ΑΠΕ: Πάνω από το μισό ρεύμα στην Ελλάδα από ανανεώσιμες πηγές – Στο 54,1% ο μέσος όρος της ΕΕ

Περισσότερο από το μισό της ηλεκτρικής ενέργειας που παρήχθη στην Ελλάδα το β’ τρίμηνο του 2026 προήλθε από ανανεώσιμες πηγές, με το σχετικό ποσοστό να διαμορφώνεται γύρω στο 52%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat.

Η χώρα βρίσκεται έτσι λίγο χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έφθασε το 54,1%, και περίπου στη 17η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών ως προς τη συμμετοχή των ΑΠΕ στην καθαρή ηλεκτροπαραγωγή.

Σε επίπεδο ΕΕ, οι ανανεώσιμες πηγές διατήρησαν κυρίαρχο ρόλο στο ενεργειακό μείγμα κατά το β΄ τρίμηνο του 2026, αν και καταγράφηκε οριακή υποχώρηση σε ετήσια βάση.

Συγκεκριμένα, από ΑΠΕ προήλθε το 54,1% της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, έναντι 54,3% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025.

Η σημαντικότερη μεταβολή εντοπίζεται στην ηλιακή ενέργεια, η οποία αναδείχθηκε στη μεγαλύτερη πηγή ανανεώσιμης ηλεκτροπαραγωγής στην ΕΕ.

Τα φωτοβολταϊκά και οι υπόλοιπες μορφές ηλιακής ηλεκτροπαραγωγής αντιστοιχούσαν στο 41,6% του συνόλου της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, από 37% ένα χρόνο νωρίτερα. Η εξέλιξη υπογραμμίζει την ταχεία διεύρυνση της συμμετοχής του ήλιου στο ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η αιολική ενέργεια, με μερίδιο 27,7% της ανανεώσιμης ηλεκτροπαραγωγής, ενώ ακολούθησαν τα υδροηλεκτρικά με 22,6%. Τα ανανεώσιμα καύσιμα κάλυψαν το 7,7%, ενώ η γεωθερμία και οι λοιπές ανανεώσιμες πηγές περιορίστηκαν στο 0,4%.

Οι διαφορές μεταξύ των κρατών-μελών παραμένουν, πάντως, ιδιαίτερα μεγάλες. Στην κορυφή βρέθηκε η Λετονία, όπου οι ΑΠΕ αντιστοιχούσαν στο εντυπωσιακό 97,7% της καθαρής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, κυρίως χάρη στα υδροηλεκτρικά και την ηλιακή ενέργεια. Ακολούθησε η Δανία με 94,3%, στηριζόμενη σε μεγάλο βαθμό στην αιολική παραγωγή, και η Κροατία με 92,2%, όπου σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τα υδροηλεκτρικά.

Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Σλοβακία, με 19,8%, στην Τσεχία, με 20,9%, και στη Μάλτα, με 24,5%.

Το εύρος από το 19,8% έως το 97,7% αποτυπώνει πόσο διαφορετική παραμένει η πορεία της ενεργειακής μετάβασης μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, ανάλογα με το διαθέσιμο φυσικό δυναμικό, το υφιστάμενο παραγωγικό μοντέλο και την ανάπτυξη νέων μονάδων ΑΠΕ.