Απόφαση – σταθμός: Αποζημίωση 20.000 ευρώ σε γιατρό του ΕΣΥ για εργασιακή εξουθένωση

Μία ιδιαίτερα σημαντική δικαστική απόφαση για τα εργασιακά δεδομένα στον χώρο της δημόσιας υγείας εξέδωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Χανίων, επιδικάζοντας αποζημίωση ύψους 20.000 ευρώ σε πρώην διευθύντρια Παθολογικής Κλινικής νοσοκομείου της Κρήτης, η οποία υποστήριξε ότι οδηγήθηκε σε σοβαρή σωματική και ψυχική εξουθένωση εξαιτίας των συνθηκών εργασίας.

Συγκεκριμένα, με την υπ’ αρ. 222/2026 απόφαση την οποία εξέδωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Χανίων έκανε δεκτή την αγωγή της γιατρού και της επιδίκασε αποζημίωση 20.000 ευρώ (συν τους τόκους) ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που, όπως αναφέρεται, υπέστη «από παράνομες ενέργειες και παραλείψεις της διοίκησης του Νοσοκομείου οι οποίες την εξουθένωσαν σωματικά και ψυχικά και την ανάγκασαν να παραιτηθεί από τη θέση του κλάδου γιατρών του ΕΣΥ».

Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή της γιατρού, κρίνοντας ότι υπέστη ηθική βλάβη από παραλείψεις της διοίκησης του νοσοκομείου, οι οποίες συνέβαλαν καθοριστικά στην εμφάνιση συνδρόμου εργασιακής εξουθένωσης (burn out) και τελικά στην παραίτησή της από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, ύστερα από δύο δεκαετίες υπηρεσίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, η γιατρός εργαζόταν επί μακρό χρονικό διάστημα με συνεχείς 24ωρες εφημερίες, καλύπτοντας ταυτόχρονα πολλαπλές δομές του νοσοκομείου, χωρίς να λαμβάνει τις προβλεπόμενες άδειες. Παρά τις επανειλημμένες αναφορές και τα υπηρεσιακά έγγραφα με τα οποία επισήμαινε την έλλειψη προσωπικού και την επιβάρυνση της κλινικής, δεν υπήρξε, σύμφωνα με την απόφαση, ουσιαστική ανταπόκριση από τη διοίκηση.

Το δικαστήριο επισημαίνει ότι οι ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό παρέμειναν χωρίς αντιμετώπιση, ενώ αντί να ληφθούν μέτρα αποσυμφόρησης, η γιατρός συνέχισε να επιφορτίζεται με επιπλέον καθήκοντα μέσω διαδοχικών υπηρεσιακών εντολών.

Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται ότι οι συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας είχαν άμεσες συνέπειες στη σωματική και ψυχική υγεία της, επηρεάζοντας παράλληλα την επαγγελματική της πορεία και οδηγώντας την στην αποχώρηση από το ΕΣΥ. Οι δικαστές έκριναν ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση στοιχειοθετείται ακόμη και εξαναγκασμός σε παραίτηση, καθώς η παραμονή της στην εργασία υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες είχε καταστεί πρακτικά αδύνατη.

Η υπόθεση θεωρείται ιδιαίτερης σημασίας, καθώς αποτελεί μία από τις πρώτες δικαστικές αποφάσεις που αναγνωρίζουν με τόσο σαφή τρόπο τις επιπτώσεις της εργασιακής εξουθένωσης στον χώρο της δημόσιας υγείας, αναδεικνύοντας παράλληλα τις ευθύνες της διοίκησης για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.

Το σκεπτικό της απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Χανίων

Το δικαστήριο αφού αξιολόγησε όλα τα στοιχεία, ανάμεσά τους και τα έγγραφα που είχε αποστείλει η πρώην Διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής προς τη διοίκηση του Νοσοκομείου με τα οποία έκρουε τον «κώδωνα του κινδύνου», τονίζοντας πως «οι απαιτητικές συνθήκες εργασίας και η συσσωρευμένη κούραση από την αδιάκοπη εργασία την οδήγησαν στην, αποδεδειγμένη από τα στοιχεία ψυχική και σωματική εξάντληση, ήτοι στο σύνδρομο εργασιακής εξουθένωσης «burn out», κατέληξε ότι:

(α) η παράνομη παράλειψη του οργάνου του εναγόμενου νοσοκομείου έπληξε τη σωματική και την ψυχική της υγεία,

(β) τον απαιτητικό χαρακτήρα της νυχτερινής απασχόλησης όταν η ενάγουσα εφημέρευε σε διάστημα κατά το οποίο δεν ελάμβανε άδειες, και της ζωτικής σημασίας του νυχτερινού ύπνου για τη ζωή, την υγεία και τη μακροβιότητα του ανθρώπου,

(γ) ότι η ως άνω παράνομη παράλειψη του οργάνου του εναγομένου έπληξε και την επαγγελματική αξία της ενάγουσας,

(δ) ότι η ως άνω σωματική και ψυχική ταλαιπωρία διήρκησε κατά το χρονικό διάστημα των ετών 2021-2023,

(ε) ότι η επίμαχη παρανομία της στέρησε εν τέλει την επαγγελματική της ταυτότητα και τους προσωπικούς κι επαγγελματικούς της στόχους και πως η βλάβη της περιλαμβάνει, επίσης, την πλήρη αποστέρησή της από την άσκηση των καθηκόντων της και από το μέσο βιοπορισμού που αυτή η θέση συνεπάγεται.