Ανακύκλωση σε αδιέξοδο: Από την έρευνα της Εισαγγελίας στις καθυστερήσεις του νέου συστήματoς της DRS Ελλάς

Τελικά, λειτουργεί κάτι από τα συστήματα ανακύκλωσης στη χώρα; Υπάρχει κάποιος που έχει την ευθύνη για την κατάσταση ή θα πρέπει να αρκεστούμε στη «μεγάλη μεταρρύθμιση» με την κατάργηση των πλαστικών καλαμακιών (που ξαναέχουν εμφανιστεί πανελλαδικώς σε όλα τα ροφήματα καφέδες, αναψυκτικά, ποτά), η οποία παρουσιάστηκε επί υπουργίας Κωστή Χατζηδάκη ως «άλμα» προς την πράσινη μετάβαση;

Τα ερωτήματα αυτά επανέρχονται με μεγαλύτερη ένταση, καθώς η υπόθεση με τα αποκαλούμενα «Σπιτάκια της Ανακύκλωσης» (που προβλήθηκαν από τον Πρωθυπουργό τα μέλη της Κυβέρνησης μέχρι τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ,  Τζέφρι Πάιατ (λόγω αμερικανικών συμφερόντων) και τον «δικό μας star» του NBA, Γιάννη Αντετοκούνμπο), βρίσκεται στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Την ίδια ώρα, το σύστημα ανακύκλωσης με τους μπλε κάδους δεν λειτουργεί ενώ το νέο σύστημα ανακύκλωσης υπό την DRS Ελλάς Α.Ε. (Ελληνικό Σύστημα Εγγυοδοτικής Ανακύκλωσης), δεν έχει ολοκληρωθεί και η λειτουργία παίρνει συνεχείς αναβολές, μετά από καταγγελίες των ενδιαφερομένων. Η εφαρμογή του νέου συστήματος DRS στην Ελλάδα αποτελεί μέρος της συμμόρφωσης της χώρας με τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις για την επίτευξη των στόχων ανακύκλωσης και τη μετάβαση στην κυκλική οικονομία και υλοποιείται υπό την εποπτεία του ΕΟΑΝ, στο πλαίσιο της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τη διαχείριση αποβλήτων συσκευασιών).

Το σύστημα αυτό, Deposit Return Scheme ή DRS, θα αντικαταστήσει σταδιακά ένα σημαντικό μέρος της σημερινής, προβληματικής αλυσίδας ανακύκλωσης συσκευασιών. Επρόκειτο να ξεκινήσει, σύμφωνα με το τελευταίο χρονοδιάγραμμα, την 1η Ιουνίου 2026. Η ημερομηνία πέρασε, αλλά τα μηχανήματα δε βρίσκονται στα σημεία πώλησης, το δίκτυο επιστροφής δεν έχει αναπτυχθεί και οι βασικές επιχειρησιακές διαδικασίες εξακολουθούν να βρίσκονται υπό διαμόρφωση.

Ταυτόχρονα υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι το νέο αυτό σύστημα DRS θα οδηγήσει σε αύξηση των τιμών τις οποίες θα πληρώσει ο καταναλωτής και οι μικρότερες εταιρείες.

Παλαιότερη φωτογραφία από τα εγκαίνια της Μονάδας Παραγωγής Μηχανημάτων Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης, που δημιουργήθηκε από το joint venture της αμερικάνικης ENVIPCO και της ελληνικής ΤΕΧΑΝ, παρουσία των ιδιοκτητών της ΤΕΧΑΝ Παναγιώτη και Απόστολου Μούργου (πρώτος από αριστερά και προτελευταίος από δεξιά αντίστοιχα), του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Geoffrey R. Pyatt και σε δεύτερο πλάνο υπουργοί και ο πρώην περιφερειάρχης Αττικής, Γιώργος Πατούλης.

Τι θα πληρώνει ο καταναλωτής

Όταν το DRS ξεκινήσει, θα καλύπτει πλαστικές και μεταλλικές συσκευασίες ποτών έως τρία λίτρα.

Η προβλεπόμενη εγγύηση είναι:

• 0,10 ευρώ για συσκευασίες έως και 0,5 λίτρα.
• 0,15 ευρώ για συσκευασίες άνω των 0,5 και έως τρία λίτρα.

Για την επιστροφή του ποσού, η συσκευασία θα πρέπει να είναι άδεια, ακέραιη, να φέρει αναγνώσιμο barcode και την ειδική σήμανση του ελληνικού DRS. Ο καταναλωτής θα την εισάγει στο αυτόματο μηχάνημα ή θα την παραδίδει σε εγκεκριμένο χειροκίνητο σημείο και θα λαμβάνει κουπόνι αντίστοιχης αξίας.

Σε ένα σωστά οργανωμένο σύστημα, η εγγύηση δεν αποτελεί αύξηση της τιμής αλλά προσωρινή κατάθεση. Σε ένα σύστημα με ελλιπές δίκτυο, όμως, κινδυνεύει να μετατραπεί σε επιβάρυνση για όποιον δεν μπορεί να επιστρέψει τη συσκευασία.

Η μάχη για 3.500-4.000 μηχανήματα

Μεγάλες μάχες δόθηκαν για τους επί μέρους διαγωνισμούς για την προμήθεια περίπου 3.500 έως 4.000 αυτόματων μηχανημάτων επιστροφής συσκευασιών, των λεγόμενων Reverse Vending Machines – RVM. Μεταξύ των διεκδικητών ήταν η ΤΕΧΑΝ με την Evimco, η οποία συνδέεται με αμερικανική τεχνολογία, η νορβηγική TOMRA και η RVM Systems. Η διαγωνιστική διαδικασία καθυστέρησε και η τελευταία καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών ήταν η 3η Ιουλίου 2026.

Η ΤΕΧΑΝ κέρδισε το περίπου 80% του αντικειμένου των τριών διαγωνισμών που είχε προκηρύξει η DRS Hellas. Κέρδισε ακόμα και το διαγωνισμό για τα logistics, έργο που δεν έχει τεχνογνωσία η ίδια η ΤΕΧΑΝ, αλλά έπεισε εταιρεία με εμπειρία να κατέβουν μαζί. Στο πολυσυλλεκτικό στρατόπεδο της TEXAN πάντως δεν επικρατεί επινίκια ατμόσφαιρα μετά την έφοδο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τα πασίγνωστα «Σπιτάκια της Ανακύκλωσης«. Δύο υπουργοί και δύο ένοικοι του Μαξίμου που έχουν συμμετάσχει διαχρονικά με ενθουσιασμό σε εκδηλώσεις της ΤΕΧΑΝ, ευελπιστούν ότι το θέμα θα καταλαγιάσει. Κάπου θα βοηθήσουν και οι πανάκριβες διαφημίσεις του Αντετοκούμπο.

Στην αγορά αναφέρονται ενστάσεις και διαδικαστικές αμφισβητήσεις, οι οποίες, ανάλογα με την εξέλιξή τους, μπορεί να καθυστερήσουν και να οδηγήσουν ακόμα και σε δικαστική εμπλοκή. Η DRS Ελλάς συνεχίζει τις διαδικασίες για τα κέντρα καταμέτρησης, την τεχνική υποστήριξη των μηχανημάτων, το πληροφοριακό σύστημα και τον συντονισμό της συλλογής και μεταφοράς των συσκευασιών. Ακόμα κι αν αγοραστούν τα μηχανήματα, χρειάζονται εγκατάσταση, συντήρηση, λογισμικό, διασύνδεση με τους κωδικούς των προϊόντων, ασφαλής διαχείριση των χρημάτων της εγγύησης, μεταφορά των συσκευασιών, κέντρα καταμέτρησης και μηχανισμός ελέγχου για την αποτροπή απάτης.

Ο φόβος των μικρών εταιρειών νερού

Η μάχη δεν αφορά μόνο τους προμηθευτές μηχανημάτων. Χαμένους μπορεί να δημιουργήσει και μεταξύ των παραγωγών, ιδιαίτερα στον κλάδο του εμφιαλωμένου νερού. Μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν τους πόρους να υποστηρίξουν τις νέες συσκευασίες και έχουν ξεκινήσει επαφές με κυβερνητικά και άλλα κέντρα αποφάσεων, προειδοποιώντας ότι η εφαρμογή του συστήματος χωρίς επαρκές δίκτυο επιστροφής μπορεί να τις οδηγήσει σε σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας και, σε ακραίες περιπτώσεις, ακόμη και σε διακοπή λειτουργίας.

Το επιχείρημά τους είναι ότι το εμφιαλωμένο νερό πωλείται στην Ελλάδα σε πολύ χαμηλή τιμή. Η εγγύηση των 10 λεπτών για συσκευασίες έως 0,5 λίτρα και των 15 λεπτών για μεγαλύτερες συσκευασίες μπορεί να αποτελεί περιορισμένο ποσό σε απόλυτους αριθμούς, αλλά είναι πολύ μεγάλο ως ποσοστό της λιανικής τιμής ενός φθηνού μπουκαλιού νερού.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η τελική επιβάρυνση στο ταμείο μπορεί να αντιστοιχεί σε αύξηση της τάξης του 50%-60% σε σχέση με τη σημερινή τιμή του προϊόντος. Το ποσό δεν αποτελεί φόρο ούτε οριστική αύξηση, καθώς ο καταναλωτής δικαιούται να το πάρει πίσω επιστρέφοντας τη συσκευασία.

Αυτό, όμως, προϋποθέτει ότι έχει κοντά του λειτουργικό σημείο επιστροφής.

Το «καπέλο» χωρίς μηχάνημα επιστροφής

Εάν η εγγύηση επιβληθεί οριζόντια πριν αναπτυχθεί επαρκές δίκτυο σε ολόκληρη τη χώρα, κάτοικοι μικρών πόλεων, χωριών και νησιωτικών περιοχών μπορεί για σημαντικό διάστημα να πληρώνουν το πρόσθετο ποσό χωρίς να έχουν εύκολη δυνατότητα να το ανακτήσουν. Η εγκατάσταση των περισσότερων μηχανημάτων αναμένεται να γίνει μέσα ή έξω από καταστήματα σούπερ μάρκετ. Σε πολλές περιοχές, όμως, δεν υπάρχουν μεγάλα καταστήματα ή οι αποστάσεις είναι σημαντικές.

Το ενδεχόμενο αυτό δημιουργεί διπλό πρόβλημα. Πρώτον, το σύστημα κινδυνεύει να λειτουργήσει ως πραγματική επιβάρυνση για καταναλωτές που δεν διαθέτουν προσβάσιμο σημείο επιστροφής. Δεύτερον, μπορεί να περιορίσει την κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού και να πλήξει δυσανάλογα τις μικρότερες επιχειρήσεις.

Οι μικρές εταιρείες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις αλλαγές του κόστους, στις εποχικές διακυμάνσεις και στις πιέσεις στο cash flow. Αρκετές έχουν πραγματοποιήσει επενδύσεις με τη στήριξη αναπτυξιακών νόμων, αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν περιορισμένη ρευστότητα και χαμηλά περιθώρια κέρδους.

Η κόντρα για τα «ενοίκια» των σούπερ μάρκετ

Ένα ακόμη σημείο τριβής αφορά τον χώρο στον οποίο θα τοποθετηθούν τα μηχανήματα. Το μοντέλο προβλέπει ότι μεγάλο μέρος των RVM θα εγκατασταθεί σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους σούπερ μάρκετ, καθώς εκεί πραγματοποιείται ο μεγαλύτερος όγκος αγορών και μπορεί να εξυπηρετηθεί μεγάλος αριθμός καταναλωτών.

Σύμφωνα με πηγές της αγοράς, ορισμένες αλυσίδες φέρονται να ζήτησαν υψηλή αποζημίωση για τη φιλοξενία των μηχανημάτων. Το σχετικό κόστος θα ενσωματωθεί τελικά στις λειτουργικές δαπάνες του συστήματος, οι οποίες χρηματοδοτούνται από τους υπόχρεους παραγωγούς και, εμμέσως, μπορεί να μεταφερθούν στις τιμές των προϊόντων.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας αναβολής

Η πρώτη ημερομηνία εφαρμογής που είχε προβλεφθεί νομοθετικά ήταν η 1η Ιανουαρίου 2023. Ακολούθησαν αλλαγές του πλαισίου και νέες μεταθέσεις. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ως προθεσμία είχε τεθεί η 1η Δεκεμβρίου 2025. Στη συνέχεια συζητήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν νέα ορόσημα, μεταξύ των οποίων η 1η Μαρτίου και, τελικά, η 1η Ιουνίου 2026.

Η ίδια η DRS Ελλάς, πάντως, σε τεχνικό διαγωνισμό για την πληροφοριακή πλατφόρμα είχε προσδιορίσει την 1η Ιουνίου ως «Core Go-Live», ένα πρώτο εσωτερικό ορόσημο για βασικές ψηφιακές λειτουργίες και όχι κατ’ ανάγκη ως ημέρα πλήρους ανάπτυξης των μηχανημάτων και έναρξης της επιστροφής συσκευασιών από όλους τους καταναλωτές.

Για την πλήρη πλατφόρμα έχει πλέον οριστεί ως στόχος η 1η Σεπτεμβρίου 2026. Ακόμη και αυτή η ημερομηνία, όμως, δεν αρκεί για την έναρξη του συστήματος, εφόσον δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαγωνισμοί για τα μηχανήματα, τα logistics, τα κέντρα καταμέτρησης και την τεχνική υποστήριξη.

Το τελευταίο κυβερνητικό σενάριο, σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, προέβλεπε μία περιορισμένη παράταση, το πολύ δύο μηνών σε σχέση με την 1η Ιουνίου. Με βάση, όμως, την ένταση της διαμάχης μεταξύ των προμηθευτών, το σενάριο αυτό εμφανίζεται αισιόδοξο.

Σε δημόσια τοποθέτηση στα τέλη Ιουνίου, κυβερνητικό στέλεχος αναφέρθηκε πλέον σε στόχο ολοκλήρωσης των διαδικασιών για τα νέα συστήματα διευρυμένης ευθύνης παραγωγού έως το 2027. Η αναφορά αυτή ενισχύει την εκτίμηση ότι η ουσιαστική λειτουργία του DRS μετατίθεται αρκετά πίσω.

Η έγκριση από τον ΕΟΑΝ και τα αναπάντητα ερωτήματα

Ασαφής παραμένει και η δημόσια εικόνα για το ακριβές στάδιο έγκρισης της DRS Ελλάς από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης. Σε έγγραφα του φορέα εμφανίζονται διαφορετικές διατυπώσεις. Σε ένα σημείο γίνεται αναφορά στις ανάγκες που προκύπτουν κατόπιν της έγκρισής του ως Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης, ενώ αλλού η σχετική δραστηριότητα περιγράφεται ως «εν αναμονή έγκρισης» από τον ΕΟΑΝ.

Μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί με πλήρη δημόσια σαφήνεια μία αυτοτελής απόφαση έγκρισης με αριθμό, ημερομηνία, διάρκεια και συγκεκριμένους όρους λειτουργίας.

Ποια είναι η DRS Ελλάς και ποιοι την ελέγχουν

Η DRS Ελλάς δεν είναι δημόσιος οργανισμός, αλλά ανώνυμη εταιρεία που ιδρύθηκε από τις ίδιες τις μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες υποχρεούνται να χρηματοδοτήσουν και να εφαρμόσουν το νέο σύστημα επιστροφής εγγύησης.  Αποτελεί ένα ιδιόμορφο υβρίδιο καθώς είναι ιδιωτική ανώνυμη εταιρεία, αλλά ταυτόχρονα της ανατίθεται μία λειτουργία καθαρά δημόσιου ενδιαφέροντος, όπως είναι η οργάνωση ενός υποχρεωτικού εθνικού συστήματος ανακύκλωσης. Δεν χρηματοδοτείται ως κρατικός οργανισμός, αλλά από τους υπόχρεους παραγωγούς και από τους οικονομικούς μηχανισμούς του DRS, αλλά στην ουσία από τους καταναλωτές.  Εποπτεύεται, όμως, από τον ΕΟΑΝ και οφείλει να καταθέτει επιχειρησιακά σχέδια, στοιχεία και ετήσιες αναφορές.

Η πλήρης επωνυμία της είναι «Ελληνικό Σύστημα Εγγυοδοτικής Ανακύκλωσης Α.Ε.» και ο διακριτικός της τίτλος DRS Hellas. Συστάθηκε επισήμως στις 7 Οκτωβρίου 2025, έχει έδρα στο Μαρούσι, – στην ίδια διεύθυνση όπου εδρεύει και η Coca-Cola HBC Greece Α.Ε. (Coca-Cola Τρία Έψιλον) – και αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 2 εκατ. ευρώ. Ο φορέας δημιουργήθηκε με σκοπό, αφού αδειοδοτηθεί από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, να οργανώσει και να διαχειριστεί σε πανελλαδικό επίπεδο το σύστημα επιστροφής πλαστικών και μεταλλικών συσκευασιών ποτών έως τρία λίτρα. Η ίδια η εταιρεία αναφέρει ότι προορίζεται να αποτελέσει το μοναδικό φορέα Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης για το ελληνικό DRS.

Πρόκειται για εταιρεία μη κερδοσκοπικής λειτουργίας με την έννοια ότι, βάσει του της σκοπού, δεν επιτρέπεται να διανέμει κέρδη στους μετόχους της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα διαχειρίζεται μεγάλα οικονομικά μεγέθη. Αντιθέτως, μέσα από το σύστημα θα περνούν οι εισφορές των παραγωγών, τα ποσά των εγγυήσεων που πληρώνουν οι καταναλωτές, οι αμοιβές των σημείων επιστροφής και οι συμβάσεις για μηχανήματα, πληροφοριακά συστήματα, μεταφορές και κέντρα καταμέτρησης.

Οι δώδεκα ιδρυτικοί μέτοχοι

Το κεφάλαιο των 2 εκατ. ευρώ καλύφθηκε από δώδεκα μετόχους, οι οποίοι εκπροσωπούν το λιανεμπόριο, τα αναψυκτικά, τη ζυθοποιία και το εμφιαλωμένο νερό.

• Ένωση Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας: 25%
• Coca-Cola Τρία Έψιλον Ελλάδος: 19%
• Αθηναϊκή Ζυθοποιία: 15%
• Ολυμπιακή Ζυθοποιία: 10%
• Ηπειρωτική Βιομηχανία Εμφιαλώσεων/Βίκος: 10%
• Χήτος – Ζαγόρι: 10%
• Λουξ Μαρλαφέκας: 5%
• Σ. Μεντεκίδης – Νερά Διός και Σέλι: 2%
• ΕΨΑ: 1%
• Βοτόμος – Ζαρός: 1%
• Νερά Πηγών Γράμμου: 1%
• Agrifreda: 1%.

Η επίσημη λογική της μετοχικής σύνθεσης είναι ότι καθένας από τους τέσσερις βασικούς κλάδους ελέγχει συνολικά το 25% (λιανεμπόριο, αναψυκτικά-χυμοί, ζυθοποιία και εμφιαλωμένο νερό). Στο εσωτερικό κάθε κλάδου, τα ποσοστά των επιχειρήσεων υπολογίστηκαν ανάλογα με τον εκτιμώμενο όγκο των προϊόντων που διαθέτουν στην αγορά.

Η δομή αυτή παρουσιάζεται ως μοντέλο ισόρροπης εκπροσώπησης, αλλά δεν είναι έτσι, γιατί οι μεγαλύτεροι παραγωγοί και οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής καλούνται να σχεδιάσουν τους κανόνες ενός συστήματος που θα είναι υποχρεωτικό και για εκατοντάδες μικρότερες επιχειρήσεις, οι οποίες δεν διαθέτουν αντίστοιχη εκπροσώπηση στη διοίκησή του.

Το εννεαμελές Διοικητικό Συμβούλιο

Κατά την ίδρυση της εταιρείας συγκροτήθηκε εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο. Πρόεδρος ορίστηκε η Μαρία Αναργύρου Νίκολιτς, στέλεχος της Coca-Cola HBC, με επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα ανάπτυξης της αγοράς Horeca.

Α΄ αντιπρόεδρος ορίστηκε ο Κωνσταντίνος Κούτσας, διευθύνων σύμβουλος της Σ. Μεντεκίδης Α.Ε., εταιρείας που διαθέτει τα νερά Διός και Σέλι.

Β΄ αντιπρόεδρος ορίστηκε ο Απόστολος Πεταλάς, γενικός διευθυντής της Ένωσης Σούπερ Μάρκετ Ελλάδας.

Στο Διοικητικό Συμβούλιο συμμετέχουν επίσης:

Η Αγγελική Πατρούμπα, στέλεχος επικοινωνίας της Coca-Cola Τρία Έψιλον.

Ο Ιωάννης Γεωργακέλλος, διευθυντικό στέλεχος της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας.

Ο Βασίλης Φιλίππου, στέλεχος επιχειρηματικής ανάπτυξης της Ολυμπιακής Ζυθοποιίας.

Ο Πέτρος Σεπετάς, επικεφαλής της Ηπειρωτικής Βιομηχανίας Εμφιαλώσεων – Βίκος.

Ο Νίκος Χήτος, επικεφαλής της Χήτος ΑΒΕΕ.

Η Ελένη Προβίδη, πρόεδρος της ΑΒ Βασιλόπουλος κατά τον χρόνο συγκρότησης του συμβουλίου.

Η σύνθεση αποτυπώνει με σαφήνεια ποιοι βρίσκονται πίσω από το εγχείρημα, δύο εκπρόσωποι του εμφιαλωμένου νερού, εκπρόσωποι της Coca-Cola και των δύο μεγάλων ζυθοποιιών, καθώς και στελέχη του οργανωμένου λιανεμπορίου. Η θητεία των μελών του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου προβλέφθηκε πενταετής, με δυνατότητα περιορισμένης παράτασης μέχρι την επόμενη γενική συνέλευση. Για την πρόεδρο προβλέφθηκε τριετής θητεία.

Από τον Νίκο Μαμουλή στον Μιχάλη Παναγιωτάκη

Η επιχειρησιακή διοίκηση της DRS Ελλάς παρουσίασε αναταράξεις ήδη στους πρώτους μήνες ζωής της εταιρείας. Πρώτος γενικός διευθυντής ανέλαβε ο Νίκος Μαμουλής. Το Φεβρουάριο του 2026 έγινε γνωστό ότι υπέβαλε την παραίτησή του, μία εξέλιξη που αιφνιδίασε τα στελέχη και τους μετόχους του φορέα. Την ίδια περίοδο η DRS Ελλάς είχε επιλέξει ως τεχνικό σύμβουλο τη ρουμανική De Ce Green Control Consulting, εταιρεία με εμπειρία από το DRS της Ρουμανίας. Η σύμβαση είχε αναφερόμενη μέγιστη αξία 992.000 ευρώ, με δικαίωμα προαίρεσης έως 30%.

Στις 11 Ιουνίου 2026 ανακοινώθηκε ότι τη θέση του γενικού διευθυντή αναλαμβάνει ο Μιχάλης Παναγιωτάκης. Πρόκειται για έμπειρο μάνατζερ, ο οποίος υπήρξε Deputy CEO της γαλακτοβιομηχανίας Δωδώνη από το 2014 έως το 2021 και στη συνέχεια διευθύνων σύμβουλος έως το 2025. Είχε προηγουμένως διατελέσει γενικός διευθυντής στη ΣΤΑΣΥ, στον ΕΟΜΜΕΧ και στην Τραμ Α.Ε.

Πηγές της αγοράς κάνουν λόγο για συνολικά τέσσερις αποχωρήσεις στελεχών κατά τους τελευταίους μήνες.