ΔΕΗ: Δεύτερη πρόσκληση για το data center στην Κοζανη

Δευτέρη πρόσκληση προς την αγορά σε σχέση με την κατασκευή του data center στην Κοζάνη απηύθυνε η ΔΕΗ.

Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη έγινε τον περασμένο Φεβρουάριο και σχετιζόταν με το κομμάτι του μηχανικού, ηλεκτρολογικού και υδραυλικού εξοπλισμό του έργου.

Μέσα από αυτη την πρόσκληση γίνεται πιο συγκεκριμένα τα ζητούμενα του έργου, καθώς εκφράζεται πλέον ανοιχτό ενδιαφέρον από τον οργανισμό για το πως μπορεί να συντελέσουν οι ιδιώτες στο έργο με αμιγώς ηλεκτρικό εξοπλισμό που θα προσφέρει ρεύμα στο data center.

Οπως τονίζεται στο κείμενο, η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας DC θα γίνεται σε πρώτη φάση μέσω του υποσταθμού 400 kV στον Αγ. Δημήτριο μέσω δύο υπογείων γραμμών οι οποίες θα καταλήγουν σε ένα νέο υποσταθμό GIS 400 kV που θα διαθέτει δύο μετασχηματιστές 340 MVA (400/33/33kV).

Για τη μελλοντική πιθανή ανάπτυξη του data center ώστε να φτάσει τα 1.000 MW, προβλέπεται η εγκατάσταση δύο υπέργειων γραμμών 400 kV που θα το συνδέουν με το γειτονικό αντλησιοταμιευτικό, όπως και μιας υπέργειας γραμμής 400 kV με τη νέα μονάδα αποθήκευσης.

Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη φάση του έργου αφορά μονάδα 300 MW στην Κοζάνη, η οποία προβλέπεται να είναι επιχειρησιακά έτοιμη έως το τέλος του 2028, με δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης έως το 1 GW, ενώ σε ορίζοντα μεγαλύτερης κλίμακας η εταιρεία δηλώνει ότι μπορεί να παραδώσει έως 2 GW στην Ελλάδα και δυνητικά άλλο τόσο σε χώρες ενδιαφέροντος.

Για την πρώτη φάση, το ενδεικτικό capex δηλαδή οι επενδυτικές δαπάνες είναι περίπου 1,2 δισ. ευρώ και το run-rate EBITDA εκτιμάται στα 170 εκατ. ευρώ ως το 2030, χωρίς να υπολογίζεται το περιθώριο από πιθανές συμβάσεις ηλεκτρικής προμήθειας.

Η Κοζάνη παρουσιάζεται ως το ιδανικό υπόβαθρο για αυτή την επέκταση. Μεγάλη βιομηχανική γη, διαθέσιμη ισχύς, υποδομές δικτύου, δυνατότητα behind-the-meter τροφοδότησης, πρόσβαση σε οπτικές ίνες και ταχύτερη αδειοδότηση λόγω αξιοποίησης πρώην λιγνιτικών χώρων.

Στην πράξη, η ΔΕΗ επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει την απολιγνιτοποίηση όχι μόνο ως περιβαλλοντική υποχρέωση, αλλά και ως ευκαιρία επαναβιομηχάνισης της Δυτικής Μακεδονίας με όρους ψηφιακής οικονομίας.