ΔΕΔΔΗΕ: Διαγωνισμός για προμήθεια συστήματος ανίχνευσης πυρκαγιών και βλαβών με τεχνικές ασάφειες και 8.000 άγνωστα σημεία

Η αλήθεια είναι πως ο ΔΕΔΔΗΕ τους τελευταίους μήνες έχει κάνει μια προσπάθεια να βελτιώσει την εικόνα του σε σχέση με αυτή που είχε ακόμη πριν από έναν χρόνο. Η απόσταση βέβαια, που ακόμα πρέπει να διανύσει παραμένει τεράστια, καθώς, καλώς ή κακώς, συγκρίνεται με την εξυπηρέτηση της ΔΕΗ, η οποία έχει κάνει όχι άλματα αλλά «θαύματα». σε αυτόν τον τομέα.

Και εκεί που άρχιζε να αλλάζει κάπως η εικόνα του ΔΕΔΔΗΕ, έσκασε ένα γεγονός που μας γυρίζει στο παρελθόν του οργανισμού. Ας δούμε τα δεδομένα, τα οποία, όπως μαθαίνουμε, δεν αρέσουν καθόλου ούτε σε ορισμένα έμπειρα στελέχη της ΔΕΗ.

Με αφορμή τα προβλήματα του δικτύου, ο Διαχειριστής αποφάσισε να προκηρύξει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια συστήματος ανίχνευσης πυρκαγιών και βλαβών. Μόνο που ο διαγωνισμός ύψους 11 εκατ. ευρώ βγήκε τρεις ημέρες πριν από τον Δεκαπενταύγουστο, με προθεσμία υποβολής προσφορών στις 12 Σεπτεμβρίου.

Προφανώς, κάπου στη διοίκηση του ΔΕΔΔΗΕ υπάρχει η εντύπωση ότι το ανθρώπινο δυναμικό των εταιρειών τεχνολογίας, των προμηθευτών, των μηχανικών και των επιστημονικών ομάδων, αντί να βρίσκεται σε άδειες, περιμένει με το laptop ανοιχτό για να μελετήσει τεχνικά τεύχη, να σχεδιάσει λύσεις, να ζητήσει προσφορές από υπεργολάβους και να καταρτίσει φάκελο για έναν διαγωνισμό εκατομμυρίων.

Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να πει ότι πρόκειται απλώς για έναν ατυχή χρονικό προγραμματισμό.

Το δεύτερο δεδομένο, όμως, έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Και αναπόφευκτα κάνει κάποιους στην αγορά να κοιτούν με μεγαλύτερη προσοχή το διαγωνισμό. Διότι, σύμφωνα με έμπειρα στελέχη εταιρειών και επιστήμονες που έχουν εξετάσει τους όρους, ο διαγωνισμός εμφανίζει σημαντικά κενά, ασάφειες και τεχνικές απαιτήσεις που δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το πώς ένας υποψήφιος μπορεί να κοστολογήσει και να σχεδιάσει με αξιοπιστία την προσφορά του.

Αρχίζουμε από τα βασικά.

Τα ακριβή 8.000 σημεία εγκατάστασης δεν γνωστοποιούνται στους υποψηφίους. Θα γνωστοποιηθούν μετά την υπογραφή της σύμβασης. Στα τεύχη γίνεται αναφορά στην Αττική και την Εύβοια, αλλά και «όπου αλλού κριθεί απαραίτητο».

Με απλά λόγια, ο υποψήφιος καλείται να δώσει τιμή χωρίς να γνωρίζει εκ των προτέρων με ακρίβεια πού θα εγκαταστήσει τον εξοπλισμό.

Και εδώ δεν μιλάμε για μια μικρή λεπτομέρεια. Χωρίς συντεταγμένες, χωρίς στοιχεία για τους τύπους των στύλων, τα ύψη εγκατάστασης, την προσβασιμότητα των σημείων, την κάλυψη κινητής τηλεφωνίας και τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες, στελέχη της αγοράς διερωτώνται πώς ακριβώς μπορεί να υπολογιστεί αξιόπιστα το κόστος εγκατάστασης, τηλεπικοινωνιών και μελλοντικής συντήρησης.

Υπάρχει και συνέχεια.

Στα τεύχη δεν φαίνεται να τεκμηριώνεται με ποια μεθοδολογία προέκυψε ο αριθμός των 8.000 αισθητήρων ούτε πώς σχεδιάστηκε η χωροθέτησή τους. Δηλαδή, πώς συνδέεται ο αριθμός αυτός με τον πραγματικό κίνδυνο πυρκαγιάς, τη μορφολογία του εδάφους, τη βλάστηση, τους ανέμους και την απαιτούμενη γεωγραφική κάλυψη.

Και επειδή υπάρχουν και άλλοι όροι που προκαλούν σοβαρές τεχνικές απορίες θα επανέλθουμε..

Σε κάθε περίπτωση καλό θα ήταν να δοθούν από τον ΔΕΔΔΗΕ απαντήσεις, όχι σε εμάς αλλά στην αγορά. Γιατί σε έναν διαγωνισμό τέτοιου ύψους και τέτοιας σημασίας για την προστασία του δικτύου και την πρόληψη πυρκαγιών, πρέπει οι όροι της να είναι τόσο σαφείς, τεκμηριωμένοι και αντικειμενικοί ώστε να μην αφήνουν χώρο για τεχνικές αμφιβολίες ούτε για δεύτερες σκέψεις και κυρίως για την αποτελεσματικότητα της εγκατάστασης.