Νέα προειδοποίηση από φούρνους και ζαχαροπλαστεία (Ε.ΕΠ.Α.Ζ.): Ο κλάδος σβήνει, η παράδοση κινδυνεύει να γίνει ανάμνηση

Σήμα κινδύνου για το μέλλον της ελληνικής αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής εκπέμπει η Ελληνική Ένωση Επιχειρήσεων Αρτοποιίας και Ζαχαροπλαστικής (Ε.ΕΠ.Α.Ζ.), προειδοποιώντας ότι οι επιχειρήσεις του κλάδου έχουν φτάσει στα όρια των αντοχών τους και ότι, χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις, ο παραδοσιακός φούρνος και το ζαχαροπλαστείο κινδυνεύουν να αποτελέσουν εικόνες του παρελθόντος.

Με ανακοίνωσή της, η Ε.ΕΠ.Α.Ζ. περιγράφει μια ολοένα πιο ασφυκτική πραγματικότητα για τις επιχειρήσεις: υψηλό ενεργειακό κόστος, αυξημένες τιμές πρώτων υλών, φορολογικές επιβαρύνσεις, μη μισθολογικό και λειτουργικό κόστος, σύνθετη και συνεχώς μεταβαλλόμενη νομοθεσία, αλλά και τη γενικότερη ακρίβεια. Σύμφωνα με την Ένωση, το σύνολο αυτών των παραγόντων οδηγεί τις επιχειρήσεις «έξω από τα όρια της αντοχής τους».

Η εικόνα που μεταφέρει η Ένωση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, το ενδιαφέρον για διαδοχή μειώνεται, ενώ η νέα γενιά, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση, εκτιμά ότι η συγκεκριμένη δουλειά «δεν πληρώνεται» και αποχωρεί.

Η Ε.ΕΠ.Α.Ζ. κάνει λόγο για έναν κλάδο που ερημώνει και προειδοποιεί ότι ένας από τους λίγους εναπομείναντες παραγωγικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας σταδιακά σβήνει.

Η αρτοποιία και η ζαχαροπλαστική, όπως επισημαίνει, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την ελληνική καθημερινότητα, την οικογένεια, τις γιορτές, τις θρησκευτικές παραδόσεις και τη συλλογική μνήμη. Το φρέσκο ψωμί, τα αρτοσκευάσματα και τα παραδοσιακά γλυκά αποτελούν, σύμφωνα με την ανακοίνωση, μέρος της πολιτισμικής και εθνικής μας ταυτότητας.

«Από το χειροποίητο στο βιομηχανικό»

Η προειδοποίηση της Ε.ΕΠ.Α.Ζ. κορυφώνεται με ένα ιδιαίτερα αιχμηρό δίλημμα για το μέλλον του κλάδου. Εάν η σημερινή κατάσταση συνεχιστεί, η Ένωση εκτιμά ότι η αγορά οδηγείται:

• Από το φρέσκο, στο τυποποιημένο μακράς διάρκειας.
• Από το χειροποίητο, στο βιομηχανικό.
• Από την παράδοση, στην ανάμνηση.

Η Ε.ΕΠ.Α.Ζ. ξεκαθαρίζει ότι οι επιχειρήσεις του κλάδου «δεν ζητούν προνόμια», αλλά τη δυνατότητα να συνεχίσουν να εργάζονται και να διατηρήσουν ζωντανή μια παραγωγική και πολιτισμική παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά.

Σημειώνει ότι εδώ και 3,5 χρόνια ζητά να ακουστούν τα προβλήματα και οι ανησυχίες του κλάδου και να δοθούν λύσεις πριν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «έλθει η σιωπή από την ισοπέδωση του παραδοσιακού ελληνικού αρτοζαχαροπλαστείου».

Και η καταληκτική προειδοποίηση της Ε.ΕΠ.Α.Ζ.: «Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΟΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ»