Πάνω από 2 ευρώ βενζίνη και diesel, αλλά ο υπουργός ανακάλυψε ότι «έπεσε» η ακρίβεια

Η αμόλυβδη βενζίνη και το ντίζελ έχουν περάσει ξανά το όριο των 2 ευρώ το λίτρο, παρά τα μέτρα που ανακοινώθηκαν μέσα στο καλοκαίρι για τη συγκράτηση των τιμών. Η μέση τιμή του ντίζελ βρίσκεται στα 2,012 ευρώ και της αμόλυβδης στα 2,011 ευρώ, ενώ σε περισσότερους από 30 νομούς οι τιμές κινούνται πάνω από το ψυχολογικό όριο των δύο ευρώ. Στις Κυκλάδες, μάλιστα, υπάρχουν απομακρυσμένα πρατήρια όπου η αμόλυβδη φτάνει ή ξεπερνά τα 2,40 ευρώ το λίτρο.

Και αυτά ενώ μέχρι το τέλος Αυγούστου βρίσκεται σε ισχύ η συμφωνία της κυβέρνησης με τα διυλιστήρια για μείωση κατά 10 λεπτά στην αμόλυβδη και 5 λεπτά στο ντίζελ. Μια παρέμβαση που παρουσιάστηκε ως ανάχωμα απέναντι στις αυξήσεις, αλλά την οποία η ίδια η αγορά έχει ήδη αρχίσει να ξεπερνά.

Η διεθνής συγκυρία, ασφαλώς, είναι δυσμενής. Το Brent κινείται ξανά στην περιοχή των 94 δολαρίων το βαρέλι, σε υψηλό τριών εβδομάδων, καθώς η ένταση στη Μέση Ανατολή και οι φόβοι για την ομαλή τροφοδοσία της αγοράς ενισχύουν το ενεργειακό ρίσκο. Όμως για τον πολίτη που γεμίζει το ρεζερβουάρ του, η γεωπολιτική ανάλυση δεν αλλάζει το αποτέλεσμα στην απόδειξη.

Και κάπου εδώ έκανε την επανεμφάνισή του στο προσκήνιο και ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, ο οποίος το τελευταίο διάστημα είχε μάλλον χαμηλώσει αισθητά την ένταση της δημόσιας παρουσίας του για το κορυφαίο ίσως πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά: την ακρίβεια. Ο υπουργός άφησε τώρα ανοιχτό το ενδεχόμενο παράτασης της στήριξης για το ντίζελ και μετά τον Αύγουστο, αναγνωρίζοντας ουσιαστικά ότι η αβεβαιότητα στις διεθνείς αγορές μπορεί να κρατήσει τις τιμές σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Η χρονική συγκυρία της επανεμφάνισής του έχει ενδιαφέρον. Διότι συμπίπτει με την κυβερνητική προσπάθεια να αναδειχθεί η εικόνα αποκλιμάκωσης στο μέτωπο των τροφίμων. Πράγματι, τον Ιούλιο η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε μείωση 1,4% στην κατηγορία «Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά» σε σχέση με τον Ιούνιο. Στα σούπερ μάρκετ, σύμφωνα με το ΙΕΛΚΑ, οι τιμές ήταν επίσης μειωμένες κατά 0,47% σε σχέση με έναν χρόνο πριν, με τον υποδείκτη των τροφίμων στο -0,25%.

Είναι μια θετική εξέλιξη. Αλλά χρειάζεται και μια απαραίτητη υποσημείωση, την οποία οι κυβερνητικές δηλώσεις συνήθως ψιθυρίζουν. Άλλο μειώνεται ο πληθωρισμός και άλλο μειώνεται η ακρίβεια που έχει συσσωρευτεί όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Οι τιμές δεν γυρίζουν αυτομάτως στο 2021 ή στο 2022 επειδή ένας μηνιαίος δείκτης πέρασε σε αρνητικό έδαφος. Και ακόμη και στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η κατηγορία των τροφίμων τον Ιούλιο του 2026 παρέμενε 0,4% ακριβότερη από τον Ιούλιο του 2025.

Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα της κυβερνητικής επικοινωνίας γύρω από την ακρίβεια. Μιλά συχνά για τον ρυθμό με τον οποίο αυξάνονται οι τιμές, ενώ ο καταναλωτής μιλά για το ύψος στο οποίο έχουν ήδη φτάσει. Και οι δύο μπορεί να περιγράφουν σωστά έναν αριθμό, αλλά δεν περιγράφουν την ίδια πραγματικότητα.

Για το νοικοκυριό που έχει δει τα τελευταία χρόνια τον λογαριασμό του σούπερ μάρκετ να φουσκώνει, το γεγονός ότι σήμερα οι αυξήσεις είναι μικρότερες ή ότι σε ορισμένες κατηγορίες εμφανίζονται μειώσεις δεν σβήνει ό,τι προηγήθηκε. Όπως δεν αλλάζει την εικόνα για τον εργαζόμενο που πρέπει να βάλει 70 ή 80 ευρώ καύσιμα για τις καθημερινές μετακινήσεις του.

Το ίδιο ισχύει και για τα μέτρα στα καύσιμα. Η μείωση των 10 λεπτών στη βενζίνη έχει αξία. Αλλά όταν, παρά τη μείωση, η αμόλυβδη βρίσκεται και πάλι πάνω από τα δύο ευρώ, τότε το ερώτημα δεν είναι αν υπήρξε παρέμβαση. Το ερώτημα είναι αν η παρέμβαση ήταν αρκετή.

Προς το παρόν η απάντηση δίνεται από τις ίδιες τις αντλίες. Και τα νέα από τη χονδρική δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Η διυλιστηριακή τιμή έχει φτάσει τα 1,47 ευρώ χωρίς ΦΠΑ και τα 1,81 ευρώ με ΦΠΑ, ενώ στην αγορά αναμένονται νέες αυξήσεις αν συνεχιστεί η ανοδική πορεία των διεθνών τιμών.