Από τα «μαγικά» νανογιλέκα στις «θαυματουργές» θεραπείες: Το δύσκολο παρελθόν του Άδωνι Γεωργιάδη

Η τραγική υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη άνοιξε μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση πέρα από τις συνθήκες του θανάτου του. Ποιος ελέγχει τι διαφημίζεται ως θεραπεία στην Ελλάδα, ποιος πιστοποιεί τις ιατρικές πράξεις που προσφέρονται σε ιδιωτικούς χώρους και κυρίως τι συμβαίνει όταν η υπόσχεση μιας σχεδόν «θαυματουργής» βελτίωσης της υγείας μετατρέπεται σε εμπορικό προϊόν;

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, ο χώρος στο Κολωνάκι όπου βρισκόταν ο τραγουδιστής είχε άδεια λειτουργίας ως παθολογικό ιατρείο. Κατά την αυτοψία, όμως, εντοπίστηκαν δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης, τα οποία, σύμφωνα με τον ΙΣΑ, δεν επιτρέπεται να εγκαθίστανται σε απλό ιδιωτικό ιατρείο. Η νομιμότητα των πράξεων που πραγματοποιούνταν εκεί, οι άδειες, ο εξοπλισμός και οι συνθήκες λειτουργίας αποτελούν αντικείμενο έρευνας.

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης έσπευσε να καταγγείλει το περιστατικό, υπογραμμίζοντας ότι ο χώρος είχε άδεια απλού παθολογικού ιατρείου και ότι σε αυτό δεν επιτρεπόταν να πραγματοποιείται η συγκεκριμένη πράξη. Παράλληλα κάλεσε τους πολίτες να είναι προσεκτικοί απέναντι σε όσα διαβάζουν στο διαδίκτυο και σε θεραπείες που παρουσιάζονται με αμφίβολους ισχυρισμούς. Λίγες ημέρες αργότερα προανήγγειλε, μάλιστα, παρέμβαση απέναντι στις παραπλανητικές διαφημίσεις και στις υποσχέσεις για δήθεν «θαυματουργές θεραπείες».

Και κάπου εδώ η ιστορία αποκτά μια ισχυρή δόση πολιτικής ειρωνείας. Γιατί ο σημερινός υπουργός Υγείας δεν είναι άγνωστος στην αγορά προϊόντων που παρουσιάζονταν στο κοινό συνοδευόμενα από εντυπωσιακούς ισχυρισμούς για την υγεία.

Το 2017, μέσα από τηλεοπτική εκπομπή πωλήσεων, ο Άδωνις Γεωργιάδης προωθούσε τα περιβόητα «νανοβιονικά» γιλέκα και άλλα προϊόντα του ίδιου υλικού. Στην εκπομπή ακούγονταν ισχυρισμοί ότι το γιλέκο βοηθούσε στη μείωση των μυοσκελετικών πόνων, βελτίωνε την κινητικότητα και την ισορροπία και ότι άνθρωποι με σοβαρά κινητικά προβλήματα είχαν δει θεαματικά αποτελέσματα. Την ίδια στιγμή, στο τέλος της εκπομπής διευκρινιζόταν ότι το προϊόν δεν ήταν θεραπευτικό ή ιατρικό προϊόν ούτε φάρμακο.

Υπήρξε μάλιστα και η χαρακτηριστική αναφορά σε άνθρωπο με σκλήρυνση κατά πλάκας: «Προχθές έπαθα πλάκα! Μας πήρε ένα άτομο το οποίο είχε σκλήρυνση κατά πλάκας και μου λέει “πραγματικά, το φόρεσα και μπόρεσα να περπατήσω με μεγαλύτερη άνεση!”».

Και η τηλεπώληση συνεχιζόταν με την προτροπή: «Μην αγοράσετε βρε μοναχοφάηδες μόνο για τον εαυτό σας, αγοράστε και για το παιδί σας!».

Η υπόθεση των συγκεκριμένων προϊόντων είχε ήδη ιστορία. Τα ίδια νανοβιονικά γιλέκα είχαν προωθηθεί χρόνια νωρίτερα από την τηλεοπτική εκπομπή «Zougla» του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου. Για εκείνη την προώθηση είχε επιβληθεί από τη Γενική Γραμματεία Προστασίας Καταναλωτή πρόστιμο 150.000 ευρώ για παραπλανητική διαφήμιση.

Η σύγκριση με την υπόθεση του ιατρείου στο Κολωνάκι δεν είναι νομική. Άλλο πράγμα είναι η διερεύνηση της πραγματοποίησης μιας ιατρικής πράξης χωρίς την απαιτούμενη αδειοδότηση και άλλο η τηλεοπτική προώθηση ενός εμπορικού προϊόντος.

Είναι όμως αναπόφευκτα πολιτική και θεσμική. Διότι σήμερα ο Άδωνις Γεωργιάδης βρίσκεται στην κορυφή του υπουργείου που καλείται να προστατεύσει τους πολίτες από μη αδειοδοτημένες ιατρικές υπηρεσίες, παραπλανητικές υποσχέσεις και προϊόντα ή «θεραπείες» που επενδύουν στην αγωνία του ασθενούς. Και είναι ο ίδιος άνθρωπος που πριν από μερικά χρόνια στεκόταν μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες παρουσιάζοντας με ενθουσιασμό μαρτυρίες ανθρώπων οι οποίοι, φορώντας ένα γιλέκο, φέρονταν να απαλλάσσονται από πόνους ή να περπατούν καλύτερα.

Και όταν ο σημερινός υπουργός Υγείας δηλώνει ότι θα βάλει τέλος στις «παραπλανητικές διαφημίσεις», δύσκολα μπορεί να απαιτεί από τη δημόσια μνήμη να ξεχάσει εκείνη την τηλεοπτική εποχή των «μαγικών» γιλέκων.