Allianz: Πάνω από 850.000 ευρώ το μέσο κόστος αποζημίωσης για διακοπή λειτουργίας επιχειρήσεων

Σε σημαντική οικονομική απειλή για τις επιχειρήσεις διεθνώς εξελίσσεται η διακοπή της επιχειρηματικής λειτουργίας, καθώς το κόστος των σχετικών ζημιών αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, ξεπερνώντας σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και το κόστος αποκατάστασης των αρχικών υλικών καταστροφών.

Η αυξανόμενη πολυπλοκότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων, η συγκέντρωση της παραγωγής σε περιορισμένο αριθμό εγκαταστάσεων, οι γεωπολιτικές εντάσεις και η ολοένα μεγαλύτερη εξάρτηση από τις ψηφιακές τεχνολογίες δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο ακόμη και ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένες οικονομικές απώλειες.

Σύμφωνα με νέα μελέτη της Allianz Commercial, η μέση αξία μιας ασφαλιστικής απαίτησης για διακοπή επιχειρηματικής λειτουργίας υπερβαίνει πλέον τις 850.000 ευρώ, ποσό περίπου 70% υψηλότερο από τη μέση απαίτηση για υλικές ζημιές, η οποία προσεγγίζει τις 500.000 ευρώ.

Η ανάλυση βασίζεται σε 7.888 ασφαλιστικές απαιτήσεις, συνολικής αξίας περίπου 6,74 δισ. ευρώ, που καταγράφηκαν την πενταετία 2021-2025. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, ενώ η συχνότητα των απαιτήσεων παρέμεινε σχετικά σταθερή, η μέση αξία τους αυξήθηκε κατά περισσότερο από 30% ετησίως κατά την τελευταία διετία, καταδεικνύοντας τη διαρκώς αυξανόμενη οικονομική βαρύτητα των περιστατικών.

Κυρίαρχη αιτία των μεγαλύτερων οικονομικών απωλειών παραμένουν οι πυρκαγιές και οι εκρήξεις, οι οποίες αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 40% της συνολικής αξίας των απαιτήσεων που εξετάστηκαν, δηλαδή περίπου 2,9 δισ. ευρώ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πυρκαγιές ευθύνονται για εννέα από τα δέκα ακριβότερα ανθρωπογενή περιστατικά διακοπής επιχειρηματικής λειτουργίας που περιλαμβάνονται στη μελέτη, ενώ αποτελούν τη σημαντικότερη αιτία ζημιών σε αγορές όπως η Γερμανία, η Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Η έκταση των συνεπειών δεν συνδέεται απαραίτητα με το μέγεθος της αρχικής καταστροφής. Ενδεικτική είναι περίπτωση πυρκαγιάς σε μικρή παραγωγική μονάδα, η οποία, παρά τις περιορισμένες υλικές ζημιές, προκάλεσε σοβαρές διαταραχές στα επόμενα στάδια της παραγωγικής αλυσίδας, οδηγώντας σε απώλειες εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε επίπεδο επιχειρηματικού ομίλου.

Το παράδειγμα αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η αλληλεξάρτηση των παραγωγικών δραστηριοτήτων μπορεί να πολλαπλασιάσει τις οικονομικές επιπτώσεις ενός φαινομενικά περιορισμένου συμβάντος.

Στη δεύτερη θέση ως προς το οικονομικό κόστος βρίσκονται οι φυσικές καταστροφές, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 34% της συνολικής αξίας των απαιτήσεων και το 26% του αριθμού των περιστατικών.

Συνολικά, πυρκαγιές, εκρήξεις και φυσικές καταστροφές ευθύνονται για περισσότερο από το 75% της αξίας των ασφαλιστικών απαιτήσεων που εξετάστηκαν. Ωστόσο, τα περιστατικά που δεν συνδέονται με φυσικές καταστροφές αποτελούν την πλειονότητα, καλύπτοντας το 74% των απαιτήσεων και το 66% της συνολικής τους αξίας.

Πρόσθετο παράγοντα επιβάρυνσης αποτελεί η επιμήκυνση του χρόνου αποκατάστασης της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η Allianz Commercial διαπιστώνει ότι ορισμένες απαιτήσεις που σχετίζονται με φυσικές καταστροφές χρειάζονται ολοένα περισσότερο χρόνο για να διευθετηθούν, καθώς η επαναφορά των επιχειρήσεων στην κανονική λειτουργία καθυστερεί λόγω προβλημάτων στις εφοδιαστικές αλυσίδες, ελλείψεων εργατικού δυναμικού και διακυμάνσεων στις τιμές των υλικών.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του τυφώνα Helene το 2024, καθώς δύο χρόνια μετά το καταστροφικό φαινόμενο πολλές ασφαλιστικές απαιτήσεις παρέμεναν ανοικτές, όχι εξαιτίας διαφορών σχετικά με την ασφαλιστική κάλυψη, αλλά επειδή οι πληγείσες επιχειρήσεις δεν είχαν ακόμη αποκαταστήσει πλήρως τις δραστηριότητές τους.

Την ίδια στιγμή, η γεωγραφική και παραγωγική συγκέντρωση κρίσιμων δραστηριοτήτων εντείνει την έκθεση ολόκληρων κλάδων σε συστημικούς κινδύνους. Η εξάρτηση από περιορισμένο αριθμό εξειδικευμένων εγκαταστάσεων ή προμηθευτών σημαίνει ότι μία πυρκαγιά, μία κυβερνοεπίθεση ή ένα ακραίο καιρικό φαινόμενο μπορεί να επηρεάσει επιχειρήσεις σε διαφορετικές χώρες και αγορές.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα δύο ακριβότερα περιστατικά που δεν σχετίζονταν με φυσικές καταστροφές και εξετάστηκαν στην ανάλυση αφορούσαν πυρκαγιές σε εργοστάσια παραγωγής ημιαγωγών, έναν κλάδο στρατηγικής σημασίας για την παγκόσμια βιομηχανία.

Παράλληλα, οι κυβερνοκίνδυνοι διευρύνουν σημαντικά το πεδίο των απειλών για την επιχειρηματική συνέχεια. Πέρα από το κακόβουλο λογισμικό, αυξανόμενη σημασία αποκτούν οι διακοπές λειτουργίας υπηρεσιών cloud, οι αστοχίες λογισμικού και τα περιστατικά που επηρεάζουν εξωτερικούς παρόχους τεχνολογίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η Allianz Commercial, μόνο το 2025 καταγράφηκαν περισσότερες από 48.000 διακοπές λειτουργίας σε υπηρεσίες cloud και λογισμικού, αποτυπώνοντας την αυξανόμενη εξάρτηση των επιχειρήσεων από ψηφιακές υποδομές. Η ενσωμάτωση εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης και η ευρεία χρήση τρίτων τεχνολογικών παρόχων δημιουργούν νέες μορφές αλληλεξάρτησης, με αποτέλεσμα ένα κυβερνοπεριστατικό να μπορεί να επηρεάσει ταυτόχρονα χιλιάδες οργανισμούς.

Όπως επισημαίνει ο Thomas Lillelund, διευθύνων σύμβουλος της Allianz Commercial, οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τη διακοπή επιχειρηματικής λειτουργίας και τις εφοδιαστικές αλυσίδες παραμένουν υψηλοί και ιδιαίτερα ευμετάβλητοι.

Σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από γεωπολιτικές εντάσεις, κατακερματισμό του διεθνούς εμπορίου και αυξανόμενη τεχνολογική εξάρτηση, η αρχική υλική ζημιά δεν αποτελεί πλέον τον μοναδικό παράγοντα που καθορίζει το τελικό οικονομικό κόστος. Κατά τον ίδιο, οι επιχειρήσεις οφείλουν να κατανοούν σε μεγαλύτερο βάθος όχι μόνο τα δικά τους κρίσιμα περιουσιακά στοιχεία, αλλά και τις υποδομές, τους προμηθευτές και τις τεχνολογίες από τις οποίες εξαρτώνται.

Στην ανάγκη ενίσχυσης της πρόληψης εστιάζει και ο Alberto Barani, Business Interruption Group Leader, Risk Consulting της Allianz Commercial, τονίζοντας ότι η προστασία της επιχειρηματικής συνέχειας δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται στις μεμονωμένες εγκαταστάσεις μιας εταιρείας.

Οι επενδύσεις στην πυροπροστασία, στην ανθεκτικότητα έναντι φυσικών καταστροφών, στην κυβερνοασφάλεια και στον σχεδιασμό επιχειρησιακής συνέχειας μπορούν να περιορίσουν ουσιαστικά τόσο τη διάρκεια όσο και τη σοβαρότητα μιας διακοπής λειτουργίας, ακόμη και όταν πρόκειται για σχετικά περιορισμένες παρεμβάσεις.