Θερμές δηλώσεις από Τραμπ, αυστηρές προειδοποιήσεις από τον Κινέζο ηγέτη με αναφορά στην «παγίδα του Θουκυδίδη»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ συναντήθηκαν την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026 στο Πεκίνο, σε μια πολυαναμενόμενη διμερή σύνοδο που πραγματοποιήθηκε με έντονο συμβολισμό, επίσημες τελετές και χαμηλές προσδοκίες για άμεσες διπλωματικές τομές. Παρά το θερμό κλίμα που επιχείρησε να καλλιεργήσει ο Τραμπ, ο Σι έστειλε σαφές μήνυμα ότι οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας παραμένουν εύθραυστες, ιδιαίτερα στο ζήτημα της Ταϊβάν.

Στις δημόσιες δηλώσεις του στο Μέγαρο του Λαού, ο Τραμπ επαίνεσε τον Σι, χαρακτηρίζοντάς τον «σπουδαίο ηγέτη» και λέγοντας ότι είναι «τιμή» του να τον αποκαλεί φίλο. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι οι σχέσεις Ουάσιγκτον–Πεκίνου μπορούν να γίνουν «καλύτερες από ποτέ», επιχειρώντας να δώσει έναν τόνο προσωπικής προσέγγισης και πολιτικής αποκλιμάκωσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Στο Πεκίνο ο Τραμπ για εμπόριο, τεχνολογία και γεωπολιτική ισχύ

Η διήμερη επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην Κίνα δοκιμάζει τις αντοχές των δύο υπερδυνάμεων, με δασμούς, μικροτσίπ, σπάνιες γαίες, Ταϊβάν και Ιράν στην πιο εκρηκτική ατζέντα των τελευταίων ετών

Η κινεζική πλευρά, ωστόσο, κινήθηκε σε πιο αυστηρό πλαίσιο. Σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο Xinhua, ο Σι προειδοποίησε ότι εάν το ζήτημα της Ταϊβάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, οι δύο χώρες κινδυνεύουν να οδηγηθούν σε συγκρούσεις που θα μπορούσαν να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο το σύνολο των διμερών σχέσεων. Η Ταϊβάν παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία τριβής, καθώς η Κίνα τη θεωρεί τμήμα της επικράτειάς της, ενώ οι ΗΠΑ συνεχίζουν να τη στηρίζουν πολιτικά και στρατιωτικά.

Ο Σι αναφέρθηκε επίσης στην έννοια της «παγίδας του Θουκυδίδη», όρο που χρησιμοποιείται στη διεθνή πολιτική για να περιγράψει τον κίνδυνο σύγκρουσης όταν μια ανερχόμενη δύναμη αμφισβητεί την κυριαρχία μιας ήδη εγκατεστημένης υπερδύναμης. Με τη φράση αυτή, ο Κινέζος πρόεδρος υπογράμμισε ότι Πεκίνο και Ουάσιγκτον καλούνται να αποφύγουν μια πορεία στρατηγικής αντιπαράθεσης και να αναζητήσουν ένα νέο μοντέλο συνύπαρξης.

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών και διήρκεσε περίπου δύο ώρες. Προηγήθηκε επίσημη τελετή υποδοχής με στρατιωτικά αγήματα, κανονιοβολισμούς, εθνικούς ύμνους και παιδιά που κρατούσαν σημαίες των δύο χωρών. Το τελετουργικό ανέδειξε τη σημασία που αποδίδει το Πεκίνο στην επίσκεψη, αλλά δεν άλλαξε το γεγονός ότι τα βασικά ζητήματα παραμένουν δύσκολα: Ταϊβάν, εμπορικές διαφορές, τεχνολογικός ανταγωνισμός, πόλεμος στο Ιράν και ενεργειακή αστάθεια.

Στο οικονομικό πεδίο, οι δύο πλευρές επιδιώκουν να διατηρήσουν την εμπορική εκεχειρία που επιτεύχθηκε την προηγούμενη χρονιά, ενώ η Ουάσιγκτον προσβλέπει σε κινεζικές δεσμεύσεις για αγορές αμερικανικών προϊόντων, όπως σόγια, βοδινό κρέας και αεροσκάφη. Παράλληλα, συζητείται η δημιουργία ενός διμερούς μηχανισμού εμπορικού διαλόγου, με στόχο την αντιμετώπιση χρόνιων διαφορών μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου.

Ιδιαίτερο βάρος είχε και ο πόλεμος στο Ιράν, καθώς η κρίση στον Περσικό Κόλπο έχει προκαλέσει αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας. Το Στενό του Ορμούζ, κρίσιμο πέρασμα για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου και φυσικού αερίου, βρίσκεται στο επίκεντρο της ανησυχίας, ενώ η Κίνα, ως μεγάλος αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, θεωρείται από την Ουάσιγκτον πιθανός παράγοντας πίεσης προς την Τεχεράνη.

Στη σύνοδο συμμετείχε και ισχυρή επιχειρηματική αντιπροσωπεία από τις ΗΠΑ, με στελέχη από τους τομείς της τεχνολογίας, της άμυνας, της χρηματοοικονομικής αγοράς και της γεωργίας. Η παρουσία προσωπικοτήτων όπως ο Έλον Μασκ και ο Τζένσεν Χουάνγκ της Nvidia υπογράμμισε ότι η αμερικανοκινεζική αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τη διπλωματία, αλλά και τον έλεγχο κρίσιμων τεχνολογιών, ειδικά των ημιαγωγών και της τεχνητής νοημοσύνης.

Παρά τις φιλοφρονήσεις και το εντυπωσιακό διπλωματικό σκηνικό, η συνάντηση Τραμπ-Σι ανέδειξε περισσότερο τις βαθιές διαφορές παρά μια σαφή πορεία σύγκλισης. Η Ουάσιγκτον επιδιώκει εμπορικά οφέλη, στρατηγική πίεση στο Ιράν και διατήρηση της επιρροής της στην Ασία, ενώ το Πεκίνο ζητά σεβασμό στις «κόκκινες γραμμές» του, με πρώτη την Ταϊβάν. Το αποτέλεσμα της επίσκεψης θα κριθεί από το αν οι συμβολισμοί της συνόδου θα μετατραπούν σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις ή αν θα παραμείνουν απλώς μια ακόμη επίδειξη διπλωματικής ισορροπίας ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις.