Δύο νέες περιοχές στον κατάλογο των Προστατευόμενων Τοπίων

Στη διεύρυνση του καταλόγου των Προστατευόμενων Τοπίων της Ελλάδας προχωρά το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, εντάσσοντας δύο ακόμη περιοχές με ιδιαίτερη οικολογική, γεωμορφολογική και αισθητική αξία.

Πρόκειται για την κορυφή «Μούσκος» στον ορεινό όγκο των Αγράφων και για την ευρύτερη περιοχή του Βέρνον-Βίτσι στη Δυτική Μακεδονία. Με τις νέες προσθήκες, τα Προστατευόμενα Τοπία στη χώρα ανέρχονται πλέον σε 12.

Η περιοχή της κορυφής «Μούσκος», έκτασης 10,4 τετραγωνικών χιλιομέτρων, βρίσκεται στον Δήμο Αγράφων, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Η δεύτερη και σαφώς μεγαλύτερη περιοχή καλύπτει 545 τετραγωνικά χιλιόμετρα στον ορεινό όγκο Βέρνον-Βίτσι και εκτείνεται στα διοικητικά όρια των Δήμων Φλώρινας, Αμυνταίου και Καστοριάς. Η συγκεκριμένη έκταση χαρακτηρίζεται τόσο ως Προστατευόμενο Τοπίο όσο και ως Προστατευόμενος Φυσικός Σχηματισμός.

Ο νέος χαρακτηρισμός αποσκοπεί στη διατήρηση των ιδιαίτερων φυσικών χαρακτηριστικών των δύο περιοχών, καθώς και στην προστασία των φυσικών διεργασιών και των διαθέσιμων πόρων τους. Οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις καθορίζουν το πλαίσιο προστασίας, τους επιτρεπόμενους όρους και τους περιορισμούς που θα ισχύουν, με στόχο να αποτραπούν παρεμβάσεις ικανές να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα και την περιβαλλοντική τους αξία.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η ένταξη των δύο ορεινών περιοχών αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την προστασία της φύσης και της βιοποικιλότητας. Στη στρατηγική αυτή περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα πρόληψης δασικών πυρκαγιών Antinero, ο θεσμός των «Απάτητων Βουνών», οι στόχοι διατήρησης για τις περιοχές του Δικτύου Natura 2000 και η δημιουργία νέων Εθνικών Θαλάσσιων Πάρκων στο Ιόνιο και στο Νότιο Αιγαίο.

Παράλληλα, το υπουργείο επισημαίνει τις πρωτοβουλίες για την προστασία της Γυάρου, των σημαντικών υγροτόπων της χώρας, καθώς και την υιοθέτηση Εθνικών Σχεδίων Δράσης για απειλούμενα είδη και οικοτόπους. Η προσθήκη του «Μούσκου» και του Βέρνον-Βίτσι ενισχύει το θεσμικό πλέγμα προστασίας των ορεινών οικοσυστημάτων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη φυσική και πολιτισμική σημασία δύο περιοχών με ξεχωριστό χαρακτήρα.