Νομικός σεισμός για Τζαβέλλα: Ο ΔΣΑ καταγγέλλει «εκτροπή» στην υπόθεση των υποκλοπών

Η σημερινή συνέντευξη Τύπου στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών επιβεβαίωσε ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν αποτελεί μια απλή υπόθεση αλλά έχει εξελιχθεί σε ανοιχτή δοκιμασία για την ποιότητα του κράτους δικαίου, τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, την ανεξαρτησία των θεσμών και την εμπιστοσύνη των πολιτών στη δημοκρατική τάξη.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, της 27ης Απριλίου 2026, με την οποία αποφασίστηκε να μη ανασυρθεί από το αρχείο η δικογραφία για τις τηλεφωνικές υποκλοπές. Ο ΔΣΑ, στο ψήφισμα της έκτακτης συνεδρίασης της 29ης Απριλίου, αποδοκίμασε με έντονο τρόπο την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι δεν προηγήθηκε περαιτέρω έρευνα παρά τα στοιχεία που επικαλέστηκε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Υποκλοπές: Ταφόπλακα με «σφραγίδα» Αρείου Πάγου – Δεν χρήζει επανεξέτασης, παραμένει στο αρχείο

Το σκεπτικό της απόφασης του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα που επέρριψε την επανεξέταση- Τι παραμένει προς διερεύνηση στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος επειδή αφορά το απόρρητο των επικοινωνιών, δικαίωμα που προστατεύεται απολύτως από το άρθρο 19 του Συντάγματος και συνδέεται άμεσα με την ελεύθερη άσκηση όλων των υπόλοιπων συνταγματικών ελευθεριών.

Ο πρόεδρος του ΔΣΑ, Ανδρέας Κουτσόλαμπρος, κατέστησε σαφές ότι το δικηγορικό σώμα θεωρεί αναγκαία την πλήρη και διαφανή διερεύνηση όλων των πτυχών της υπόθεσης. Η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, όπως υποστηρίζει ο Σύλλογος, άνοιξε θεσμικά τον δρόμο για επανεξέταση της υπόθεσης, καθώς διαβίβασε εκ νέου τη δικογραφία στις εισαγγελικές αρχές λόγω ενδείξεων για σοβαρές αξιόποινες πράξεις, μεταξύ των οποίων και το κακούργημα της κατασκοπείας.

Η κεντρική κατηγορία που διατυπώνεται από τον ΔΣΑ είναι ότι η άρνηση ανάσυρσης της υπόθεσης από το αρχείο συνιστά «θεσμική εκτροπή». Ο ΔΣΑ θέτει ευθέως ζήτημα θεσμικής δεοντολογίας, επισημαίνοντας ότι ο ίδιος εισαγγελικός λειτουργός είχε, κατά το επίμαχο διάστημα, εποπτικό ρόλο στην ΕΥΠ και όφειλε να απέχει από τον χειρισμό της υπόθεσης.

Η αντιπρόεδρος του ΔΣΑ, Χριστίνα Τσαγκλή, ανέδειξε το εύρος της σύγκλισης εντός του Συλλόγου, τονίζοντας ότι η υπόθεση αφορά μείζονα παραβίαση του κράτους δικαίου και της θεσμικής αποστολής της εισαγγελικής ηγεσίας. Το γεγονός ότι η συζήτηση εντός του ΔΣΑ υπήρξε έντονη και πολωμένη δείχνει πως η υπόθεση δεν διαπερνά μόνο το πολιτικό σύστημα, αλλά και τους ίδιους τους θεσμικούς φορείς της Δικαιοσύνης.

Νίκος Αλιβιζάτος: Να ελεγχθεί η πράξη Τζαβέλλα με βάση τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η παρέμβαση του ομότιμου καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Νίκου Αλιβιζάτου, ο οποίος έθεσε το ζήτημα στο ευρωπαϊκό του πλαίσιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πράξη Τζαβέλλα μπορεί να ελεγχθεί με βάση τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ιδίως ως προς την ανεξαρτησία και αμεροληψία των οργάνων που χειρίζονται κρίσιμες πτυχές της προδικασίας. Σε δηλώσεις του στη συνέντευξη Τύπου, ανέφερε ότι ακόμη και το στοιχείο της πιθανής σύγκρουσης καθηκόντων μπορεί να έχει καθοριστική σημασία για την τύχη της υπόθεσης.

Το ευρωπαϊκό πεδίο είναι πλέον κρίσιμο. Η υπόθεση Ανδρουλάκη έχει ήδη περάσει από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο το 2024 έκρινε ομόφωνα αντισυνταγματική τη ρύθμιση που απαγόρευε την ενημέρωση του προέδρου του ΠαΣοΚ για τους λόγους της παρακολούθησής του από την ΕΥΠ. Η υπόθεση αυτή, όπως επισημάνθηκε, έχει μεταφερθεί και στο Στρασβούργο, καθώς η εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ προσέκρουσε στην άρνηση της ΕΥΠ να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία.

Την ίδια ώρα, πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση Kanev and Bulgarian Helsinki Committee v. Bulgaria, της 28ης Απριλίου 2026, ενισχύει τη σημασία του ευρωπαϊκού ελέγχου σε υποθέσεις κρατικής παρακολούθησης. Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, όταν οι βουλγαρικές υπηρεσίες ασφαλείας αρνήθηκαν να ενημερώσουν πολίτη και οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αν είχαν συλλέξει πληροφορίες γι’ αυτούς. Η σύγκριση με τη Βουλγαρία αγγίζει τον πυρήνα της υπόθεσης: μπορεί μια υπηρεσία πληροφοριών να επικαλείται την εθνική ασφάλεια με τρόπο που αποκλείει κάθε ουσιαστικό έλεγχο; Μπορεί η Δικαιοσύνη να αρκείται σε μια αρχειοθέτηση, όταν δικαστικές κρίσεις ή νεότερα στοιχεία δείχνουν προς την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης; Και κυρίως: ποιος ελέγχει τους μηχανισμούς που, στο όνομα της ασφάλειας, μπορούν να εισχωρούν στον πιο ιδιωτικό χώρο του πολίτη, την επικοινωνία του;

Ο ΔΣΑ έχει αποφασίσει σειρά ενεργειών εκτός από τη συνέντευξη Τύπου, όπως επιστημονική εκδήλωση για το απόρρητο των επικοινωνιών, παράσταση διαμαρτυρίας στον Άρειο Πάγο, στήριξη θυμάτων και δικηγόρων σε νομικές ενέργειες ενώπιον ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων, διαβίβαση της απόφασης στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων και συγκρότηση επιτροπής για τη δημόσια ανάδειξη της υπόθεσης.