Η τουρκική επιστολή στον ΟΗΕ και η απάντηση της Αθήνας

Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας προς τα Ηνωμένα Έθνη και τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών ρηματικών διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, χαρακτηρίζεται από διπλωματικές πηγές ως εν πολλοίς αναμενόμενη και όχι αιφνιδιαστική εξέλιξη. Η ελληνική πλευρά απορρίπτει το περιεχόμενο της επιστολής και προαναγγέλλει ότι θα απαντήσει επισήμως και τεκμηριωμένα. Όπως επισημαίνεται, το κείμενο της τουρκικής αντιπροσωπείας επαναλαμβάνει γνωστές αυθαίρετες και νομικά αβάσιμες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, με τις οποίες η Άγκυρα αμφισβητεί πάγιες ελληνικές θέσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται, σύμφωνα με τις διπλωματικές πηγές, στην επιμονή της Τουρκίας να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι αποτελεί κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Εθνών.

Η νομική διάσταση

Από ελληνικής πλευράς υπογραμμίζεται ότι η επανάληψη ισχυρισμών που θεωρούνται νομικά ανυπόστατοι δεν τους προσδίδει εγκυρότητα ούτε παράγει έννομα αποτελέσματα. Υπενθυμίζεται δε ότι η Ελλάδα έχει ήδη απαντήσει κατ’ επανάληψη με επιστολές προς τα Ηνωμένα Έθνη, επισημαίνοντας ότι, βάσει του Δικαίου της Θάλασσας, τα νησιά διαθέτουν πλήρη δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, όπως ακριβώς και τα ηπειρωτικά εδάφη, κατά την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές.

Η τουρκική επιστολή κάνει αναφορά στο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, επαναβεβαιώνοντας τη θέση της Άγκυρας περί νομιμότητας και ισχύος του. Επισημαίνει ότι η Τουρκία έχει ήδη καταθέσει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων θαλάσσιων περιοχών της, καθώς και τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Υποστηρίζει ότι μονομερείς χαρακτηρισμοί, εθνικές νομοθεσίες ή πρακτικές άλλων κρατών δεν είναι δεσμευτικές για την Τουρκία.