό Άμυνας, μια πιο αποτελεσματική στρατηγική θα ήταν η άσκηση μακροχρόνιας οικονομικής πίεσης σε συνδυασμό με τη διεθνή διπλωματία. Όπως υποστηρίζει, η αλλαγή της στάσης της ιρανικής ηγεσίας απαιτεί χρόνο, υπομονή και στενό συντονισμό με τους συμμάχους των ΗΠΑ και δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εντατικοποίηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Οι δηλώσεις Έσπερ έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αποφασισμένος να κλιμακώσει την πίεση προς την Τεχεράνη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων κατά ιρανικών στόχων. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Reuters, στην Ουάσιγκτον εξετάζονται πρόσθετες στρατιωτικές επιλογές, ενώ οι πρόσφατες αμερικανικές επιχειρήσεις θεωρούνται προπαρασκευαστικές κινήσεις για πιθανή περαιτέρω κλιμάκωση.

Ο πρώην επικεφαλής του Πενταγώνου προειδοποιεί, πάντως, ότι η συνέχιση των αεροπορικών πληγμάτων χωρίς μια ευρύτερη στρατηγική κινδυνεύει να παρατείνει τη σύγκρουση, χωρίς να οδηγήσει σε ουσιαστική αλλαγή της στάσης της ιρανικής ηγεσίας ή σε μια βιώσιμη πολιτική λύση.