«Είμαστε όλοι αγρότες» και ουχί Χατζηαβάτες

Δεν χρειάζεται να είσαι αγρότης για να πονέσεις με αυτά, που συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική επαρχία. Αρκεί να έχεις στοιχειώδη δικαιοσύνη μέσα σου. Το σύνθημα «είμαστε όλοι αγρότες και ούχι Χατζηαβάτες» δεν είναι απλώς ένα ευφυολόγημα αλλά μία πραγματικότητα. Κάθε φορά, που το κράτος και οι πολιτικοί παίζουν στις πλάτες των αδύναμων η κοινωνία αργά ή γρήγορα παίρνει θέση. Και συνήθως, η θέση αυτή είναι δίπλα σε αυτόν που τον πνίγει το δίκιο και σε αυτόν που δέχεται άδικη μεταχείριση. Έτσι βγήκαν και τα.μηνύματα “είμαστε με τον έναν, είμαστε με τον άλλο, αλλά για τους αγρότες, δεν είδαμε παρόμοια συμπαράσταση.

Όμως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μία πραγματικότητα. Η εγκατάλειψη της επαρχίας είναι μία ακόμα πραγματικότητα. Η θανάτωση του ζωικού κεφαλαίου είναι άλλη μία πραγματικότητα. Η απουσία πρόνοιας και εγκατάλειψης των αγροτών και των κτηνοτρόφων μετά τις καταστροφικές πλημμύρες της Θεσσαλίας, επίσης. Η πολιτική αβελτηρία πολύχρονη πραγματικότητα.

Σήμερα είμαστε όλοι αγρότες, όχι γιατί ξαφνικά μάθαμε να σκάβουμε, να ραντίζουμε και να οργώνουμε και να αρμέγουμε, αλλά γιατί τρώμε από τον κόπο αυτών των ανθρώπων καθημερινά, ζούμε σε μια χώρα όπου η ύπαιθρος αδειάζει, η νεολαία εγκαταλείπει τα πατρογονικά εδάφη, τα χωράφια μένουν ακαλλιέργητα και ο πρωτογενής τομέας είναι “εθνική προτεραιότητα” μόνο στα λόγια και στις εκλογές.

Και “ούχι Χατζηαβάτες” όχι ως ύβρη αλλά ως σύμβολο ενός συγκεκριμένου τύπου νοοτροπίας ανθρώπων ασυνείδητων κομματικών υποκειμένων, υποτακτικών κολάκων.

Συνεπώς στεκόμαστε με αυτούς που παλεύουν να κρατήσουν ζωντανές τις κοινότητες της υπαίθρου και συμπαραστεκόμαστε με ανιδιοτέλεια, απαιτώντας διαφάνεια και κάθαρση όχι μόνο στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά παντού γιατί η κατάσταση τείνει πάλι να ξεφύγει (για πολλούς έχει ήδη ξεφύγει).

Χρ. Ι.